ارد داروهاي‌ ديگري‌ چون‌ کورتيکواستروييد، نمک‌ طلا، يا ساير داروها تجويز شوند 


فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
به‌ هنگام‌ حمله‌، کودک‌ بايد در تخت‌ استراحت‌ کند، مگر براي‌ توالت‌، تا رماني‌ که‌ تب‌ و ساير علايم‌ تخفيف‌ يابند.
امکان‌ دارد براي‌ حفاظت‌ و حمايت‌ از مفصل‌ ملتهب‌ استفاده‌ از آتل‌ ضروري‌ باشد.
پس‌ از رفع‌ حمله‌، کودک‌ مي‌تواند به‌ تدريج‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ عادي‌ را از سر بگيرد، البته‌ بايد در طي‌ روز ساعت‌هايي‌ را به‌ استراحت‌ بپردازد. کودک‌ نبايد زياد خسته‌ شود و هر شب‌ بايد حداقل‌ 12-10 ساعت‌ بخوابد.
فيزيوتراپي توصيه‌ خواهد شد. بعضي‌ از حرکات‌ را کودک‌ خود مي‌تواند انجام‌ دهد، و بعضي‌ از آنها را والدين‌ مي‌توانند براي‌ کودک‌ انجام‌ دهند. انجام‌ حرکات‌ توصيه‌ شده‌ مهم‌ است‌ زيرا کمک‌ مي‌کند تا درد و اثرات‌ ناتوان‌ کننده بيماري‌ به‌ حداقل‌ برسند.
به‌ دليل‌ تغييرات‌ دوره‌اي‌ علايم‌، گاهي‌ برنامه‌ فيزيوتراپي‌ نياز به‌ بازبيني‌ خواهد داشت‌.
به‌ طور کلي‌ از انجام‌ ورزش‌هايي‌ که‌ بدن‌ کودک‌ در معرض‌ ضربه‌ قرار مي‌گيرد بايد خودداري‌ شود، اما کودک‌ بايد تشويق‌ شود تا در ديگر فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ مدرسه‌، خانه‌ يا اجتماع‌ شرکت‌ کند.آزبستوز
Asbestosis

شرح بيماري:
آزبستوز عبارت‌ است‌ از التهاب‌ ريه‌ها به‌ علت‌ استنشاق‌ ذرات‌ آزبست‌. اين‌ يك‌ اختلال‌ مزمن‌ است‌ اما مسري‌ نيست‌. آزبستوز ممكن‌ است‌ منجر به‌ سرطان‌ ريه‌ شود (خطر بروز با سيگار كشيدن‌ بسيار بيشتر مي‌شود). مردان‌ بالاي‌ 40 سالي‌ كه‌ در معرض‌ ذرات‌ آزبست‌ بوده‌اند با احتمال‌ بيشتري‌ دچار اين‌ بيماري‌ مي‌شوند. آزبستوز شايد مهمترين‌ بيماري‌ ريوي‌ ناشي‌ از كار باشد.

علايم‌ شايع‌:
علايم‌ اوليه‌:
تنگي‌ نفس‌
سرفه‌اي‌ كه‌ يا بدون‌ خلط‌ است‌ يا خلط‌ كمي‌ دارد.
احساس‌ كسالت‌ عمومي‌
علايم‌ بعدي‌:
نامنظمي‌ خواب‌
بي‌اشتهايي‌
درد قفسه‌ سينه‌
خشونت‌ صدا
سرفه‌ خوني‌
علايم‌ نارسايي‌ احتقاني‌ قلب‌
آبي‌ شدن‌ ناخن‌ها 

علل:
مواجهه‌ طولاني‌ مدت‌ با ذرات‌ رير آزبست‌ به‌ هنگام‌ كار يا از منابع‌ ديگر. قسمت‌ محيطي‌ ريه‌ها در اثر فيبرهاي‌ آزبست‌ دچار آزردگي‌ مي‌شوند، كه‌ نهايتاً التهاب‌، ضخيم‌شدگي‌ و تشكيل‌ بافت‌ جوشگاهي‌ در بافت‌ ريوي‌ (فيبروز ريوي‌) را به‌ دنبال‌ خواهد داشت‌. امكان‌ دارد تا 20 سال‌ از زمان‌ مواجهه‌ با آزبست‌ بگذرد و سپس‌ علايم‌ بيماري‌ ظاهر شوند. 

عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر:
مشاغلي‌ كه‌ در ارتباط‌ با آزبست‌ هستند.
تغذيه‌ نامناسب‌
سيگار كشيدن‌
سوء در مصرف‌ الكل‌ 

پيشگيري:
به‌ هنگام‌ قرار گرفتن‌ در معرض‌ آزبست‌، از ماسك‌ حفاظتي‌ مناسب‌ يا هودي‌ كه‌ با هواي‌ آزاد ارتباط‌ دارد استفاده‌ كنيد.
اقدامات‌ توصيه‌ شده‌ در رابطه‌ با مهار غبارهاي‌ آزبست‌ را به‌ كار بنديد.
سيگار نكشيد.
يك‌ برنامه‌ منظم‌ ورزشي‌ داشته‌ باشيد تا سلامت‌ قلبي‌ ـ تنفسي‌ شما حفظ‌ شود.
براي‌ كارگراني‌ كه‌ در صنايع‌ آزبست‌ كار مي‌كنند بايد به‌ طور منظم‌ عكس‌برداري‌ با اشعه‌ ايكس‌ انجام‌ شود تا هرگونه‌ سايه‌ غيرطبيعي‌ در ريه‌ها شناسايي‌ شود. اگر در عكس‌ مشكلي‌ بود، فرد بايد كار با آزبست‌ را رها كند حتي‌ اگر علامتي‌ وجود نداشته‌ باشد.

عواقب‌ مورد انتظار:
اين‌ بيماري‌ در حال‌ حاضر غيرقابل‌ علاج‌ است‌. اما علايم‌ را مي‌توان‌ تخفيف‌ داد يا تحت‌ كنترل‌ در آورد.
تحقيقات‌ علمي‌ درباره‌ علل‌ و درمان‌ اين‌ بيماري‌ ادامه‌ دارد. بنابراين‌ اميد مي‌رود درمان‌هاي‌ رو به‌ روز مؤثري‌ ابداع‌ شوند و نهايتاً بتوان‌ اين‌ بيماري‌ را معالجه‌ نمود.

عوارض‌ احتمالي:
بيماري‌ سل‌
نارسايي‌ قلبي‌ به‌ علت‌ بيماري‌ ريوي‌
روي‌ هم‌ خوابيدن‌ بافت‌ ريوي‌
جمع‌شدن‌ مايع‌ در فضاي‌ جنب‌ (اطراف‌ ريه‌ها)

درمان‌ 
اصول‌ كلي‌:

سيگار كشيدن‌ را متوقف‌ كنيد.
در صورت‌ بروز هرگونه‌ عفونت‌ تنفسي‌، حتي‌ سرماخوردگي‌، به‌ پزشك‌ مراجعه‌ كنيد.
اگر بيماري‌ پيشرفته‌ باشد، به‌ فكر نقل‌ مكان‌ به‌ يك‌ جاي‌ گرم‌ و خشك‌ باشيد.
فيزيوتراپي‌ تنفسي‌ و يادگيري‌ روش‌هاي‌ آن‌
روش‌هاي‌ تخليه‌ نايژه‌اي‌ را فرا گيريد و به‌ كار بنديد.
از دستگاه‌ بخور خنك‌ براي‌ نرم‌ كردن‌ ترشحات‌ نايژه‌اي‌ استفاده‌ كنيد تا اين‌ ترشحات‌ راحت‌تر تخليه‌ شوند.
واكسيناسيون‌ آنفلوانزا و پنوموكك‌ (ذات‌الريه‌) را به‌ روز نگاه‌ داريد.
از افرادي‌ كه‌ دچار عفونت‌ هستند دوري‌ كنيد.

داروها:
آنتي‌بيوتيك‌ براي‌ عفونت‌
گشادكننده‌ نايژه‌ (استنشاقي‌ يا خوراكي‌) همراه‌ با استنشاق‌ درماني‌ براي‌ باز كردن‌ لوله‌هاي‌ نايژه‌اي‌ تا حداكثر ممكن‌
براي‌ رفع‌ ناراحتي‌ خفيف‌ مي‌توان‌ از داروهايي‌ مثل‌ استامينوفن‌ استفاده‌ نمود.
امكان‌ دارد اكسيژن‌ ضروري‌ شود.

فعاليت‌ در زمان ابتلا به اين بيماري:
در صورت‌ وجود عفونت‌، در رختخواب‌ استراحت‌ كنيد.
پس‌ از آغاز درمان‌، با رو به‌ بهبود گذاشتن‌ علايم‌ فعاليت‌هاي‌ عادي‌ خود را از سر گيريد.
براي‌ حفظ‌ ظرفيت‌ ريه‌ بايد ورزش‌ منظم‌ به‌ هر شكلي‌ كه‌ قابل‌ تحمل‌ باشد انجام‌ داد. 

رژيم‌ غذايي‌:
رژيم‌ خاصي‌ توصيه‌ نمي‌شود.

در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد:
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ تان علايم‌ آزبستوز را داريد.
اگر يكي‌ از موارد زير هنگام‌ درمان‌ رخ‌ دهد:
ـ بالا رفتن‌ درجه‌ حرارت‌ بدن‌ تا 38/3 درجه‌ سانتيگراد با بالاتر
ـ افزايش‌ درد قفسه‌ سينه‌ يا تنگي‌ نفس‌
ـ وجود خون‌ در خلط‌
ـ كاهش‌ فزاينده‌ وزن‌
اگر دچار علايم‌ جديد و غير قابل كنترل شده ايد. داروهاي‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبي‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.آسيب‌ به‌ گوش‌ مياني‌ در اثر تغييرات‌ فشاري‌
Barotitis media

شرح بيماري:
آسيب‌ به‌ گوش‌ مياني‌ در اثر تغييرات‌ فشاري‌ در اين‌ نوع‌ آسيب‌، گوش‌ مياني‌، شيپور اُستاش(مجرايي‌ كه‌ محفظه‌ گوش‌ مياني‌ را به‌ حلق‌ وصل‌ مي‌كند) و انتهاي‌ اعصابي‌ كه‌ در گوش‌ وجود دارند متأثر مي‌شوند.

علايم‌ شايع:
ناشنوايي‌ (به‌ درجات‌ مختلف‌)
احساس‌ گرفتگي‌ در گوش‌ 
درد خفيف‌ تا شديد در گوش‌، يا در ناحيه‌ فك‌ و پيشاني‌ 
گيجي‌ و منگي‌ 
وزوز گوش‌ 
گريه‌ در شيرخواران‌ و خردسالان‌

علل:
آسيب‌ ناشي‌ از افزايش‌ ناگهاني‌ فشار محيط‌ اطراف‌، مثلاً به‌ هنگام‌ ارتفاع‌ كم‌كردن‌ سريع‌ هواپيما يا به‌ هنگام‌ غواصي‌. در اين‌ شرايط‌، هوا از راه‌ بيني‌ و حلق‌ به‌ محفظه‌ گوش‌ مياني‌ مي‌رود تا فشار در دوطرف‌ پرده‌ گوش‌ متعادل‌ شود. اگر مجرايي‌ كه‌ از حلق‌ به‌ محفظه‌ گوش‌ مياني‌ كشيده‌ شده‌ است‌ (شيپور اُستاش‌) درست‌ عمل‌ نكند، فشار در محفظه‌ گوش‌ مياني‌ كمتر از فشار محيط‌ خواهد بود. اين‌ فشار منفي‌ در گوش‌ مياني‌ باعث‌ مي‌شود پردة‌ گوش‌ به‌ درون‌ گوش‌ كشيده‌ شود. بعداً ممكن‌ است‌ خون‌ و مخاط‌ در گوش‌ مياني‌ ظاهر شود. احتمال‌ بروز اين‌ آسيب‌ وقتي‌ كه‌ فرد سرماخوردگي‌ دارد و به‌ غواصي‌ مي‌پردازد يا با هواپيما سفر مي‌كند، بيشتر است‌.
آسيب‌ در اثر ضربه‌ به‌ گوش‌ خارجي‌ يا مياني‌ (بوكس‌، اسكي‌ روي‌ آب‌، تصادفات‌، و غيره‌)

عوامل تشديد كننده بيماري:
عفونت‌ تنفسي‌ اخير 
پرواز با هواپيما 
غواصي‌ 
سقوط‌ با چتر نجات‌ 
كوهنوردي‌ در ارتفاعات‌ بالا 
ورزش‌هاي‌ مستلزم‌ برخورد فيزيكي‌ 
كم‌ بودن‌ سن‌ (شيرخواران‌ و خردسالان‌). در اين‌ حالت‌ گشادكردن‌ شيپور اُستاش‌ (با قورت‌ دادن‌ آن‌ دهان‌) دشوار است‌

پيشگيري:
وقتي‌ كه‌ سرماخوردگي‌ داريد، غواصي‌ نكنيد. اگر مجبور به‌ مسافرت‌ با هواپيما هستيد، از قرص‌ها يا اسپري‌هاي‌ تخفيف‌دهنده‌ تورم‌ مخاط‌ حلق‌ و بيني‌ استفاده‌ كنيد. دستور دارويي‌ را رعايت‌ كنيد.
به‌ هنگام‌ پرواز، زماني‌ كه‌ هواپيما در حال‌ ارتفاع‌ گرفتن‌ است‌ يا از ارتفاع‌ خود كم‌ مي‌كند، يك‌ شيريني‌ سفت‌ يا آدامس‌ را در دهان‌ بجويد تا به‌ اين‌ ترتيب‌ مجبور به‌ قورت‌ دادن‌ آب‌ دهان‌ خود به‌ دفعات‌ باشيد.
يك‌ نفس‌ متوسط‌ بكشيد، بيني‌ خود را با دست‌ بگيريد و دهان‌ خود را ببنديد و سعي‌ كنيد با راندن‌ آهسته‌ هوا به‌ لُپ‌ها، هوا را به‌ داخل‌ شيپور اُستاش‌ برانيد (مانوور والسالوا)
به‌ هنگام‌ ارتفاع‌ گرفتن‌ و كم‌كردن‌ ارتفاع‌، به‌ شيرخوار يك‌ شيشه‌ آب‌ يا آب‌ ميوه‌ بدهيد.

عواقب‌ مورد انتظار:
اغلب‌ موارد با درمان‌ قابل‌ برگشت‌ هستند، بدون‌ اينكه‌ آسيب‌ يا ناشنوايي‌ دايمي‌ رخ‌ دهد.

عوارض‌ احتمالي:
ناشنوايي‌ دايمي‌ 
پاره‌ شدن‌ پرده‌ گوش‌ 
عفونت‌ گوش‌ مياني

درمان
اصول‌ كلي:
در اغلب‌ موارد، هيچ‌ درماني‌ لازم‌ نيست‌ و علايم‌ در عرض‌ چند ساعت‌ يا چند روز برطرف‌ مي‌شوند. 
اگر گوش‌ ترشح‌ دارد، يك‌ تكه‌ كوچك‌ پنبه‌ را در كانال‌ گوش‌ خارجي‌ بگذاريد تا ترشح‌ را جذب‌ كند. 
ندرتاً لازم‌ مي‌شود كه‌ براي‌ آزاد كردن‌ مايع‌ محبوس‌ شده‌ در گوش‌ مياني‌، پرده‌ گوش‌ با جراحي‌ باز شود. گاهي‌ يك‌ لوله‌ كوچك‌ پلاستيكي‌ نيز در پرده‌ گوش‌ تعبيه‌ مي‌شود تا فشار در دو طرف‌ پرده‌ گوش‌ متعادل‌ باقي‌ بماند. اين‌ لوله‌ در عرض‌ 12-9 ماه‌ خود به‌ خود بيرون‌ مي‌افتد.

داروها:
براي‌ رفع‌ درد و ناراحتي‌ خفيف‌، مي‌توان‌ از داروهاي‌ كاهنده‌ تورم‌ مخاط‌ بيني‌ و حلق‌، و داروهاي‌ ضددرد مثل‌ استامينوفن‌ استفاده‌ كرد.
امكان‌ دارد براي‌ شما قرص‌ها و اسپري‌هاي‌ قوي‌تر تخفيف‌ دهنده‌ تورم‌ مخاط‌ بيني‌ و حلق‌ تجويز شود. اين‌ داروها بايد حداقل‌ به‌ مدت‌ دو هفته‌ پس‌ از آسيب‌ مصرف‌ شوند.
اگر عفونت‌ وجود داشته‌ باشد، آنتي‌بيوتيك‌ تجويز مي‌شود.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
با شروع‌ بهبودي‌ علايم‌، فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ عادي‌ خود را از سر گيريد.

رژيم‌ غذايي:
هيچ‌ رژيم‌ خاصي‌ توصيه‌ نمي‌شود.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ تان علايم‌ آسيب‌ به‌ گوش‌ مياني‌ در اثر تغييرات‌ فشاري‌ را داريد.
اگر يكي‌ از مشكلات‌ زير در هنگام‌ درمان‌ روي‌ دهد: تب‌ ـ سرگيجه‌ ـ سردرد شديد ـ درد شديد ـ گيجي‌ 
اگر دچار علايم‌ جديد غيرقابل كنترل شده ايد. داروهاي‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبي‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.آفت‌ دهان‌ 
Canker Sores

شرح بيماري:
آفت‌ دهان‌ عبارت‌ است‌ از زخم‌هاي‌ دردناكي‌ كه‌ در مخاط‌ دهان‌ به‌ وچود مي‌آيند. آفت‌ دهان‌ سرطاني‌ نيست‌. آفت‌ دهان‌ ممكن‌ است‌ با عفونت‌ هرپسي‌ (ناشي‌ از ويروس‌ تب‌خال‌) اشتباه‌ گرفته‌ شود. اين‌ نوع‌ زخم‌ مي‌تواند در هر دو جنس‌ رخ‌ دهد، اما در زنان‌ شايع‌تر است‌.

علايم‌ شايع:
زخم‌ در دهان‌ با خصوصيات‌ زير: 
كوچك‌، بسيار دردناك‌، و كم‌ عمق‌ هستند و توسط‌ يك‌ غشاي‌ خاكستري‌ پوشيده‌ شده‌اند. حاشيه‌ آنها توسط‌ يك‌ هاله‌ قرمز پررنگ‌ احاطه‌ شده‌ است‌.
اين‌ زخم‌ها مي‌توانند روي‌ لب‌ها، لثه‌ها، داخل‌ گونه‌ها، زبان‌، كام‌ و گلو ظاهر شوند. به‌ هنگام‌ حمله‌ آفت‌ معمولاً 3-2 زخم‌ به‌ وجود مي‌آيند، اما ظهور يك‌ باره‌ 15-10 زخم‌ با هم‌ ديگر خيلي‌ بعيد نيست‌.
زخم‌ها ممكن‌ است‌ در 3-2 روز اول‌ بسيار دردناك‌ باشند به‌ نحوي‌ كه‌ فرد موقع‌ خوردن‌ يا صحبت‌ كردن‌ دچار ناراحتي‌ مي‌شوند.
گاهي‌ قبل‌ از بروز زخم‌، براي‌ 24 ساعت‌ احساس‌ مورمور يا سوزش‌ وجود دارد.

علل:
علت‌ دقيق‌ آن‌ ناشناخته‌ است‌ اما علل‌ زير محتمل‌تر به‌ نظر مي‌رسند: 
استرس‌ عاطفي‌ يا جسماني‌، اضطراب‌، يا ناراحتي‌ و عصبي‌ بودن‌ پيش‌ از عادت‌ ماهانه‌ 
آسيب‌ به‌ مخاط‌ دهان‌ در اثر خشن‌ بودن‌ دندان‌هاي‌ مصنوعي‌، غذاي‌ داغ‌، مسواك‌ زدن‌، يا كار دندانپزشكي‌ 
آزردگي‌ و تحريك‌ ناشي‌ از غذاهايي‌ مثل‌ شكلات‌، غذاهاي‌ ترش‌ و اسيدي‌ (سركه‌، غذاهاي‌ دودي‌)، آجيل‌ها يا چيس‌هاي‌ نمك‌ زده‌ شده‌ 
عفونت‌هاي‌ ويروسي‌

عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر:
كار دندانپزشكي‌ اخير.

پيشگيري:
دندان‌هاي‌ خود را روزانه‌ حداقل‌ دوبار مسواك‌ بزنيد و مرتباً از نخ‌ دندان‌ استفاده‌ كنيد تا تميزي‌ و سلامتي‌ دهان‌ و دندان‌ها حفظ‌ شود.
حتي‌المقدور سعي‌ كنيد استرس‌ نداشته‌ باشيد.
از تماس‌ نزديك‌ با افراد دچار عفونت‌ خودداري‌ كنيد.
دقت‌ كنيد كه‌ آفت‌، بيشتر بعد از خوردن‌ چه‌ نوع‌ غذايي‌ رخ‌ مي‌دهد. از خوردن‌ غذاهايي‌ كه‌ به‌ نظر باعث‌ آغاز حمله‌ مي‌شوند خودداري‌ كنيد.

عواقب‌ مورد انتظار:
اكثر زخم‌هاي‌ آفتي‌ بدون‌ برجاي‌ گذاشتن‌ جوشگاه‌ در عرض‌ 2 هفته‌ خوب‌ مي‌شوند. حملات‌ مكرر آفت‌ شايع‌ هستند. آفت‌ ممكن‌ است‌ به‌ صورت‌ يك‌ زخم‌ حداكثر 3-2 بار در سال‌ تا بروز بدون‌ وقفه‌ چندين‌ زخم‌ در سال‌ رخ‌ دهد.

عوارض‌ احتمالي:
در موارد شديد كه‌ خوردن‌ و آشاميدن‌ سخت‌ مي‌شود امكان‌ دارد بدن‌ كم‌ آب‌ شود

درمان
اصول‌ كلي:
امكان‌ دارد توصيه‌ به‌ كشت‌ زخم‌ شود تا بتوان‌ آفت‌ را از زخم‌ هرپسي‌ افتراق‌ داد، يا احياناً اگر عفونت‌ باكتريايي‌ ثانويه‌ وجود داشته‌ باشد آن‌ را تشخيص‌ داد.
دهان‌ را روزانه‌ 3 بار يا بيشتر با محلول‌ نمك‌ (نصف‌ قاشق‌ چايخوري‌ نمك‌ در حدود يك‌ ليوان‌ آب‌ حل‌ شود) شستشو دهيد، البته‌ به‌ شرط‌ اين‌ كه‌ خيلي‌ دردناك‌ نباشد.
زخم‌ها را مرتباً با كمك‌ گوش‌ پاك‌ كن‌ يا چيزي‌ شبيه‌ آن‌ كه‌ آغشته‌ به‌ پراكسيدهيدروژن‌ 2% باشد پاك‌ كنيد.
اگر آفت‌ در اثر خشن‌ بودن‌ دندان‌، بريس‌ يا دندان‌ مصنوعي‌ ايجاد شده‌ باشد، به‌ دندانپزشك‌ مراجعه‌ كنيد. تا زماني‌ كه‌ اين‌ نوع‌ مشكلات‌ برطرف‌ نشود آفت‌ دهان‌ خوب‌ نمي‌شود.

داروها:
بي‌حس‌كننده‌هاي‌ موضعي‌ براي‌ تخفيف‌ درد 
خمير حاوي‌ يك‌ مشتق‌ استروييد به‌ همراه‌ تريامسينولون‌ استونايد. اگر به‌ محض‌ شروع‌ زخم‌ ماليده‌ شود، مي‌تواند از بروز درد جلوگيري‌ كند.
دارويي‌ كه‌ براي‌ حمله‌ قبلي‌ آفت‌ تجويز شده‌ است‌ را نگاه‌ داريد. در صورت‌ بروز مجدد آفت‌، بلافاصله‌ آن‌ را مصرف‌ كنيد. درمان‌ هر چق