ست‌ (شيدايي‌) و به‌ دنبال‌ آن‌ دچار افسردگي‌ شديد مي‌شود، و اين‌ سيكل‌ به‌ همين‌ منوال‌ ادامه‌ پيدا مي‌كند. در بين‌ شيدايي‌ و افسردگي‌، دوره‌اي‌ از رفتار طبيعي‌ (ممكن‌ است‌ كوتاه‌ باشد يا حتي‌ چند سال‌ طول‌ بكشد) وجود دارد.

علايم‌ شايع:
شيدايي‌ 
افزايش‌ انرژي‌؛ سرخوردگي‌ و نئشگي‌ در بيمار 
بيمار صبح‌ زودتر و زودتر از خواب‌ برمي‌ خيزد (در مواردي‌ بيمار ممكن‌ است‌ حتي‌ 4-3 روزنخوابد)
حواس‌ بيمار خيلي‌ زود از يك‌ كار پرت‌ مي‌شود و بسيار بي‌قرار است‌ (امكان‌ دارد اين‌ مسأله‌ باعث‌ كاهش‌ بازده‌ كاري‌ شود).
فرد پروژه‌هاي‌ جديد را با اشتياق‌ فراوان‌ آغاز مي‌كند، ولي‌ ندرتاً آنها را به‌ پايان‌ مي‌برد.
امكان‌ دارد بيمار شروع‌ به‌ ولخرجي‌ كند.
امكان‌ دارد بيمار شريك‌هاي‌ جنسي‌ متعدد اختيار كند.
بيمار اغلب‌ تحريك‌پذير است‌ و دچار حملات‌ عصبانيت‌ مي‌شود.
صحبت‌ كردن‌ بيمار سريع‌، خشن‌، و غيرمنطقي‌ مي‌شود. 
امكان‌ دارد بيمار فكر كند كه‌ توانايي‌هاي‌ خيلي‌ زيادي‌ دارد( خود بزرگ‌بيني‌)
امكان‌ دارد بيمار غذا خوردن‌ را فراموش‌ كند و وزن‌ وي‌ كم‌ و خستگي‌ بر وي‌ عارض‌ شود.
امكان‌ دارد بيمار به‌ يك‌ باور نادرست‌ و غيرقابل‌ تغيير از اهميت‌ و بزرگي‌ خود برسد و فكر كند كه‌ مي‌تواند كارهاي‌ خطرناك‌ انجام‌ دهد.
امكان‌ دارد بيمار به‌ طور فزاينده‌اي‌ گوشه‌ نشيني‌ اختيار كند؛ خوابش‌ مختل‌ شود؛ و صبح‌ها دير از رختخواب‌ بر خيزد.
امكان‌ دارد بيمار دراتاقش‌ بماند، و از رو به‌ رو شدن‌ با دنياي‌ بيرون‌ واهمه‌ داشته‌ باشد؛ يا در واقع‌ عزت‌ نفس‌ نداشته‌ باشد.
غفلت‌ از رسيدگي‌ به‌ خود 
كاهش‌ ميل‌ جنسي‌ 
كاهش‌ سرعت‌ صحبت‌ كردن‌ و كند شدن‌ حركات‌ 
افزايش‌ تصورات‌ در مورد وجود مشكلاتي‌ كه‌ واقعاً وجود ندارند.
نگراني‌ بيش‌ از حد در مورد بيماريهايي‌ كه‌ واقعاً وجود ندارند.

علل:
ناشناخته‌ است‌. عوامل‌ زيست‌شناختي‌، رواني‌، و ارثي‌ همگي‌ ممكن‌ است‌ نقش‌ داشته‌ باشند. امكان‌ دارد استرس‌ زياد يا مرگ‌ يكي‌ از نزديكان‌ باعث‌ ظهور ناگهاني‌ شيدايي‌ يا افسردگي‌ شود.

عوامل‌ افزايش‌ دهندة‌ خطر:
سابقة‌ خانوادگي‌ اين‌ اختلال

پيشگيري:
هيچ‌ داروي‌ خاصي‌ براي‌ پيشگيري‌ از آن‌ وجود ندارد.

عواقب‌ مورد انتظار:
ممكن‌ است‌ بتوان‌ اين‌ اختلال‌ را با درمان‌ دراز مدت‌ كه‌ باعث‌ كاهش‌ دفعات‌ و شدت‌ حملات‌ شيدايي‌ و افسردگي‌ مي‌شود، تا حد زيادي‌ كنترل‌ كرد و سلامت‌ فرد را به‌ حد نزديك‌ به‌ طبيعي‌ رساند. بسياري‌ از مديران‌، دانشمندان‌، و افراد سرشناس‌ دچار اين‌ اختلال‌ بوده‌اند

عوارض‌ احتمالي:
عود بيماري‌، به‌ خصوص‌ با قطع‌ دارو 
از دست‌ دادن‌ شغل‌؛ بروز مشكلات‌ در زندگي‌ مشترك‌ 
عدم‌ رو به‌ بهبود گذاشتن‌ اختلال‌ 
خودكشي‌

درمان‌
اصول‌ كلي:
گرفتن‌ شرح‌ حال‌ و انجام‌ معاينه‌ توسط‌ پزشكان‌ (گاهي‌ روانپزشك)
روان‌درماني‌ يا مشاوره‌ همراه‌ با درمان‌ دارويي‌ بهترين‌ نتايج‌ را در بر دارد.
براي‌ مواردي‌ كه‌ علايم‌ شديد هستند، ممكن‌ است‌ لازم‌ باشد بيمار در بيمارستان‌ يا مركز درماني‌ بستري‌ شود.
امكان‌ دارد در مورد بيماراني‌ كه‌ به‌ دارو جواب‌ نمي‌دهند، از شوك‌ (ECT) استفاده‌ شود.
رژيم‌ دارويي‌ بايد دقيقاً رعايت‌ شود. ضمناً بايد به‌ طور منظم‌ به‌ پزشك‌ معالج‌ مراجعه‌ شود تا اثربخشي‌ درمان‌ و اثرات‌ جانبي‌ احتمالي‌ مورد بررسي‌ قرار گيرند.
هيچگاه‌ وقتي‌ احساس‌ كرديد حالتان‌ بهتر شده‌ است‌، دارو را قطع‌ نكنيد. اين‌ كار ممكن‌ است‌ باعث‌ عود بيماري‌ شود كه‌ شايد به‌ دارو خوب‌ جواب‌ ندهد.
با كمك‌ مشاوره‌ مي‌توانيد روشهاي‌ كنار آمدن‌ با اين‌ اختلال‌ را فراگيريد.
اعضاي‌ خانواده‌ بايد بتوانند علايم‌ پيش‌ درآمد وقوع‌ حمله‌ را بشناسند و چگونگي‌ كمك‌ به‌ فرد بيمار را فرا بگيرند.

داروها:
پزشك‌ شما ممكن‌ است‌ ليتيم‌، والپروييك‌ اسيد، يا كاربامازپين‌ (تگرتول)تجويز كند.
براي‌ علايم‌ شديدتر ممكن‌ است‌ تجويز يك‌ داروي‌ ضد روان‌پريشي‌ ضروري‌ باشد.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ روزانه‌ خود را حتي‌ اگر تمايل‌ نداريد، ادامه‌ دهيد.

رژيم‌ غذايي:
يك‌ رژيم‌ طبيعي‌ و متعادل‌ داشته‌ باشيد، حتي‌ اگر اشتها نداريد. امكان‌ دارد مكمل‌ ويتامين‌ها و مواد معدني‌ لازم‌ باشد. پزشكتان‌ ممكن‌ است‌ به‌ شما توصيه‌ كند كه‌ از مصرف‌ كافئين‌ پرهيز كنيد، زيرا كافئين‌ يك‌ مادة‌ تحريك‌كننده‌ است‌.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ تان داراي‌ علايم‌ افسردگي‌ يا سرخوشي‌ هستيد.
اگر فكر خودكشي‌ به‌ سرتان‌ زده‌ است‌ يا احساس‌ نااميدي‌ مي‌كنيد.اختلال‌ رشد بچه‌
Failure to thrive

شرح بيماري:
اختلال‌ رشد بچه‌ عبارت‌ است‌ از ناتواني‌ شيرخواران‌ يا كودكان‌ از رشد و نموي‌ طبيعي‌. اين‌ واژه‌ تا زماني‌ استفاده‌ مي‌شود كه‌ تشخيص‌ خاصي‌ براي‌ توجيه‌ اين‌ ناتواني‌ پيدا نشده‌ باشد. سن‌ شايع‌ اين‌ مسأله‌ بين‌ 5-1 سالگي‌ است‌. تقريباً تمام‌ كودكاني‌ كه‌ اين‌ مشكل‌ را دارند زير 5 سال‌ هستند.

علايم‌ شايع:
قد، وزن‌، و دور سر به‌طور طبيعي‌ افزايش‌ نمي‌يابند.
مهارت‌هاي‌ حركت‌ كودك‌ غالباً ديرتر از حالت‌ طبيعي‌ ظاهر مي‌شوند. بعضي‌ از اين‌ مهارت‌ها عبارتند از: چرخيدن‌ در تخت‌ ـ نشستن‌
ايستادن‌ و راه‌ رفتن‌ 
ظهور مهارت‌هاي‌ ذهني‌ و اجتماعي‌ نيز غالباً به‌ تأخير مي‌افتد. بعضي‌ از اين‌ مهارت‌ها عبارتند از: 
صحبت‌ كردن‌؛ رابطه‌ اجتماعي‌
غذا خوردن‌ بدون‌ كمك‌
يادگيري‌ اختيار ادرار و اجابت‌ مزاج‌ و رفتن‌ به‌ توالت‌ 
رشد و نموي‌ طبيعي‌ بسيار متغير است‌، بنابراين‌ ميزان‌ تغييرات‌ رشد و نمو در معاينات‌ منظم‌ كودك‌ اهميت‌ بيشتري‌ دارد.

علل:
در بعضي‌ از اين‌ كودكان‌، علت‌ بروز اين‌ حالت‌ به‌ مشكلات‌ جسمي‌ (معمولاً گوارشي‌ يا مربوط‌ به‌ دستگاه‌ عصبي‌) برمي‌گردد.
در اكثر اين‌ كودكان‌، علت‌ درواقع‌ مربوط‌ به‌ خود كودك‌ نيست‌، مثلاً عدم‌ تغذيه‌ صحيح‌ كودك‌.

عوامل تشديد كننده بيماري:
سوءتغذيه‌ 
بي‌تجربگي‌ والدين‌ 
محيط‌ عاطفي‌ نامناسب‌ (مثل‌ عدم‌ رسيدگي‌ به‌ بچه‌، سوءرفتار با بچه‌، يا طرد بچه‌)
بيماري‌ مزمن‌ (مثل‌ نارسايي‌ كليه‌ يا عفونت‌ مزمن‌)
بيماري‌هاي‌ ژنتيكي‌، مثل‌ نشانگان‌ داون‌ يا فيبروز كيستيك‌ 
بيماري‌هاي‌ غدد درون‌ريز، مثل‌ بيماري‌هاي‌ غده‌ تيروييد، غده‌ هيپوفيز، غدد فوق‌كليوي‌، غده‌ لوزالمعده‌، و غدد جنسي‌ 
والديني‌ كه‌ در يك‌ محيط‌ عاطفي‌ نامناسب‌ بزرگ‌ شده‌اند يا آموزش‌ مناسبي‌ نديده‌اند. 
محيط‌ زندگي‌ شلوغ‌ يا غيربهداشتي‌ 
نوزاد زودرس‌ يا بيمار 
شيرخواري‌ كه‌ ناهنجاري‌ جسمي‌ دارد.

پيشگيري‌ كودك‌ خود را به‌طور منظم‌ براي‌ معاينات‌ سلامتي‌ نزد پزشك‌ يا مراكز بهداشت‌ ببريد.
محيط‌ زندگي‌ باثبات‌ را فراهم‌ آوريد و سعي‌ كنيد والدين‌ خوبي‌ براي‌ فرزندتان‌ باشيد.

عواقب‌ موردانتظار:
اگر اختلال‌ رشد بچه‌ به‌علت‌ بي‌تجربگي‌ والدين‌ يا مشكلات‌ رواني‌ باشد، انتظار مي‌رود با آموزش‌ و دادن‌ مشاوره‌ به‌ والدين‌ بهبودي‌ حاصل‌ شود.
اگر اختلال‌ رشد بچه‌ به‌علت‌ يك‌ بيماري‌ يا اختلال‌ زمينه‌اي‌ باشد (مثلا سوءتغذيه‌)، بهبودي‌ بستگي‌ به‌ اين‌ دارد كه‌ بيماري‌ يا اختلال‌ زمينه‌اي‌ قابل‌ درمان‌ باشد يا خير.

عوارض‌ احتمالي:
ناتواني‌ و معلوليت‌ دايمي‌ ذهني‌، عاطفي‌، يا جسمي‌.
كودك‌ كوچك‌ باقي‌ مي‌ماند و از لحاظ‌ نمو نيز دچار نقص‌ خواهد بود.

درمان
اصول‌ كلي:
اقدامات‌ تشخيصي‌: اندازه‌گيري‌ مكرر قد، وزن‌، و دور سر؛ آزمون‌هاي‌ سنجش‌ توانايي‌هاي‌ ذهني‌ و رواني‌ مثل‌ آزمون‌ دنور كه‌ معياري‌ از رشد و نمو به‌دست‌ مي‌دهد؛ آزمايش‌ خون‌، از جمله‌ بررسي‌هاي‌ هورموني‌؛ عكس‌برداري‌ از مچ‌ دست‌ها براي‌ تعيين‌ سن‌ استخواني‌ كودك‌ كه‌ معيار خوبي‌ براي‌ رشد بدن‌ به‌شمار مي‌رود.
اگر والدين‌ مشكلات‌ عاطفي‌ دارند و از برقراري‌ رابطه‌ عاطفي‌ مناسب‌ با كودك‌ خود ناتوان‌ هستند، مي‌توان‌ آنها را تحت‌ روان‌درماني‌ يا مشاوره‌ قرار داد.
بستري‌ كردن‌ كودك‌ (به‌طور كوتاه‌مدت‌) در صورتي‌ كه‌ نياز به‌ انجام‌ اقدامات‌ تشخيصي‌ پيچيده‌ وجود داشته‌ باشد يا براي‌ فهميدن‌ اينكه‌ آيا كودك‌ در منزل‌ غذا مي‌خورده‌ است‌ يا خير.
والدين‌ بايد كتاب‌ها يا جزوات‌ مخصوص‌ بچه‌داري‌ و بزرگ‌ كردن‌ بچه‌ را بخوانند يا به‌ كلاس‌هاي‌ مربوطه‌ بروند.
از يك‌ پرستار خانه‌ بخواهيد كه‌ به‌ خانه‌ شما بيايد و راهنمايي‌هاي‌ لازم‌ را ارايه‌ دهد.
تا آنجا كه‌ مي‌توانيد به‌ كودكتان‌ محبت‌ كنيد و از وي‌ حمايت‌ به‌عمل‌ آوريد. هرازچندگاهي‌ به‌ بررسي‌ احساسات‌ و رفتارتان‌ نسبت‌ به‌ كودكتان‌ بپردازيد.
اگر فكر مي‌كنيد كه‌ احساسات‌ و رفتارتان‌ آنچنان‌ كه‌ بايد باشد نيست‌ براي‌ مشاوره‌ رواني‌ مراجعه‌ كنيد.

داروها:
داروي‌ خاصي‌ به‌طور معمول‌ تجويز نمي‌شود.
اگر يك‌ بيماري‌ زمينه‌اي‌ وجود داشته‌ باشد كه‌ باعث‌ رشد نكردن‌ بچه‌ شده‌ است‌، امكان‌ دارد داروهاي‌ لازم‌ براي‌ درمان‌ آن‌ بيماري‌ زمينه‌اي‌ تجويز شوند.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
محدوديتي‌ براي‌ آن‌ وجود ندارد.

رژيم‌ غذايي:
براي‌ كودكتان‌ يك‌ رژيم‌ غذايي‌ كافي‌ و متعادل‌ فراهم‌ آوريد.
اگر علت‌ رشد نكردن‌ بچه‌ سوءتغذيه‌ باشد، امكان‌ دارد نياز به‌ يك‌ رژيم‌ مخصوص‌ وجود داشته‌ باشد.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما از اينكه‌ كودكتان‌ رشد و نموي‌ طبيعي‌ ندارد دچار نگراني‌ شده‌ايد.اختلال‌ كم‌ توجهي‌، بيش‌ فعالي
Attention Deficit Hyperactivity Disorder

شرح بيماري:
اختلال‌ كم‌ توجهي‌ ـ بيش‌ فعالي‌ عبارت‌ است‌ از يك‌ نوع‌ رفتار خاص‌ در كودكان‌ به‌ طوري‌ كه‌ اين‌ كودكان‌ تنها مي‌توانند براي‌ مدت‌ كوتاهي‌ روي‌ يك‌ موضوع‌ خاص‌ تمركز كنند. ضمناً اين‌ كودكان‌ گاهي‌ حركات‌ و رفتار كنترل‌ نشده‌اي‌ را به‌ طور ناگهاني‌ از خود بروز مي‌دهند. البته‌ بيش‌ فعالي‌ مي‌تواند وجود داشته‌ باشد يا نداشته‌ باشد. به‌ نظر مي‌رسد كه‌ اين‌ اختلال‌ در اختلالات‌ يادگيري‌ نقش‌ داشته‌ باشد و تخمين‌ زده‌ مي‌شود حدود 10%-5% كودكان‌ مدرسه‌اي‌ گرفتار اين‌ اختلال‌ باشند.

علايم‌ شايع:
كودك‌ روي‌ صندلي‌ مرتب‌ مي‌جنبد و دست‌ها و پاهاي‌ خود را تكان‌ مي‌دهد.
وقتي‌ به‌ كودك‌ گفته‌ مي‌شود كه‌ بنشينيد، فقط‌ به‌ مدت‌ كوتاهي‌ روي‌ صندلي‌ بند مي‌شود.
حواس‌ كودك‌ به‌ راحتي‌ پرت‌ مي‌شود.
قبل‌ از مطرح‌ شدن‌ كامل‌ سؤال‌، كودك‌ پاسخ‌ را مي‌دهد.
كودك‌ در رعايت‌ نوبت‌ در بازي‌ و صف‌ مشكل‌ دارد.
كودك‌ در اجراي‌ دستورالعمل‌ها مشكل‌ دارد.
كودك‌ قادر به‌ تمركز روي‌ يك‌ كار يا بازي‌ مشخص‌ نيست‌.
مرتب‌ از يك‌ كار تمام‌ نشده‌ منصرف‌ شده‌، به‌ كار ديگري‌ مي‌پردازد.
در انجام‌ بازي‌، بدون‌ ايجاد سروصدا، مشكل‌ دارد.
زياد صحبت‌ مي‌كند.
وسط‌ صحبت‌ يا كار ديگران‌ مي‌پرد.
به‌ نظر مي‌رسد كه‌ اصلاً گوش‌ نمي‌دهد.
چيزهاي‌ مورد نياز براي‌ انجام‌ كارها را گم‌ مي‌كند.
اغلب‌ كارهاي‌ خطرناك‌ انجام‌ مي‌دهد بدون‌ اينكه‌ به‌ عواقب‌ ناگوار آنها توجه‌ داشته‌ باشد.

علل:
ناشناخته‌ است‌. فرضيات‌ زيادي‌ مطرح‌ شده‌اند، اما هيچ‌ يك‌ تأييد يا رد نشده‌اند. تصور بر اين‌ است‌ كه‌ منشاي‌ آن‌ بيولوژيك‌ باشد.

عوامل تشديد كننده بيماري:
سابقه‌ خانوادگي‌ اين‌ اختلال

پيشگيري:
هيچ‌ روش‌ خاصي‌ براي‌ پيشگيري‌ وجود ندارد

عواقب‌ مورد انتظار:
در بعضي‌ از موارد، رفتار غيرطبيعي‌ كودك‌ به‌ هنگام‌ بلوغ‌ كاملاً برطرف‌ مي‌شود. در بعضي‌ ديگر، بيش‌ فعالي‌ با افزايش‌ سن‌ كاهش‌ مي‌يابد. اما تعدادي‌ از اين‌ كودكان‌ نهايتاً به‌ نوجوانان‌ و بزرگسالاني‌ مشكل‌دار تبديل‌ مي‌شوند.

عوارض‌ احتمالي:
امكان‌ دارد مشكلات‌ كودك‌ در طي‌ زمان‌ برطرف‌ نشوند. نهايتاً كودك‌ وقتي‌ بزرگ‌ مي‌شود ممكن‌ است‌ در تحصيل‌ موفق‌ نباشد، يا اينكه‌ رفتار ضداجتماعي‌ و گاهي‌ جنايي‌ از خود بروز دهد.
امكان‌ دارد كودك‌ در بزرگسالي‌ دچار اختلال‌ شخصيت‌ شود.

درمان
اصول‌ كلي:
درمان‌ و مشاوره‌ به‌ والدين‌ و كودك‌ توسط‌ پزشك‌ 
رفتار درماني‌ و شناخت‌ درماني‌. كودك‌ خود در اين‌ نوع‌ درمان‌ها نقش‌ مهمي‌ را به‌ عهده‌ دارد. او بايد مواظب‌ رفتار خود باشد، نقش‌ محوله‌ را به‌ خوبي‌ ايفا كند، و رفتار خود را ثبت‌ كند. در يك‌ طرح‌ كلي‌، اساس‌ اين‌ روش‌هاي‌ درماني‌ بر راهبردهاي‌ تغيير رفتار نامطلوب‌ استوار است‌. به‌ نظر مي‌رسد كه‌ تركيب‌ اين‌ روش‌هاي‌ درماني‌ با داروها بهترين‌ نتايج‌ را در كنترل‌ علايم‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشد.
در خانه‌ يك‌ محيط‌ متناسب‌ و محدوديت‌هاي‌ كاملاً مشخص‌ براي‌ رفتار كودك‌ را در نظر بگيريد. ضمناً بايد از روش‌هاي‌ تربيتي‌ نيز به‌ طور مداوم‌ بهره‌ گرفت‌. اگر احساس‌ مي‌كنيد كه‌ نياز به‌ كمك‌ از طرف‌ افراد متخصص‌ امر داريد مراجعه‌ كنيد.
با معلم‌ كودك‌ تماس‌ مستمر داشته‌ باشيد. اگر كودك‌ در درس‌ خود نياز به‌ كمك‌ بيشتري‌ دارد، امكان‌ آن‌ را فراهم‌ كنيد.

داروها:
پزشك‌ شما شايد تصميم‌ بگيرد داروهايي‌ مثل‌ متيل‌ فنيدات‌ (ريتالين‌)، كه‌ ظاهراً اثر آرامش‌بخش‌ در كودكان‌ دچار اين‌ اختلال‌ دارند، تجويز كند. اين‌ داروها اثرات‌ جانبي‌ ناخوشايندي‌ دارند، از جمله‌: اختلال‌ در خواب‌، افسردگي‌، سردرد، معده‌ درد، بي‌اشتهايي‌، و كاهش‌ رشد.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري كودك‌ خود را حتي‌المقدور در چارچوب‌ مشخصي‌ در آوريد.

رژيم‌ غذايي:
رژيم‌ غذايي‌ مخصوصي‌ پيشنهاد شده‌اند: حذف‌ كليه‌ افزودني‌هاي‌ غذايي‌ (ادويه‌ جات‌ و غيره‌)، حذف‌ مواد به‌ خصوصي‌ از رژيم‌ غذايي‌، يا ويتامين‌ درماني‌ شديد. اغلب‌ تحقيقات‌ پزشكي‌ اشاره‌ به‌ اين‌ دارند كه‌ اين‌ رژيم‌ها براي‌ تعداد بسيار كمي‌ از كودكان‌ مفيد هستند. اما بسياري‌ از وال