عادل‌ هستند. افزایش‌ مایع‌ با بالا بردن‌ فشار در گوش‌ داخلی‌، باعث‌ اختلال‌ تعادل‌ و گاهی‌ کاهش‌ شنوایی‌ می‌شود. در 85%-80% موارد، تنها یک‌ گوش‌ درگیر می‌شود. منیر معمولاً بزرگسالان‌ سنین‌ 60-30 سال‌ را مبتلا می‌سازد و در خانم‌ها مختصری‌ شایع‌تر از آقایان‌ است‌.

علایم‌ شایع:
علایم‌ زیر در طی‌ هر حمله‌ حاد بیماری‌ بروز می‌کنند: 
منگی‌ شدید 
سرگیجه‌ (احساس‌ بیمار به‌صورت‌ چرخیدن‌ به‌ دور محیط‌ یا چرخیدن‌ محیط‌ به‌ دور وی) 
همهمه‌ در گوش‌ مبتلا به‌ صورت‌ صدای‌ زنگ‌ یا وزوز 
کاهش‌ شنوایی‌ که‌ با هر حمله‌ تشدید می‌گردد. علایم‌ احتمالی‌ همراه‌ علایم‌ فوق‌ عبارتند از: 
استفراغ‌ 
تعریق‌ 
حرکات‌ پرشی‌ چشم‌ها 
اختلال‌ تعادل‌ 

علل: 
علت‌ دقیق‌ آن‌ نامشخص‌ است‌. علت‌ پیشنهادی‌ عبارتست‌ از واکنش‌ گوش‌ داخلی‌ نسبت‌ به‌ آسیب‌های‌ مختلف‌. در این‌ بیماری‌ افزایشی‌ در میزان‌ مایع‌ لابیرنت غشایی‌ (کانال‌هایی‌ در گوش‌ داخلی‌ که‌ مسؤول‌ کنترل‌ تعادل‌ هستند) دیده‌ می‌شود.

عوامل تشدید کننده بیماری:
استرس‌ 
آلرژی‌ 
مصرف‌ زیاد نمک‌ 
پر سر و صدا بودن‌ محیط‌ زندگی‌ یا کار

پیشگیری‌:
تا حد امکان‌ از عوامل‌ خطرساز فوق‌الذکر اجتناب‌ کنید. 

عواقب‌ موردانتظار 
حمله‌های‌ بیماری‌ منیر سال‌ها تکرار می‌شود. برخی‌ علایم‌ آن‌ قابل‌ کنترل‌ است‌. این‌ بیماری‌ با وجود آزاردهنده‌ بودن‌، تهدیدی‌ برای‌ حیات‌ محسوب‌ نمی‌شود.

عوارض‌ احتمالی‌ 
کاهش‌ شنوایی‌ دایمی‌ 
وزوز مزمن‌ گوش‌ 

درمان 
اصول‌ کلی: 
بررسی‌های‌ تشخیصی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ آزمایش‌های‌ خون جهت‌ رد سایر بیماری‌ها، آزمون‌های‌ شنوایی‌ مختلف‌، و ام‌آرآی برای‌ رد تومور عصب‌ شنوایی‌ باشد.
درمان‌ این‌ بیماری‌ معمولاً شامل‌ استراحت‌ و تجویز داروهایی‌ برای‌ کنترل‌ علایم‌ است‌.
از خیره‌ شدن‌ به‌ منبع‌ نور و کتاب‌ خواندن‌ در طی‌ حملات‌ خودداری‌ کنید.
در برخی‌ بیماران‌ دچار منیر مزمن‌ ممکن‌ است‌ از اقدام‌ جراحی‌ بر روی‌ لابیرنت‌ مبتلا استفاده‌ شود.

داروها:
برای‌ درمان‌ حمله‌ حاد، آتروپین یا دیازپام‌ وریدی‌، یا برچسب‌ پوستی‌ اسکوپولامین ممکن‌ است‌ تجویز گردد.
داروهای‌ ضدتهوع‌ برای‌ برخی‌ بیماران‌ ممکن‌ است‌ سودمند باشد.
داروهای‌ آرام‌بخش‌ برای‌ کاهش‌ منگی‌ ممکن‌ است‌ سودمند باشد.
آنتی‌هیستامین‌ها در برخی‌ بیماران‌ سبب‌ تخفیف‌ علایم‌ می‌گردند.
داروهای‌ ادرارآور به‌ منظور کاهش‌ مایع‌ در گوش‌ داخلی‌ تجویز می‌گردند.

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری: 
تا برطرف‌ شدن‌ تهوع‌ و منگی‌ در بستر استراحت‌ کنید.
بدون‌ کمک‌ راه‌ نروید.
از رانندگی‌، بالا رفتن‌ از نردبان‌ یا کار در اطراف‌ ماشین‌آلات‌ خطرناک‌ خودداری‌ کنید.

رژیم‌ غذایی: 
کاهش‌ مصرف‌ نمک‌ 
محدود کردن‌ میزان‌ غذای‌ دریافتی‌ در طی‌ حمله‌ بیماری‌ به‌ دلیل‌ تهوع‌

درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟ 
اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان دچار علایم‌ بیماری‌ منیر باشید.
بروز موارد زیر در طی‌ درمان‌: 
کاهش‌ شنوایی‌ درهریک‌ از دو گوش‌ 
استفراغ‌ مقاوم‌ 
تشنج 
غش‌ کردن‌ 
تب‌ 38/3 درجه‌ سانتیگراد یا بالاتر 
اگر دچار علایم‌ جدید و غیرقابل توجیه شده اید‌. داروهای‌ تجویزی‌ ممکن‌ است‌ با عوارض‌ جانبی‌ همراه‌ باشند.مسموميت‌ حاملگي‌ (پره‌اكلامپسي‌ و اكلامپسي‌)
Toxemia of Pregnancy

شرح بیماری:
مسموميت‌ حاملگي‌ عبارت‌ است‌ از يك‌ اختلال‌ خطرناك‌ در فشار خون‌. كاركرد كليه‌ و دستگاه‌ عصبي‌ مركزي‌ كه‌ ممكن‌ است‌ از هفته‌ 20 بارداري‌ تا روز 7 پس‌ از زايمان‌ رخ‌ دهد.

علايم‌ شايع:
پره‌اكلامپسي‌ خفيف‌: 
افزايش‌ قابل‌ ملاحظه‌ فشار خون‌ هرچند در محدوده‌ طبيعي‌ قرار داشته‌ باشد.
پف‌ كردن‌ صورت‌، دست‌ها و پاها كه‌ در صبح‌ شديدتر است‌.
افزايش‌ وزن‌ بيش‌ از حد (بيش‌ از 450 گرم‌ در هفته‌ در سه‌ ماهه‌ آخر بارداري‌).
پروتئين‌ در ادرار ـ پره‌اكلامپسي‌ شديد: 
افزايش‌ مداوم‌ فشار خون‌ 
تورم‌ و پف‌كردگي‌ مداوم‌ 
تاري‌ ديد 
سردرد 
تحريك‌پذيري‌ 
درد شكم‌ اكلامپسي‌: 
بدتر شدن‌ علايم‌ فوق‌ 
كشيدگي‌ عضلات‌ 
تشنج‌ 
اغما

علل:
ناشناخته‌.
معتقدند ناشي‌ از ماده‌ يا سمي‌ است‌ كه‌ جفت‌ توليد مي‌كند.

عوامل تشديد كننده بيماري:
تغذيه‌ نامناسب‌ 
ديابت‌ شيرين‌ 
سابقه‌ فشار خون‌ بالا 
بيماري‌ كليوي‌ مزمن‌ 
حاملگي‌ اول‌. مسموميت‌ در يك‌ حاملگي‌ بدان‌ معني‌ نيست‌ كه‌ در حاملگي‌هاي‌ بعدي‌ عود خواهد كرد.
سيگار كشيدن‌ 
سوء مصرف‌ الكل‌ 
استفاده‌ از داروهاي‌ روانگردان‌ 
سابقه‌ خانوادگي‌ اكلامپسي‌ يا پره‌اكلامپسي

پيشگيري:
مراقبت‌ پيش‌ از تولد مناسب‌ در سرتاسر دوران‌ بارداري‌ 
در طول‌ بارداري‌ از سيگار، داروهاي‌ روانگردان‌ يا الكل‌ استفاده‌ نكنيد.
در طول‌ بارداري‌ از يك‌ رژيم‌ غذايي‌ طبيعي‌ و كاملاً متعادل‌ استفاده‌ كنيد.
در صورت‌ تجويز مكمل‌هاي‌ ويتاميني‌ و معدني‌ پيش‌ از زايمان‌ را مصرف‌ كنيد.
بدون‌ توصيه‌ پزشك‌ هيچ‌ دارويي‌ از جمله‌ داروهاي‌ بدون‌ نياز به‌ نسخه‌ را مصرف‌ نكنيد.

عواقب‌ مورد انتظار:
مسموميت‌ در صورت‌ تشخيص‌ و درمان‌ در طول‌ بارداري‌، معمولاً ظرف‌ 7 روز پس‌ از زايمان‌ بدون‌ هيچ‌ عارضه‌اي‌ از بين‌ مي‌رود. در موارد نادر كشنده‌ است‌.
اگر مسموميت‌ باعث‌ زايمان‌ نارس‌ گردد، احتمال‌ زنده‌ ماندن‌ نوزاد به‌ رسيدن‌ بودن‌ آن‌ بستگي‌ دارد.
مرگ‌ جنين‌ شايع‌ است‌.

عوارض‌ احتمالي:
سكته‌ مغزي‌ 
افزايش‌ خطر فشار خون‌ بالا بدون‌ ارتباط‌ با بارداري‌ پس‌ از 35 سالگي‌ 
تشنج‌ 
ادم‌ ريه‌

درمان
اصول‌ كلي:
آزمون‌هاي‌ تشخيصي‌ مي‌توانند شامل‌ بررسي‌هاي‌ آزمايشگاهي‌ خون‌، بررسي‌ ادرار 24 ساعته‌ و ساير موارد براي‌ رد كردن‌ عوارض‌ باشند.
درمان‌ به‌ شدت‌ بيماري‌ بستگي‌ دارد: مراقبت‌ در منزل‌ براي‌ علايم‌ خفيف‌، مراقبت‌ در بيمارستان‌ در صورت‌ بدتر شدن‌ شرايط‌ و زايمان‌ زودهنگام‌ در صورت‌ وخامت‌ اوضاع‌.
اكلامپسي‌ به‌ خاطر تشنج‌ به‌ احتمال‌ بيشتري‌ به‌ مراقبت‌ در بيمارستان‌ و زايمان‌ زودرس‌ (غالباً سزارين‌) نياز دارد.
اگر در منزل‌ هستيد، روزانه‌ خود را وزن‌ و آن‌ را ثبت‌ كنيد؛ از يك‌ آزمون‌ خانگي‌ براي‌ تعيين‌ وجود پروتئين‌ در ادرار استفاده‌ كنيد.

داروها:
داروهاي‌ ضد پرفشاري‌ خون‌ براي‌ كاهش‌ فشار خون‌ 
ضد تشنج‌ها براي‌ پيشگيري‌ از تشنج‌ 
سولفات‌ منيزيم‌ (داخل‌ وريدي‌)

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
بيشتر مواقع‌ استراحت‌ كنيد؛ اين‌ امر در كنترل‌ مسموميت‌ مهم‌ است‌.
براي‌ كمك‌ به‌ گردش‌ خون‌، روي‌ سمت‌ چپ‌ خود استراحت‌ كنيد.

رژيم‌ غذايي:
ممكن‌ است‌ يك‌ رژيم‌ غذايي‌ خاص‌ لازم‌ باشد.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان‌ علايم‌ مسموميت‌ خفيف‌ را در هر مرحله‌ از حاملگي‌ داشته‌ باشيد.
اگر در طول‌ درمان‌ يك‌ يا چند مورد از موارد زير رخ‌ دهد:
سردرد شديد يا اختلال‌ بينايي‌
افزايش‌ وزن‌ به‌ ميزان‌ بيش‌ از 1350 گرم‌ در 24 ساعت‌
تهوع‌، استفراغ‌ و اسهال‌
دردهاي‌ شكمي‌ كرامپي‌
تحريك‌پذيري‌ بيش‌ از حد<?xml version='1.0' encoding='UTF-8' standalone='yes' ?><html><body><a class="text" href="w:text:397.txt">نقص‌ ايمني‌</a><a class="text" href="w:text:398.txt">ناشنوايي‌ و اختلال‌ در شنوايي‌</a><a class="text" href="w:text:399.txt">نامنظمي‌ ضرباهنگ‌ قلب‌</a><a class="text" href="w:text:400.txt">نشانگان‌ مفصل‌ گيجگاهي‌</a></body></html>بيماري‌هاي‌ نقص‌ ايمني‌
Immunodeficiency Diseases

شرح بيماري:
بيماري‌هاي‌ نقص‌ ايمني‌ عبارت‌ است‌ از وجود نقص‌ در دستگاه‌ ايمني‌ بدن‌. دستگاه‌ ايمني‌ سالم‌ از بدن‌ در برابر ميكرب‌ها (باكتري‌ها، ويروس‌ها و قارچ‌ها)، سرطان‌ (حفاظت‌ نسبي‌) و هرگونه‌ جسم‌ خارجي‌ كه‌ وارد بدن‌ مي‌شود محافظت‌ به‌ عمل‌ مي‌آورد. زماني‌ كه‌ دستگاه‌ ايمني‌ نتواند به‌ نقش‌ خود خوب‌ عمل‌ كند، بدن‌ مستعد عفونت‌ و سرطان‌ مي‌شود. نقص‌ ايمني‌ مي‌تواند هم‌ در مردان‌ و هم‌ در زنان‌ و در تمام‌ سنين‌ رخ‌ دهد.
يك‌ نوع‌ نقص‌ ايمني‌ (كه‌ بحث‌ آن‌ در سر فصل‌ ديگري‌ جداگانه‌ آمده‌ است‌) نشانگان‌ نقص‌ ايمني‌ اكتسابي‌ (ايدز) است‌. نقص‌ ايمني‌ در اثر داروها نيز مي‌تواند به‌ وجود آيد (داروهاي‌ قوي‌ كه‌ براي‌ مهار دستگاه‌ ايمني‌ مورد استفاده‌ قرار مي‌گيرند.

علايم‌ شايع:
عفونت‌ها و بيماري‌هاي‌ شديد راجعه‌. شايع‌ترين‌ آنها عبارتند از: 
عفونت‌هاي‌ گوشي‌ يا تنفسي‌، مثل‌ عفونت‌ گوش‌ مياني‌ و ذات‌الريه‌ 
عفونت‌هاي‌ قارچي‌، خصوصاً كانديدياز 
سرطان‌، خصوصاً سرطان‌ خون‌ و لنفوم‌ 
اختلالات‌ خونريزي‌ دهنده‌ 
اگزما 
مننژيت‌ يا آنسفاليت

علل:
نقايص‌ مادرزادي‌ كه‌ باعث‌ عدم‌ تكامل‌ مناسب‌ يا اصولاً فقدان‌ دستگاه‌ ايمني‌ مي‌شوند.
در آوردن‌ طحال‌ قبل‌ از 2 سالگي‌ 
مصرف‌ داروهاي‌ مهاركننده‌ ايمني‌ 
اشعه‌ درماني‌ 
بعضي‌ از انواع‌ سرطان‌، مثل‌ سرطان‌ بيماري‌ هوجكين‌ 
هيپوگاماگلوبينمي‌ (پايين‌ آمدن‌ سطح‌ ايمونوگلوبولين‌هاي‌ خون‌)
عفونت‌هاي‌ ويروسي

عوامل تشديد كننده بيماري:
تغذيه‌ نامناسب‌ 
بي‌بند و باري‌ جنسي‌ 
تزريق‌ خون‌ يا مصرف‌ موادمخدر تزريقي‌ 
سابقه‌ خانوادگي‌ بيماري‌ كمبود ايمني

پيشگيري:
راه‌ خاصي‌ براي‌ پيشگيري‌ وجود ندارد. اگر سابقه‌ خانوادگي‌ بيماري‌ نقص‌ ايمني‌ وجود داشته‌ باشد، پيش‌ از تشكيل‌ خانواده‌، براي‌ مشاوره‌ ژنتيكي‌ مراجعه‌ كنيد. با بررسي‌ كشت‌ مايع‌ موجود در كيسه‌ آب‌ به‌ هنگام‌ حاملگي‌ ممكن‌ است‌ بتوان‌ بعضي‌ از اين‌ اختلالات‌ را شناسايي‌ نمود.

عواقب‌ مورد انتظار:
انواع‌ شديد نقص‌ ايمني‌ معمولاً مرگبار هستند. انواع‌ خفيف‌ را مي‌توان‌ با موفقيت‌ درمان‌ نمود.

عوارض‌ احتمالي:
عفونت‌هاي‌ باكتريايي‌، ويروسي‌ يا قارچي‌ غيرقابل‌ كنترل‌ كه‌ به‌ درمان‌ جواب‌ نمي‌دهند.
سرطان‌ 
التهاب‌ عفونت‌ مفصل‌

درمان‌
اصول‌ كلي:
بررسي‌هاي‌ تشخيصي‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ موارد زير باشند: آزمايش‌ خون‌ از نظر پادتن‌ها، بررسي‌ ميكروسكوپي‌ خون‌ و سلول‌هاي‌ بافت‌، آزمون‌هاي‌ پوستي‌، عكس‌برداري‌ از قفسه‌ سينه‌ براي‌ بررسي‌ غده‌ تيموس‌، و بررسي‌هاي‌ راديواكتيو در رابطه‌ با عملكرد دستگاه‌ ايمني‌ 
درمان‌ به‌ پيچيدگي‌ نقص‌ ايمني‌ بستگي‌ دارد. اهداف‌ درمان‌ اساساً عبارتند از حفظ‌ سلامت‌ درحد بهينه‌، پيشگيري‌ از بروز مشكلات‌ عاطفي‌ و كنترل‌ عفونت‌ها 
از تماس‌ با افراد مبتلا به‌ بيماري‌هاي‌ مسري‌ بايد خودداري‌ شود.
بدون‌ مشورت‌ با پزشك‌، هيچ‌ نوع‌ واكسني‌ دريافت‌ نكنيد.
ندرتاً عمل‌ جراحي‌ براي‌ پيوند مغز استخوان‌ يا غده‌ تيموس‌ 
بستري‌ كردن‌ براي‌ درمان‌ عفونت‌هاي‌ جدي

داروها:
آنتي‌بيوتيك‌ها براي‌ مبارزه‌ با عفونت‌ها 
تزريق‌ پادتن‌ها 
تزريق‌ اجزاي‌ خون‌ 
گاهي‌ تزريق‌ گاماگلوبولين

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
معمولاً به‌ هنگام‌ بيماري‌هاي‌ حاد استراحت‌ در رختخواب‌ لازم‌ است‌. به‌ جز آن‌، محدوديتي‌ براي‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري وجود ندارد.

رژيم‌ غذايي:
رژيم‌ خاصي‌ توصيه‌ نمي‌شود.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان‌ علايم‌ بيماري‌ نقص‌ ايمني‌ راداريد.
اگر پس‌ از تشخيص‌، دچار علايم‌ عفونت‌ شده‌ايد، مثل‌ لرز؛ تب‌؛ دردهاي‌ عضلاني‌؛ سردرد؛ سرگيجه‌؛ و سرفه‌ همراه‌ با خلط‌ غليظ‌، رنگي‌ يا خوني‌ناشنوايي‌ و اختلال‌ در شنوايي‌
Hearing Impairment or Loss

شرح بيماري:
ناشنوايي‌ و اختلال‌ در شنوايي‌ عبارت‌ است‌ از كاهش‌ توانايي‌ يا ناتواني‌ كامل‌ در شنيدن‌. ناشنوايي‌ مي‌تواند به‌ علت‌ مشكل‌ در استخوان‌هاي‌ كوچك‌ موجود در گوش‌ مياني‌ كه‌ صدا را انتقال‌ مي‌دهند يا مشكل‌ در شاخه‌هاي‌ عصب‌ هشتم‌ مغزي‌ كه‌ صدا را به‌ مغز انتقال‌ مي‌دهند باشد. بنابراين‌ دو نوع‌ ناشنوايي‌ وجود دارد: 
ناشنوايي‌ انتقالي‌، كه‌ در آن‌ استخوان‌هاي‌ كوچك‌ موجود در گوش‌ مياني‌ تخريب‌ مي‌نوشند و صدا را انتقال‌ نمي‌دهند (اتواسكلروز).
ناشنوايي‌ حسي‌ ـ عصبي‌، كه‌ در آن‌ عصب‌ هشتم‌ مغزي‌ (عصب‌ شنوايي‌)اغلب‌ به‌ دلايل‌ ناشناخته‌ آسيب‌ مي‌بينيد. ناشنوايي‌ مختلط‌، شامل‌ هر دو نوع‌ ناشنوايي‌ انتقالي‌ و حسي‌ ـ عصبي

علايم‌ شايع:
در شيرخوار: 
پاسخ‌ ندادن‌ به‌ صداهاي‌ محيط‌، خصوصاً صداهايي‌ كه‌ قاعدتاً بايد شيرخوار را از جا بپرانند.
در افراد مسن‌: 
مشكل‌ داشتن‌ در افتراق‌ (گوش‌ دادن‌ انتخابي‌ به‌) صداهاي‌ محيط‌ اطراف‌ 
وزوز گوش‌، سرگيجه‌، درد 
بلند كردن‌ صداي‌ راديو يا تلويزيون‌

علل:
مادرزادي‌ در اثر توارث‌ ژنتيكي‌ غالب‌ يا مغلوب‌ 
عفونت‌هاي‌ مزمن‌ گوش‌ مياني‌ يا گسترش‌ عفونت‌ به‌ گوش‌ داخلي‌ 
توليد موم‌ گوش‌ به‌ مقدار زياد 
اختلالات‌ رگ‌هاي‌ خوني‌، از جمله‌ بالا بودن‌ فشارخون‌ 
صدمه‌ به‌ سر 
تومور 
لخته‌هاي‌ خوني‌ كه‌ به‌ رگ‌هاي‌ كوچك‌ تغذيه‌كننده‌ عصب‌ شنوايي‌ مي‌روند.
مولتيپل‌ اسكلروز (ام‌.اس‌)
سيفليس‌ 
اختلالات‌ انعقاد خون‌ 
عفونت‌ ويروسي‌ مثل‌ اوريون‌ 
قرار گرفتن‌ طولاني‌ مدت‌ در معرض‌ صداهاي‌ 85 دسي‌بل‌ يا قوي‌تر 
بالا رفتن‌ سن‌. اكثر افراد بالاي‌ 65 سال‌ در شنيدن‌ صداهاي‌ زير (با فركانس‌ بالا) مشكل‌ دارند.

عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر:
سابقه‌ خانوادگي‌ ناشنوايي‌ مادرزادي‌ يا اكتسابي‌ 
مصرف‌ داروهايي‌ مثل‌ ضد التهاب‌هاي‌ غيراستروييدي‌، سيس‌ پلاتين‌، اريترومايسين‌ها، جنتامايسين‌، استرپتومايسين‌، توبرامايسين‌، كينين‌، فوروسمايد، اسيد اتاكرينيك‌، يا دوزهاي‌ بالاي‌ آسپيرين‌، و ساير داروها 
افرادي‌ كه‌ در مشاغلي‌ مشغول‌ به‌ كار هستند يا تفريحاتي‌ دارند كه‌ سطح‌ صدا در آنها بالا است‌، مثل‌ نواختن‌ موسيقي‌هاي‌ سنگين‌ يا كارگراني‌ كه‌ با مته‌هاي‌ بادي‌ قوي‌ آسفالت‌ خيابان‌ را مي‌كنند.

پيشگيري:
از مصرف‌ طولاني‌مدت‌ يا مصرف‌ مقادير بالاتر از دوزهاي‌ طبيعي‌ داروهايي‌ كه‌ باعث‌ ناشنوايي‌ مي‌شوند خودداري‌ كنيد.
در صورت‌ وجود بيماري‌هاي‌ زمينه‌ساز ناشنوايي‌، خصوصا