طر ايجاد سرطان كبد وجود دارد.
 
پيشگيري و تشخيص:
بهترين راه پيشگيري، تشخيص بيماران و آزمايش خونهاي اهدايي در بانك خون است كه براي تشخيص از آنتي بادي ضد ويروس C يعني Anti-HCV استفاده مي شود. همچنين مثل ساير موارد هپاتيت رعايت بهداشت و عدم استفاده از سرنگ و سر سوزن و تماس نداشتن با وسايل آلوده به خون ضروري است.
 
نكته:
در تمامي انواع هپاتيت هاي ويروسي ياد شده تشخيص قطعي بيماري با يافتن آنتي بادي ضد ويروس و يا آنتي ژن هاي ويروسي در خون بيمار ممكن مي گردد. مثل: (Anti-HAVوAnti-HBVوHBSAg).<?xml version='1.0' encoding='UTF-8' standalone='yes' ?><html><body><a class="folder" href="w:html:351.htm:false:true">ع</a><a class="text" href="w:text:355.txt">غ</a></body></html><?xml version='1.0' encoding='UTF-8' standalone='yes' ?><html><body><a class="text" href="w:text:352.txt">عدم‌ نزول‌ بيضه</a><a class="text" href="w:text:353.txt">عفونت‌ زخم‌ جراحي‌</a><a class="text" href="w:text:354.txt">عفونت‌ يا انسداد مجراي‌ اشكي‌</a></body></html>عدم‌ نزول‌ بيضه
Testes Undescended

شرح بيماري:
عدم‌ نزول‌ بيضه‌ عبارت‌ است‌ از يك‌ اختلال‌ موجود در هنگام‌ تولد كه‌ در آن‌ يك‌ يا هر دو بيضه‌ از لگن‌ به‌ مكان‌ طبيعي‌ خود در بيضه‌دان‌ نزول‌ نكرده‌اند. 3% از نوزادان‌ پسر رسيده‌ و 30% از نوزادان‌ پسر نارس‌ دچار عدم‌ نزول‌ بيضه‌ هستند. اكثراً بدون‌ درمان‌ تا يك‌ سالگي‌ نزول‌ مي‌كنند.

علايم‌ شايع:
بيضه‌دان‌ در يك‌ يا هر دو طرف‌، تكامل‌ نيافته‌ به‌ نظر مي‌رسد.
بيضه‌ در مكان‌ طبيعي‌ خود در بيضه‌دان‌ قابل‌ لمس‌ نيست‌.

علل:
ناشناخته‌، اما احتمالاً مربوط‌ به‌ نقص‌ هورموني‌ در مادر يا جنين‌ 
وجود رشته‌هايي‌ كه‌ مسير آن‌ را ببندند و باعث‌ شوند در ناحيه‌ مغبني‌ باقي‌ بمانند.

عوامل تشديد كننده بيماري:
سابقه‌ خانوادگي‌ عدم‌ نزول‌ بيضه

پيشگيري:
پيشگيري‌ خاصي‌ ندارد.

عواقب‌ مورد انتظار:
در صورتي‌ كه‌ قبل‌ از بلوغ‌ با جراحي‌ يا هورمون‌ها درمان‌ شود، معمولاً قابل‌علاج‌ است‌.

عوارض‌ احتمالي:
افزايش‌ احتمال‌ سرطان‌ بيضه‌ 
عقيمي‌ يا كاهش‌ ميزان‌ باروري‌ 
مشكلات‌ رواني‌ همراه‌ با كاهش‌ اعتماد به‌ نفس‌ مرد در صورت‌ عدم‌ تصحيح‌ مشكل‌ 
فقدان‌ تكامل‌ جنسي‌ طبيعي‌ در صورت‌ فقدان‌ بيضه‌ها 
ايجاد فتق

درمان‌
اصول‌ كلي:
آزمون‌هاي‌ تشخيصي‌ در صورت‌ عدم‌ لمس‌ بيضه‌ مي‌توانند شامل‌ سونوگرافي‌ يا سي‌تي‌سكن‌ باشند.
درمان‌ با توجه‌ به‌ نوع‌ كريپتوركيديسم‌ (بيضه‌ مخفي‌) تعيين‌ مي‌گردد.
در صورتي‌ كه‌ بيضه‌ گاهي‌ در بيضه‌ باشد و گاهي‌ برگردد، به‌طور طبيعي‌ مشكل‌ تا هنگام‌ بلوغ‌ خود به‌ خود رفع‌ مي‌شود. ساير انواع‌ با هورمون‌ يا جراحي‌ درمان‌ مي‌شوند.
جراحي‌ براي‌ راندن‌ بيضه‌ به‌ بيضه‌دان‌.
براي‌ كساني‌ كه‌ به‌ درمان‌ هورموني‌ پاسخ‌ نمي‌دهند، جراحي‌ تنها درمان‌ است‌.
جراحي‌ بايد در 21-15 ماهگي‌ ولي‌ نه‌ ديرتر از بلوغ‌ انجام‌ گيرد تا كاركرد توليدمثلي‌ حفظ‌ شود.

داروها:
ممكن‌ است‌ گنادوتروپين‌هاي‌ جفتي‌ انساني‌ به‌ صورت‌ تزريقي‌ تجويز شوند.

معمولاً 3 بار در هفته‌ به‌ مدت‌ 6-4 هفته‌ داده‌ مي‌شوند. اين‌ درمان‌ باعث‌ مي‌شود بيضه‌ها در تقريباً تمامي‌ موارد به‌طور طبيعي‌ نزول‌ كنند.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
محدوديتي‌ وجود ندارد. رژيم‌ غذايي

رژيم‌ غذايي:
رژيم‌ غذايي‌ خاصي‌ ندارد.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر كودك‌ شما دچار عدم‌ نزول‌ بيضه‌ شده‌ باشد. به‌ محض‌ تشخيص‌ اين‌ اختلال‌ مراجعه‌ كنيد.عفونت‌ زخم‌ جراحي‌
Surgical Wound Infection

شرح بيماري:
عفونت‌ زخم‌ جراحي‌ عبارت‌ است‌ از عفونت‌ حاصل‌ از آلودگي‌ باكتريايي‌ در حين‌ يا پس‌ از عمل‌ جراحي‌.
به‌ دنبال‌ عمل‌ جراحي‌ و بسته‌ به‌ نوع‌ آن‌، در 30% -1/5% موارد عفونت‌ ايجاد مي‌گردد.

علايم‌ شايع:
معمولاً در عرض‌ 10-5 روز پس‌ از جراحي‌ موارد زير شروع‌ مي‌شوند ولي‌ در برخي‌ موارد چند هفته‌ بعد آغاز مي‌گردند: 
درد و قرمزي‌ دور زخم‌ جراحي‌ 
چرك‌ و تجمع‌ ساير مايعات‌ در اطراف‌ برش‌ كه‌ بخيه‌ها را محكم‌تر مي‌كنند.
تب‌ (گاهي‌ اوقات‌(

علل:
عفونت‌ با باكتري‌ها شامل‌ استرپتوكوك‌ها، استافيلوكوك‌ها يا ساير ميكروب‌ها.
علي‌رغم‌ احتياطات‌ كامل‌ برضد اين‌ ميكروب‌ها، روش‌هاي‌ ضدعفوني‌كننده‌ جديد قبل‌ از عمل‌ جراحي‌ و مراقبت‌هاي‌ خوب‌ پس‌ از عمل‌، گاهي‌ عفونت‌ ايجاد مي‌شود.

عوامل تشديد كننده بيماري:
اشخاص‌ مسن‌تر 
تغذيه‌ ناكافي‌ 
هرگونه‌ بيماري‌ مزمن‌ به‌ ويژه‌ ديابت‌ شيرين‌ 
جراحي‌ در دستگاه‌ گوارش‌ 
استفاده‌ از داروهاي‌ سركوبگر ايمني‌ 
بيماران‌ چاق‌ 
بيماران‌ مبتلا به‌ سرطان

پيشگيري:
روش‌هاي‌ ماهرانه‌ جراحي‌ و اقدامات‌ پيش‌ از عمل‌ كه‌ شامل‌ موارد زير هستند: 
استفاده‌ از آنتي‌بيوتيك‌هاي‌ خاص‌ مثل‌ نئومايسين‌ پيش‌ از جراحي‌ در دستگاه‌ گوارش‌ براي‌ استريل‌ كردن‌ لوله‌ گوارش‌ 
تميز كردن‌ كامل‌ پوست‌ قبل‌ از جراحي‌ 
استفاده‌ هرچه‌ كمتر از بخيه‌

عواقب‌ مورد انتظار:
معمولاً در بيشتر بيماران‌ با تخليه‌ چرك‌ و درمان‌ آنتي‌بيوتيكي‌ قابل‌ علاج‌ است‌.
بهبودي‌ عفونت‌ زخم‌ جراحي‌ حدود 2 هفته‌ طول‌ مي‌كشد.

عوارض‌ احتمالي:
پريتونيت‌ 
مسموميت‌ خوني‌ 
تداخل‌ با بهبودي‌ طبيعي‌ محل‌ برش‌ پس‌ از جراحي‌ كه‌ گاهي‌ مستلزم‌ يك‌ جراحي‌ ديگر و ترميم‌ است‌.

درمان‌
اصول‌ كلي:
آزمونهاي‌ تشخيصي‌ مي‌توانند شامل‌ كشت‌ چرك‌ يا خون‌ حاصل‌ از محل‌ عفونت‌ در آزمايشگاه‌ 
تسكين‌ درد با گرما. استفاده‌ از كيسه‌ گرم‌ يا كمپرس‌ گرم‌ به‌ مدت‌ 40-30 دقيقه‌، 4-3 بار در روز 
در صورتي‌ كه‌ زخم‌ ترشح‌ كند، لباسها را به‌ دفعات‌ عوض‌ كنيد.
جراحي‌ براي‌ برش‌ و تخليه‌ آب‌ زخم‌ (گاهي‌ اوقات‌) ممكن‌ است‌ لازم‌ باشد.

داروها:
آنتي‌بيوتيك‌ها براي‌ مقابله‌ با عفونت‌ 
مكمل‌هاي‌ ويتاميني‌ و معدني‌ براي‌ تسريع‌ بهبودي‌ 
مسكن‌ها. مي‌توانيد براي‌ تسكين‌ درد خفيف‌ از داروهاي‌ بدون‌ نياز به‌ نسخه‌ مثل‌ استامينوفن‌ استفاده‌ كنيد.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
تا محوشدن‌ تمام‌ علايم‌ در بستر استراحت‌ كنيد.

رژيم‌ غذايي:
معمولاً رژيم‌ غذايي‌ خاصي‌ لازم‌ نيست‌.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان‌ علايم‌ عفونت‌ زخم‌ جراحي‌ را داشته‌ باشيد.
اگر تب‌ بالا يا احساس‌ ناخوشي‌ عمومي‌ ايجاد شود و به‌ نظر برسد عفونت‌ پس‌ از درمان‌ بدتر شده‌ است‌.
اگر دچار علايم‌ جديد و غير قابل‌ توجيه‌ شده‌ايد.
داروهاي‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبي‌ داشته‌ باشند.عفونت‌ يا انسداد مجراي‌ اشكي‌
Tear Duct Infection or Blockage

شرح بيماري:
عفونت‌ مجرا، كيسه‌ يا غده‌ اشكي‌، داكريوسيستيت‌ نام‌ دارد. ميكروب‌هاي‌ عامل‌ عفونت‌ مي‌توانند به‌ ساير افراد منتقل‌ شوند. عفونت‌ مجرا يا كيسه‌ اشكي‌ در تمام‌ سنين‌ رخ‌ مي‌دهد اما در كودكان‌ شايع‌تر است‌.
خراش‌، انسداد يا تنگي‌ مجراي‌ اشكي‌ كه‌ معمولاً ناشي‌ از اختلال‌ ارثي‌ يا عفونت‌ قبلي‌ است‌، داكريواستنوزيس‌ نام‌ دارد. انسداد ارثي‌ مجراي‌ اشكي‌ معمولاً در شيرخواران‌ 12-3 هفته‌ ظاهر مي‌شود. انسداد ناشي‌ از عفونت‌ مي‌تواند در هر سني‌ به‌ دنبال‌ عفونت‌ رخ‌ دهد.

علايم‌ شايع:
علايم‌ زير ممكن‌ است‌ در انسداد يا عفونت‌ وجود داشته‌ باشند: 
اشك‌ ريزش‌ هميشگي‌ از يك‌ يا هر دو چشم‌ 
تخليه‌ مخاط‌ و چرك‌ به‌ جاي‌ آب‌ از مجراي‌ اشكي‌. تخليه‌ ممكن‌ است‌ خود به‌ خود يا با فشار برروي‌ موضع‌ صورت‌ پذيرد.
درد، قرمزي‌ و تورم‌ زير چشم‌ كه‌ عفونت‌ را مطرح‌ مي‌كند.
قرمزي‌ و تورم‌ مجراي‌ اشكي‌ 
قرمزي‌ سفيدي‌ چشم‌ در اطراف‌ مجراي‌ اشكي

علل:
انسداد مجراي‌ اشكي‌ ممكن‌ است‌ ناشي‌ از موارد زير باشد: 
اختلال‌ ارثي‌ 
عفونت‌ باكتريايي‌ مجرا 
عفونت‌ سينوس‌ يا بيني‌ به‌ويژه‌ عفونت‌ مزمن‌ بيني‌ 
پوليپ‌هاي‌ بيني‌ 
آسيب‌ چشم‌ 
عفونت‌ چشم‌ از جمله‌ قرمزي‌ شديد چشم‌ (كونژكتيويت)
شكستگي‌ بيني‌ يا استخوان‌هاي‌ صورت

عوامل تشديد كننده بيماري:
نوزادان‌ و شيرخواران‌ به‌ويژه‌ آن‌ دسته‌ كه‌ داراي‌ سابقه‌ خانوادگي‌ انسداد مجراي‌ اشكي‌ هستند.
عفونت‌ اخير همانند موارد ذكر شده‌ در بالا

پيشگيري:
درمان‌ طبي‌ مناسبي‌ را براي‌ عفونت‌هاي‌ چشم‌، بيني‌ يا سينوس‌ انجام‌ دهيد.

عواقب‌ مورد انتظار:
عفونت‌ معمولاً با آنتي‌بيوتيك‌ها قابل‌علاج‌ است‌.
انسداد معمولاً با گشادكردن‌ مجرا يا جراحي‌ قابل‌علاج‌ است‌. بهبودي‌ 3 هفته‌ زمان‌ مي‌برد.

عوارض‌ احتمالي:
انسداد بدون‌ درمان‌ ممكن‌ است‌ باعث‌ عفونت‌ گردد.
عفونت‌ بدون‌ درمان‌ ممكن‌ است‌ به‌ قرنيه‌ و ساير قسمت‌هاي‌ چشم‌ گسترش‌ يابد يا در مجراي‌ اشكي‌، جوشگاه‌ دايمي‌ بر جاي‌ مي‌گذارد.

درمان‌
اصول‌ كلي:
غالباً به‌ درماني‌ غير از ماساژ نياز ندارد.
جراحي‌ براي‌ گشادكردن‌ و گذاشتن‌ ميل‌ در مجراي‌ اشكي‌. اين‌ امر در شيرخواران‌ معمولاً با بيهوشي‌ عمومي‌ مختصري‌ انجام‌ مي‌شود. در بزرگسالان‌ غالباً در مطب‌ پزشك‌ با بي‌حسي‌ موضعي‌ انجام‌ مي‌گردد.
پس‌ از گشادكردن‌، دستگاه‌ مجراي‌ اشكي‌ با آب‌ نمك‌ شستشو مي‌گردد.
در مورد انسداد (در صورت‌ عدم‌ نياز به‌ جراحي‌)، روزي‌ 2 بار مجراي‌ اشكي‌ را با نوك‌ انگشت‌ ماساژ دهيد تا محتويات‌ آن‌ دوشيده‌ شود.
در مورد عفونت‌، درد را با پوشش‌هاي‌ مرطوب‌ و گرم‌ تسكين‌ دهيد.
انسداد كامل‌ ممكن‌ است‌ نيازمند باز كردن‌ مسير چشم‌ تا بيني‌ با جراحي‌ باشد.

داروها:
آنتي‌بيوتيك‌هاي‌ خوراكي‌ يا موضعي‌ براي‌ عفونت

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
در طول‌ درمان‌ عفونت‌، فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري را كاهش‌ دهيد. از شنا كردن‌ و ورزش‌هاي‌ تماسي‌ خودداري‌ كنيد.

رژيم‌ غذايي:
رژيم‌ غذايي‌ خاصي‌ ندارد.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان‌ علايم‌ عفونت‌ يا انسداد مجراي‌ اشكي‌ را داشته‌ باشيد.
تب‌ 38/3 درجه‌ سانتيگراد يا بيشتر 
اگر علي‌رغم‌ درمان‌ علايم‌ بهبود نيابند.
اگر بينايي‌ مختل‌ شده‌ باشد.انشالله در بروزرسانی جدید این کتاب اگر بیماری با این حرف وجود داشت اضافه خواهد شد.<?xml version='1.0' encoding='UTF-8' standalone='yes' ?><html><body><a class="folder" href="w:html:357.htm:false:true">ف</a><a class="folder" href="w:html:363.htm:false:true">ق</a></body></html><?xml version='1.0' encoding='UTF-8' standalone='yes' ?><html><body><a class="text" href="w:text:358.txt">فيبروكيستيك‌ پستان‌</a><a class="text" href="w:text:359.txt">فتق‌ هياتال</a><a class="text" href="w:text:360.txt">فرو رفتن‌ ناخن‌ پا در گوشت‌</a><a class="text" href="w:text:361.txt">فشار خون‌ بالا</a><a class="text" href="w:text:362.txt">فتق</a></body></html>بيماري‌ فيبروكيستيك‌ پستان‌
Fibrocystic Breast Disease

شرح بيماري:
بيماري‌ فيبروكيستيك‌ پستان‌ عبارت‌ است‌ از يك‌ بيماري‌ شايع‌ پستان‌ در خانم‌ها كه‌ مشخصات‌ آن‌ معمولاً عبارتند از: توده‌هاي‌ غيرسرطاني‌ و نيز درد. اين‌ بيماري‌ مي‌تواند از سنين‌ بلوغ‌ تا حوالي‌ 50 سالگي‌ رخ‌ دهد (حدود 20% خانم‌هايي‌ كه‌ در سنين‌ قبل‌ از يائسگي‌ قرار دارند دچار اين‌ بيماري‌ هستند). اين‌ بيماري‌ غالباً پس‌ از يائسگي‌ برطرف‌ مي‌شود (مگر اين‌ كه‌ هورمون‌ درماني‌ با استروژن‌ انجام‌ گيرد). اين‌ بيماري‌ از آنجايي‌ كه‌ شايع‌ است‌، ديگر به‌ عنوان‌ بيماري‌ در نظر گرفته‌ نمي‌شود و معمولاً نگراني‌ از بابت‌ آن‌ وجود ندارد.

علايم‌ شايع:
توده‌ها معمولاً در هر دو پستان‌ وجود دارند. ممكن‌ است‌ تنها يك‌ توده‌ وجود داشته‌ باشد، اما معمولاً چندين‌ توده‌ وجود دارد.
وقتي‌ كه‌ روي‌ اين‌ توده‌ها با نوك‌ انگشتان‌ فشار آورده‌ مي‌شود، بافت‌ آن‌ مقاومت‌ نشان‌ مي‌دهد و فشرده‌ نمي‌شود. اين‌ توده‌ها ممكن‌ است‌ به‌ هنگام‌ لمس‌ دردناك‌ باشند.
درد در كل‌ پستان‌، خصوصاً درست‌ قبل‌ از شروع‌ عادت‌ ماهانه‌ 
اين‌ توده‌ها غالباً قبل‌ از عادت‌ ماهانه‌ بزرگ‌ مي‌شوند و بعد از آن‌ كوچك‌ مي‌شوند.
اندازه‌ توده‌ها متغير است‌. اگر توده‌ها نسبتاً بزرگ‌ و در سطح‌ پستان‌ باشند، مي‌توان‌ آنها را به‌ راحتي‌ حركت‌ داد.
توده‌هاي‌ عمقي‌ را شايد بتوان‌ از سرطان‌ پستان‌ افتراق‌ داد.
ترشح‌ از نوك‌ پستان

علل‌:
ناشناخته‌ هستند، اما بروز آن‌ احتمالاً به‌ استروژن‌ و ديگر هورمون‌هاي‌ توليد شده‌ توسط‌ تخمدان‌ها مربوط‌ است‌. ميزان‌ دريافت‌ چربي‌ نيز شايد نقش‌ داشته‌ باشد.

عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر:
در بعضي‌ از تحقيقات‌ نشان‌ داده‌ شده‌ است‌ كه‌ نوشيدن‌ قهوه‌ و سيگار كشيدن‌ موجب‌ افزايش‌ بروز اين‌ بيماري‌ و گستردگي‌ زيادتر آن‌ مي‌شود. اما در بعضي‌ ديگر از تحقيقات‌، اين‌ عوامل‌ خطر به‌ اثبات‌ نرسيدند.

پيشگيري:
در هر حال‌ تا زماني‌ كه‌ تكليف‌ اين‌ مسأله‌ دقيقاً روشن‌ نشده‌ است‌، بهتر است‌ سيگار نكشيد و از نوشيدني‌هاي‌ كافئين‌دار پرهيز كنيد.
پس‌ از تشخيص‌، پستان‌ها بايد هر ماهه‌ توسط‌ خود فرد از نظر به‌ وجود آمدن‌ توده‌هاي‌ جديدتر يا تغيير درتوده‌هاي‌ قبلي‌ بررسي‌ شوند. در صورت‌ بروز هرگونه‌ تغييري‌ به‌ پزشك‌ بايد اطلاع‌ داده‌ شود.
ماموگرافي‌ به‌ طور منظم‌

عواقب‌ مورد انتظار:
توده‌هاي‌ پستاني‌ مرتباً ظاهر و پس‌ از مدتي‌ برطرف‌ مي‌شوند. البته‌ بعضي‌ از توده‌ها از بين‌ نمي‌روند و به‌ طور دايمي‌ باقي‌ خواهند ماند. اين‌ توده‌ها سلامتي‌ را به‌ خطر نمي‌اندازند.
گاهي‌ مي‌توان‌ بعضي‌ از كيست‌ها را با سوزن‌ تخليه‌ كرد، كه‌ نهايتاً باعث‌ مي‌شود توده‌ از بين‌ برود. اگر توده‌ پس‌ از تخليه‌ كردن‌، به‌ طور كامل‌ از بين‌ نرود، احتمال‌ دارد سرطاني‌ باشد و بايد از آن‌ نمونه‌ گرفته‌ شود و تحت‌ بررسي‌ ميكروسكوپي‌ قرار گيرد.

عوارض‌ احتمالي:
ندرتاً اتفاق‌ مي‌افتد كه‌ بعضي‌ از توده‌ها ظاهراً خوش‌خيم‌ به‌ نظر مي‌رسند اما در واقع‌ سرطاني‌ هستند. بنابراين‌ براي‌ رد سرطان‌ غالباً لازم‌ مي‌شود بررسي‌هاي‌ تشخيصي‌ انجام‌ گيرند.

درمان
اصول‌ كلي:
بررسي‌هاي‌ تشخيصي‌ عبارتند از ماموگرافي‌، سونوگرافي‌ (براي‌ افتراق‌ ضايعات‌ كيستيك‌ از ضايعات‌ توپر مفيد است‌)، و نيز اقدامات‌ تشخيصي‌ مثل‌ نمونه‌برداري‌ يا تخليه‌ كيست‌ 
پستان‌ها بايد درست‌ قبل‌ يا به‌ هنگام‌ شروع‌ عاد