ن‌ 
ضعف‌ عضلاني‌ 
هم‌اندازه‌ نبودن‌ مردمك‌ها 
از دست‌ هوشياري‌ به‌طور موقتي‌ يا براي‌ مدت‌ طولاني‌ 
فراموشي‌ 
تحريك‌پذيري‌ 
سردرد 
خونريزي‌ از پوست‌ سر در صورتي‌ كه‌ زخم‌ شده‌ باشد.

علل:
وارد آمدن‌ ضربه‌ به‌ سر. بدترين‌ آسيب‌ها معمولاً در اثر تصادفات‌ رخ‌ مي‌دهند.

عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر:
مصرف‌ الكل‌ 
ورزش‌هاي‌ خطرناك‌، مثل‌ بوكس‌ 
اختلالات‌ صرعي‌ و تشنجي‌ 
سوار شدن‌ بر دوچرخه‌ و موتور سيكلت‌ بدون‌ كلاه‌ ايمني

پيشگيري:
قبل‌ از رانندگي‌ از داروهاي‌ روان‌ گردان‌ استفاده‌ نكنيد. از مصرف‌ الكل‌ جداً پرهيز كنيد.
به‌ هنگام‌ دوچرخه‌ سواري‌ يا حركت‌ با موتور سيكلت‌ از كلاه‌ ايمني‌ استفاده‌ كنيد.
هميشه‌ به‌ هنگام‌ سوارشدن‌ در خودرو از كمربند ايمني‌ استفاده‌ نماييد. شيرخواران‌ و كودكان‌ كم‌ سن‌ و سال‌ را نيز در صندلي‌هاي‌ عقب‌ قرار داده‌، با كمربند ايمني‌ مخصوص‌ از آنها مراقبت‌ نماييد.

عواقب‌ مورد انتظار:
با شناسايي‌ زودهنگام‌ علايم‌ خطر و درمان‌ معمولاً قابل‌ معالجه‌ است‌. عوارض‌ ضربه‌ به‌ سر ممكن‌ است‌ جان‌ بيمار را به‌ خطر اندازند يا باعث‌ معلوليت‌ دايمي‌ شوند.

عوارض‌ احتمالي:
خونريزي‌ در داخل‌ جمجمه‌ و خارج‌ از مغز (خونريزي‌ و هماتوم‌ زيرسخت‌ شامه‌) خونريزي‌ به‌ داخل‌ مغز

درمان
اصول‌ كلي:
بستري‌ كردن‌ براي‌ زير نظر گرفتن‌ بيمار، در صورتي‌ كه‌ علايم‌ شديد باشند.
اقدامات‌ تشخيصي‌ عبارتند از: آزمايش‌ خون‌ و مايع‌ نخاع‌، عكسبرداري‌ ساده‌ از جمجمه‌ و گردن‌ با اشعه‌ ايكس‌، و سي‌تي‌ اسكن‌ از سر.
تعيين‌ گستردگي‌ آسيب‌ تنها با معاينه‌ و مشاهده‌ دقيق‌ امكان‌پذير است‌. امكان‌ دارد پس‌ از معاينه‌ و بررسي‌ فرد توسط‌ پزشك‌، وي‌ به‌ خانه‌ فرستاده‌ شود، اما بايد يك‌ فرد قابل‌ اطمينان‌ در كنار او بماند و مراقب‌ بروز علايم‌ جدي‌ باشد. بيست‌ و چهار ساعت‌ اول‌ پس‌ از ضربه‌ از نظر بروز علايم‌ و عوارض‌ جدي‌ بسيار مهم‌ است‌، اگرچه‌ اين‌ گونه‌ علايم‌ و عوارض‌ ممكن‌ است‌ ديرتر (تا 6 ماه‌ پس‌ از آسيب‌) نيز ظاهر شوند.
اگر شما مراقبت‌ از فرد را به‌ عهده‌ داريد، او را تا 24 ساعت‌ هر 2 ساعت‌ يا طبق‌ آنچه‌ توصيه‌ شده‌ است‌ بيدار كنيد. اگر فرد بيدار نشد، فوراً پزشك‌ را خبر كنيد. در صورت‌ بروز علايم‌ زير نيز پزشك‌ را در جريان‌ بگذاريد:
استفراغ‌
ناتواني‌ از حركت‌ دادن‌ دست‌ يا پا در يك‌ طرف‌ به‌ خوبي‌ طرف‌ ديگر
سفتي‌ گردن‌
هم‌اندازه‌ يا هم‌ شكل‌ نبودن‌ مردمك‌ها
تشنج‌
بي‌قراري‌ قابل‌ توجه‌
سردرد شديد كه‌ تا بيش‌ از 4 ساعت‌ پس‌ از آسيب‌ ادامه‌ يابد.
گيجي‌ يا عدم‌ آگاهي‌ نسبت‌ به‌ زمان‌، محيط‌ اطراف‌، يا افراد

داروها:
تا زماني‌ كه‌ تشخيص‌ قطعي‌ نشده‌ باشد نبايد هيچ‌گونه‌ دارويي‌ به‌ فرد، از قبيل‌ استامينوفن‌ يا آسپيرين‌ داد.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
بيمار بايد تا زماني‌ كه‌ خطر رفع‌ نشده‌ باشد در رختخواب‌ به‌ استراحت‌ بپردازد.

رژيم‌ غذايي‌:
رژيم‌ غذايي‌ فقط‌ شامل‌ مايعات‌ تا زماني‌ كه‌ خطر رفع‌ شود.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان‌ علايم‌ آسيب‌ سر را داريد يا در يك‌ نفر ديگر اين‌ علايم‌ را مشاهده‌ كرده‌ايد.
اگر پس‌ از واردكردن‌ ضربه‌، شما شاهد بروز هر كدام‌ از علايمي‌ كه‌ در قسمت‌ اصول‌ كلي‌ درمان‌ ذكر شده‌ بوديد.<?xml version='1.0' encoding='UTF-8' standalone='yes' ?><html><body><a class="folder" href="w:html:347.htm:false:true">ط</a><a class="text" href="w:text:349.txt">ظ</a></body></html><?xml version='1.0' encoding='UTF-8' standalone='yes' ?><html><body><a class="text" href="w:text:348.txt">طاسي‌ منطقه‌اي‌</a></body></html>طاسي‌ منطقه‌اي‌ (آلوپسي‌ آره‌آتا)
Alopecia Areata

شرح بیماری:
طاسي‌ منطقه‌اي‌ (آلوپسي‌ آره‌آتا) عبارت‌ است‌ از ريزش‌ ناگهاني‌ موها در يك‌ منطقه‌ دايره‌اي‌ برروي‌ سر. همراه‌ با ريزش‌ مو. هيچ‌گونه‌ شواهد قابل‌ مشاهده‌اي‌ از بيماري‌ برروي‌ پوست‌ سر به‌ چشم‌ نمي‌خورد. البته‌ اين‌ بيماري‌ غير از پوست‌ سر، مي‌تواند ابروها، مژه‌ها، ناحيه‌ تناسلي‌، و زير بغل‌ را نيز درگير كند.

علايم‌ شايع‌:
ريزش‌ ناگهاني‌ موها در يك‌ منطقه‌ دايره‌اي‌ با حاشيه‌ كاملاً مشخص‌. در موارد نادر، ريزش‌ مو ممكن‌ است‌ كامل‌ باشد (طاسي‌ كلي‌). 
هيچ‌ دردي‌ وجود ندارد 
هيچ‌ خارشي‌ وجود ندارد

علل‌:
ناشناخته‌ است‌، اما ارث‌ و مشكلات‌ عاطفي‌ مثل‌ اضطراب‌ ممكن‌ است‌ نقش‌ داشته‌ باشند. امكان‌ دارد دستگاه‌ خود ايمني‌ نيز در ايجاد اين‌ بيماري‌ نقش‌ داشته‌ باشد. خود ايمني‌ يعني‌ پاسخ‌ اشتباه‌ و نابجاي‌ دفاع‌ بدون‌ به‌ نحوي‌ كه‌ اجزاي‌ خودي‌ مورد حمله‌ و تخريب‌ قرار مي‌گيرند. 
گاهي‌ به‌ علت‌ التهاب‌ تيروييد يا يك‌ نوع‌ كم‌خوني‌ به‌ نام‌ كم‌خوني‌ وخيم‌ رخ‌ مي‌دهد.

عوامل‌ افزايش‌دهنده‌ خطر:
استرس‌ 
سابقه‌ خانوادگي‌ طاسي‌ منطقه‌اي‌

پيشگيري‌:
در حال‌ حاضر نمي‌توان‌ از آن‌ پيشگيري‌ نمود.

عواقب‌ مورد انتظار:
معمولاً خوب‌ مي‌شود، به‌ نحوي‌ كه‌ رشد مجدد مو در عرض‌ 18 ماه‌ تا 3 سال‌ ناحيه‌ طاسي‌ را ترميم‌ مي‌كند. در بيماراني‌ كه‌ تعداد اين‌ نواحي‌ كم‌ و اندازه‌ آنها كوچك‌ است‌ معمولاً بهبودي‌ كامل‌ است‌. اين‌ اختلال‌ در 25% موارد دوباره‌ رخ‌ مي‌دهد.

عوارض‌ احتمالي‌:
ريزش‌ كل‌ موها 
كندبودن‌ يا ناكامل‌ بود رشد مجدد مو

درمان‌
اصول‌ كلي‌:
در مرحله‌ حاد بيماري‌ مي‌توانيد از كلاه‌گيس‌ استفاده‌ نماييد. 
در موارد ساده‌ و خود محدود شونده‌ كه‌ طاسي‌ اصلاً جلب‌ توجه‌ نمي‌كند، شايد هيچ‌گونه‌ درماني‌ لازم‌ نباشد. 
به‌ همان‌ ترتيبي‌ كه‌ قبلاً حمام‌ مي‌گرفته‌ايد يا از شامپو استفاده‌ مي‌كرده‌ايد عمل‌ كنيد. اين‌ بيماري‌ مسري‌ نيست‌. 
سعي‌ كنيد موي‌ اطراف‌ ناحيه‌ طاس‌ را به‌ شدت‌ نكشيد.

داروها:
امكان‌ دارد استروييد موضعي‌ براي‌ شما تجويز شود. استروييد موضعي‌ را يك‌ با دو بار در روز به‌ روي‌ ناحيه‌ بماليد، مگر اينكه‌ دستور دارويي‌ به‌ گونه‌ ديگر باشد. بهتر است‌ دارو را بلافاصله‌ پس‌ از حمام‌ كردن‌ يا شامپو به‌ روي‌ ناحيه‌ بماليد زيرا بهتر پخش‌ و جذب‌ مي‌شود. براي‌ پوست‌ سر و ناحيه‌ تناسلي‌، تنها از استروييدهاي‌ كم‌قدرت‌ و بدون‌ فلوئور استفاده‌ نماييد. در موارد خاص‌، امكان‌ دارد در ناحيه‌ دچار ريزش‌ مو استروييد تزريق‌ و نيز كورتيزون‌ خوراكي‌ يك‌ روز در ميان‌ تجويز شود. 
مينوكسيديل‌ ماليدني‌ نيز شايد كمك‌كننده‌ باشد. اين‌ دارو براي‌ تحريك‌ رشد مو استفاده‌ مي‌شود. اما اين‌ دارو گران‌ و تأثير آن‌ بسيار متغير و غيرقابل‌ پيش‌بيني‌ است‌. 
براي‌ بعضي‌ از بيماران‌ مي‌توان‌ داروي‌ تريامسينولون‌ را در پوست‌ سر تزريق‌ كرد. 
ممكن‌ است‌ نور شيمي‌ درماني‌ با روش‌ PUVA توصيه‌ شود. در اين‌ روش‌ اول‌ يك‌ دارو داده‌ مي‌شود كه‌ پوست‌ را به‌ اشعه‌ فرابنفش‌ حساس‌ مي‌سازد، سپس‌ يك‌ مقدار مشخص‌ و كنترل‌ شده‌ از اشعه‌ فرابنفش‌ تابانده‌ مي‌شود.

فعاليت‌ در زمان ابتلا به این بیماری:
هيچ‌ محدوديتي‌ براي‌ آن‌ وجود ندارد.

رژيم‌ غذايي‌:
هيچ‌ رژيم‌ غذايي‌ خاصي‌ توصيه‌ نمي‌شود.

در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد:
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ تان علايم‌ طاسي‌ منطقه‌اي‌ را داريد. 
اگر يكي‌ از موارد زير به‌ هنگام‌ درمان‌ رخ‌ مي‌دهد: 
ريزش‌ مو بيشتر شود. 
ريزش‌ مو در عرض‌ 4 هفته‌ كم‌ نشود. 
نواحي‌ طاسي‌، علايم‌ عفونت‌ (قرمزي‌، تورم‌، درد به‌ هنگام‌ لمس‌ ناحيه‌، گرمي‌) را پس‌ از تزريق‌ داشته‌ باشند.انشالله در بروزرسانی جدید این کتاب اگر بیماری با این حرف وجود داشت اضافه خواهد شد.كلمه هپاتيت به معني التهاب بافت كبد كه مي تواند به دلائل گوناگون از جمله مصرف داروها يا عفونت هاي انگلي يا ميكروبي و يا ويروسي باشد. با توجه به اهميت زياد هپاتيت هاي ويروسي، شيوع آنها و عوارض ناشي از آنها در اينجا به مهمتـــرين هپاتيت هاي ويروسي اشاره مي كنيم.
در انواع به علت التهاب كبد و اختلال كار آن سوخت و ساز و متابوليسم يك سري مواد به درستي توسط كبد انجام نمي گيرد از جمله اين مواد بيلي روبين موجود در خون است كه تجمع غير عادي و بيش از حد آن در بيماري كبد از جمله هپاتيت باعث بروز زردي يا يرقان در بيمار مي شود كه يكي از مشخصه هاي بيماري كبدي است.

هپاتيت A:
عامل آن يك ويروس است كه بطور اختصار آنرا HAV مي نامند راه انتقال آن از راه مدفوعي، دهاني است يعني دست آلوده به مدفوع شخص بيمار باعث عفونت خود وي و يا ديگران از طريق آلوده سازي آب و غذا شده و يا آلوده شدن آب آشاميدني و غذا به فاضلاب يا مواد زائد آلوده موجبات انتشار بيماري را فراهم مي سازد.
اين بيماري در سرباز خانه ها، مهد كودك ها و موسسه هاي مخصوص نگهداري بيماران سالمند و …. به علت تماس مداوم و نزديك افراد با يكديگر و پائين بودن سطح بهداشت و عدم رعايت اصول بهداشتي بيشتر ديده شده و سريعاً گسترش مي يابد.
 
نكته: 
فاصله زماني ورود ويروس تا شروع علائم يعني دوره كمون 15 تا 45 روز است.
 
علائم:
شروع تب به صورت ناگهاني با بي قراري، بي اشتهايي، تهوع، ناراحتي شكم و درد شكمي بخصوص در ناحيه فوقاني راست يعني محل قرار گرفتن كبد، پررنگ شدن ادرار و كمرنگ شدن مدفوع و يرقان يا زردي مي باشد.
نكته مهم اين است كه قبل از بروز زردي ويروس در مدفوع فرد وجود دارد بنابراين مي تواند آلوده كننده باشد. اين بيماري عموماً در اواخر پائيز و اوايل زمستان شايع تر است.
علائم بيماري در كودكان خفيف تر ولي در بزرگسالان شدت علائم بيشتر است. معمولاً بيمار حدود 38 درجه سانتي گراد الي 39 درجه سانتيگراد تب دارد.
تيره شدن ادرار و كم رنگ شدن مدفوع ممكن است ازحدود 1تا5 روز قبل از زردي ديده مي شود. بنابراين در تشخيص بيماري كمك كننده است. بيمار عموماً در عرض 6 تا12 ماه بهبود مي يابد، مرگ و مير عوارض هپاتيت نوع A نادر است و بيماران مبتلا آن به ناقلين مزمن تبديل نمي شوند.
 
تشخيص: 
گرفتن شرح حال انجام معاينه فيزكي و تست هاي آزمايشگاهي خاص از جمله تغيير آنزيم هاي كبدي ويروسي سطح آنتي بادي ضد ويروس هپاتيت A   Anti-Hav در خون بيمار.
 
پيشگيري:
رعايت بهداشت فردي و عمومي، بهداشت آب و فاضلاب، شستن دستها، تزريق واكسن كه در موارد خاص براي افراديكه به مناطق آلوده قصد سفر دارند صورت مي گيرد.
 
نكته:
بيماري از مادر به جنين انتقال پيدا نمي كند و مراتب بيماري در اثر تماس با اشياء آلوده به خون مثل نيدل نادر است، انتقال بيماري از طريق تماس جنسي موردي است كه تا كنون جواب قاطعي براي آن پيدا نكرده اند بنابراين مطمئن نيستم كه انتقال پيدا مي كند يا نه؟  

هپاتيت B:
عامل آن ويروس HBV نام دارد و چون از طريق خون و فرآورده هاي خوني منتقل مي شود به آن هپاتيت سرمي نيز مي گويند راههاي آن از مادر به جنين، تماس جنسي، تزريق خون آلوده، تماس با سر سوزن و سرنگ آلوده بخصوص در معتادين تزريقي است. همچنين تماس با وسائل تيز و برنده آلوده به خون مثل قيچي يا تيغ سلماني و يا وسايل خال كوبي غير بهداشتي عامل سرايت بيماري است.
دوره كمون بيماري 30تا180 روز به طول مي انجامد.
اين بيماري از راه مدفوعي – دهاني انتقال نمي يابد و شدت بيماري و علائم همومي آن شديدتر ا هپاتيت نوع A  مي باشد. در هپاتيت نوع B عفونت مزمن و ناقل وجود دارد. مرگ و مير آن بيشتر از نوع A مي باشد. اين نوع هپاتيت مي تواند منجر به سرطان سلولهاي كبد شود. ممكن است به علت بروز يك سري واكنش هاي خاص در سرم و خون بيمار حالت التهاب مفاصل نيز ديده شود. در ضمن مرگ و مير در اين بيماري بيشتر از هپاتيت نوع A مي باشد.
 
تشخيص:
با انجام تست هاي آزمايشگاهي و يافتن آنتي ژن سطحي ويروس HBS Ag يا آنتي بادي هاي خاصي كه عليه قسمتهاي مختلف ويــروس در بدن ترشح مي شود مثل Anti-HBV .
 
پيشگيري: 
تزريق واكسن كه براي نوزادان، كاركنان و پرسنل مراكز مثل دانشجويان پزشكي و پيراپزشكي و بيماراني كه مرتب فرآورده هاي خوني دريافت مي كنند مثل: (هموفيلي، تالاسمي و غيره) توصيه مي گردد. البته در حال حاضر تزريق واكسن براي نوزادان اجباري بوده و جزء برنامه واكسيناسيون كشوري محسوب مي گردد. علاوه بر اين افرادي كه با بيمار تماس نزديك داشته اند مثل فرزندان يا همسر بيمار (كسي كه با او تماس جنسي داشته) نيز بايد واكسن را تزريق كند.
تزريق واكسن در سه مرحله انجام مي شود. كه اولين مرحله را نوبت اول مي گويند سپس يك ماه بعد از تزريق نوبت اول، نوبت دوم را بايد تزريق كرد و 6 ماه بعد از تزريق اول نوبت سوم تزريق انجام مي شود.
 
نكته:
 تزريق واكسن براي نوزادان در بدو تولد – 5/1 ماهگي و 9 ماهگي انجام مي شود.
توصيه به رعايت بهداشت، عدم استفاده از سرنگ هاي آلوده و يا سوزن هاي آلوده در خال كوبي و كارهاي آرايشي و عدم ارتباط با شريك جنسي مشكوك و تزريق واكسن به افراد در معرض خطر از مهمترين راههاي جلوگيري از بيماري هستند. 

هپاتيت D:
عامل آن ويروس دلتا و يا HDV نام دارد. ويروس همراه هپاتيت B ديده مي شود و به تنهايي باعث بروز بيماري نمي گردد. ولي در فردي كه به هپاتيت نوع   B مبتلا شده است مي تواند باعث شدت يافتن بيماري نوع B  و تشديد علائم آن شود. از راه مدفوعي ، دهاني منتقل نمي شود. ولي از راه ورود سر سوزن آلوده …. تماس جنسي و مادر به جنين انتقال مي يابد. در صورتيكه هپاتيت D و B با هم باشند از كار افتادن كبد و التهاب مرگ آور كبدي بسيار افزايش مي يابد.
 
تشخيص:
ديدن علائم، گرفتن شرح حال و ديدن آنتي بادي بادي ضد ويروس در خون مريض Anti-HDV  از طريق آزمايش خون.
 
پيشگيري: 
واكسن ندارد و براي جلوگيري از ابتلاء آن بهترين راه رعايت اصول بهداشتي و اخلاقي، دفع سر سوزنها و سرنگهاي آلوده به طريقه بهداشتي …. به علاوه تزريق واكسن هپاتيت B است. 

هپاتيت نوع C: 
عامل آن ويروس HCV مي باشد. دوره كمون آن 15 تا 160 روز است. تماس با سرنگ يا سرسوزن هاي آلوده و يا اشياء تيز و …. آلوده به خون مثل صورت تراشي يا سوزن خال كوبي شايعترين علت انتقال بيماري است. به طور معمول از طريق تماس جنسي و يا مادر به نوزاد منتقل نمي شود. همچنين در اثر آلوده بودن وسايل پزشكي  دندانپزشكي و عموماً توسط دندانسازهاي تجربي انتقال مي يابد. واگر وسايل به درستي ضد عفوني شود انتقال پيدا نمي كند.
يكي از گروههايي كه هپاتيت B  و C در آنها شايع است معتادين زنداني هستند (به علت استفاده از سرنگ مشترك) عفونت مزمن در آن شايع است، حالت ناقل در مبتلايان ايجاد گردد، التهاب مرگ آور كبدي نادر است ولي 