 داشته‌ باشيد.
اگر در طول درمان‌ موارد زير پيش‌ بيايند:
تب‌، ممكن‌ است‌ نشانگر عود يك‌ مرحله‌ حاد باشد.
افزايش‌ درد و ناتواني‌ علي‌رغم‌ اقدامات‌ مذكورآزمایشگاهی بالینی
آسیب‌شناسی سلولی
شیمی بالینی
خون‌شناسی
میکروبیولوژی بالینی
ایمنی‌شناسی بالینی
طب انتقال خون

تصویربرداری پزشکی
پزشکی هسته‌ای

آسیب‌شناسی:
کالبدشناختی
بالینی

نوروفیزیولوژی بالینیاستفراغ‌ شديد حاملگي‌
Hyperemesis gravidarum

شرح بيماري:
استفراغ‌ شديد حاملگي‌ عبارت‌ است‌ از تهوع‌ و استفراغ‌ شديد در يك‌ خانم‌ حامله‌، كه‌ باعث‌ كم‌آبي‌ بدن‌ و تغييرات‌ شديد در تركيب‌ شيميايي‌ بدن‌ مي‌شود. اين‌ حالت‌، متفاوت‌ و بسيار جدي‌تر از حالت‌ تهوع‌ و گاهي‌ استفراغ‌ صبحگاهي‌ معمول‌ در خانم‌هاي‌ حامله‌ است‌.

علايم‌ شايع:
تهوع‌ شديد 
استفراغ‌ پايدار (معمولاً 8-4 هفته‌)، ابتدا حاوي‌ مخاط‌، سپس‌ صفرا، و نهايتاً خون‌ 
كم‌ آبي‌ بدن‌ 
وزن‌ نگرفتن‌، يا كاهش‌ وزن‌ به‌ زير وزن‌ قبل‌ از حاملگي‌ 
پوست‌ رنگ‌ پريده‌، مومي‌، خشك‌ و گاهي‌ زرد 
تند شدن‌ ضربان‌ قلب‌ 
سردرد، گيجي‌ يا خواب‌آلودگي‌ و بي‌حالي‌

علل:
ناشناخته‌ است‌. رايج‌ترين‌ فرضيه‌ها عبارتند از: 
حاملگي‌ دو قلو يا چند قلو، كه‌ باعث‌ توليد مقادير زيادي‌ از هورمون‌ گنادوتروپين‌ جفتي‌ مي‌شود.
التهاب‌ لوزالعمده‌ 
بيماري‌ مجاري‌ صفراوي‌ 
عوامل‌ رواني‌ مثل‌ افسردگي‌ يا پاسخ‌ نامناسب‌ و ناكافي‌ به‌ استرس‌ 
بيماري‌ تيروييد

عوامل تشديد كننده بيماري:
حاملگي‌ در سنين‌ كم‌ 
اولين‌ حاملگي‌ 
زياد شدن‌ وزن‌ مادر 
طلاق‌ 
استرس‌ عاطفي‌ 
خانم‌هاي‌ با پوست‌ روشن‌

پيشگيري:
به‌ هنگام‌ حاملگي‌، هيچ‌ دارويي‌ را بدون‌ مشورت‌ با پزشك‌ مصرف‌ نكنيد.
در تمام‌ مراحل‌ حاملگي‌ رژيم‌ غذايي‌ مناسب‌ داشته‌ باشيد.

عواقب‌ مورد انتظار:
معمولاً با گذشت‌ زمان‌ و درمان‌ مناسب‌ (جايگزين‌ مايعات‌ از دست‌ رفته‌) خوب‌ مي‌شود.

عوارض‌ احتمالي:
كم‌ آبي‌ شديد بدن‌ 
ندرتاً رشد نامناسب‌ جنين‌ يا پيامد نامناسب‌ در جنين‌

درمان
اصول‌ كلي:
بررسي‌هاي‌ تشخيصي‌ ممكن‌ است‌ براي‌ رد ساير اختلالات‌ كبد، كليه‌، لوزالعمده‌، روده‌ و مجراي‌ گوارش‌ انجام‌ گيرند.
در صورت‌ بستري‌ در بيمارستان‌ يا درمان‌ سرپايي‌، معمولاً مايعات‌ و الكتروليت‌هاي‌ از دست‌ رفته‌ (مثل‌ سديم‌ و پتاسيم‌) جبران‌ خواهند شد. اگر خانم‌ حامله‌ تحمل‌ نوشيدن‌ مايعات‌ را نداشته‌ باشد، تزريق‌ سرم‌ ضروري‌ خواهد بود.
حتي‌المقدور استرس‌ را كم‌ كنيد. روان‌ درماني‌ غالباً براي‌ غلبه‌ بر مشكلات‌ عاطفي‌ مفيد خواهد بود.
روزانه‌ خود را وزن‌ كنيد و هرگونه‌ تغيير غيرطبيعي‌ را به‌ پزشك‌ خود گزارش‌ دهيد.

داروها:
سرم‌ درماني‌ براي‌ جايگزيني‌ مايعات‌ و الكتروليت‌هاي‌ از دست‌ رفته‌ در صورتي‌ كه‌ اين‌ اختلال‌ جدي‌ باشد. امكان‌ دارد تزريق‌ ويتامين‌ و داروهاي‌ ضد استفراغ‌ داخل‌ رگ‌ ضروري‌ باشد.
اگر داروهاي‌ ديگري‌ براي‌ شما تجويز شوند، به‌ دستورالعمل‌ مصرف‌ آنها توجه‌ كنيد.
بدون‌ نظر پزشك‌، هيچ‌ دارويي‌ را براي‌ جلوگيري‌ از استفراغ‌ مصرف‌ نكنيد.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
استراحت‌ در رختخواب‌ ممكن‌ است‌ براي‌ بعضي‌ از بيماران‌ مفيد باشد.
پس‌ از بهبودي‌، كارهاي‌ روزمره‌ خود را تدريجاً و هر قدر كه‌ توانتان‌ اجازه‌ مي‌دهد از سر گيريد. به‌ مقدار متوسط‌ كار و ورزش‌ كنيد. به‌ مقدار كافي‌ استراحت‌ كنيد.

رژيم‌ غذايي:
‌اگر اختلال‌ به‌ حدي‌ نرسيده‌ باشد كه‌ نياز به‌ بستري‌ شدن‌ و دريافت‌ سرم‌ وجود داشته‌ باشد، اين‌ دستورالعمل‌ها را پيگيري‌ كنيد: 
اگر صبح‌ها احساس‌ تهوع‌ مي‌كنيد، قبل‌ از برخاستن‌ از رختخواب‌ نان‌ سوخاري‌ يا شيريني‌ خشك‌ بخوريد.
وعده‌هاي‌ غذايي‌ بهتر است‌ كم‌ حجم‌ و تعدادشان‌ زيادتر باشد.
غذاهاي‌ سرخ‌ كردني‌ يا پر ادويه‌ نخوريد؛ اين‌ نوع‌ غذاها باعث‌ افزايش‌ تهوع‌ مي‌شوند. مصرف‌ محصولات‌، خصوصاً كره‌، شير و پنير را محدود كنيد.
پس‌ از اتمام‌ غذا، 45 دقيقه‌ بنشينيد.
اگر نياز به‌ سرم‌ باشد، پس‌ از مدتي‌ مي‌توان‌ به‌ ترتيب‌ مايعات‌ شفاف‌ و رقيق‌، رژيم‌ كامل‌ مايعات‌، و سپس‌ رژيم‌ عادي‌ در وعده‌هاي‌ كوچك‌ را امتحان‌ كرد.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان‌ علايم‌ استفراغ‌ شديد حاملگي‌ را داريد.
اگر علي‌رغم‌ درمان‌، تهوع‌، استفراغ‌ يا كاهش‌ وزن‌ بدتر شوند.استوماتيت‌
stomatitis

شرح بيماري:
استوماتيت‌ عبارت‌ است‌ از التهاب‌ فراگير دهان‌ (شامل‌ مخاط‌ دهان‌، لب‌ها، زبان‌ و كام‌) كه‌ داراي‌ 2 نوع‌ اصلي‌ است‌: استوماتيت‌ هرپسي‌ حاد و استوماتيت‌ آفتي‌ (زخم‌ دهان‌) كه‌ شايع‌تر است‌. ساير انواع‌ عبارتند از ژنژيويت‌، پريودنتيت‌، كانديدياز (برفك‌) و آنژين‌ و نسان‌. استوماتيت‌ ممكن‌ است‌ نشانه‌اي‌ از يك‌ اختلال‌ زمينه‌اي‌ جدي‌تر باشد.

علايم‌ شايع:
علايم‌ بسته‌ به‌ نوع‌ فرق‌ مي‌كنند.
التهاب‌ دهان‌ 
قرمزي‌ و خونريزي‌ 
درد خفيف‌ تا شديد 
زخم‌هاي‌ دهان‌ 
تنفس‌ بدبو 
ممكن‌ است‌ با بي‌اشتهايي‌، خستگي‌، تب‌ و تحريك‌پذيري‌ همراه‌ باشد

علل:
عفونت‌ 
تروما 
خشكي‌ 
تحريك‌كننده‌ها 
عوامل‌ سمي‌ 
بيش‌ حساسيتي‌ 
بيماري‌هاي‌ خودايمني‌ 
كمبود ويتامين‌ 
كم‌خوني‌ 
گاهي‌ ناشناخته

عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر:
آلرژي‌ به‌ غذا يا داروها 
سيگار كشيدن‌ 
دندان‌ مصنوعي‌ 
استرس‌ روحي‌، اضطراب‌ 
دندان‌هاي‌ ناهموار 
پرتودرماني‌ 
شيمي‌درماني‌ 
سوء مصرف‌ الكل‌، غذاهاي‌ داغ‌ يا چاشني‌ها 
حساسيت‌ به‌ دهان‌شوها، رنگ‌ شكلات‌ها، رژ لب‌ 
عوارض‌ جانبي‌ داروها 
مواجهه‌ شغلي‌ با رنگ‌ها، فلزات‌ سنگين‌، بخار اسيد، غبار صنعتي‌

پيشگيري:
در صورت‌ امكان‌ از عوارض‌ خطرزا اجتناب‌ كنيد.

عواقب‌ مورد انتظار:
در اكثر موارد در عرض‌ 2-1 هفته‌ و در ساير موارد 3-2 هفته‌ بهبود مي‌يابد. برخي‌ نيازمند درمان‌ هستند و سايرين‌ خود به‌ خود بهبود مي‌يابند.
پيامدهاي‌ ديگر به‌ اختلال‌ زمينه‌اي‌ بستگي‌ دارد.

عوارض‌ احتمالي:
ممكن‌ است‌ پس‌ از درمان‌ عود كند.
اختلال‌ زمينه‌اي‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ خطرناكي‌ دربر داشته‌ باشد.

درمان
اصول‌ كلي:
درمان‌ بسته‌ به‌ علت‌ فرق‌ مي‌كند. گاهي‌ تعيين‌ آن‌ مشكل‌ است‌. معاينه‌ فيزيكي‌ لازم‌ است‌ و گاهي‌ تهيه‌ گستره‌ يا كشت‌ ضايعات‌ عامل‌ مسبب‌ را مشخص‌ مي‌كند.
بهداشت‌ كامل‌ دهان‌ مهم‌ است‌.
ترك‌ سيگار 
دندان‌هاي‌ مصنوعي‌ را از لحاظ‌ تناسب‌ با لثه‌ها خوب‌ كنترل‌ كنيد.

داروها:
در صورتي‌ كه‌ بتوان‌ علت‌ زمينه‌اي‌ را كشف‌ كرده‌ داروها به‌ طور خاص‌ متوجه‌ آن‌ خواهند بود.
ممكن‌ است‌ شست‌وشو دهنده‌هاي‌ بيني‌ يا قرص‌هاي‌ خوراكي‌ تجويز شوند.
داروهاي‌ بي‌حس‌كننده‌ موضعي‌ ممكن‌ است‌ مفيد باشند.
در صورت‌ مشخص‌ شدن‌ عامل‌ مسبب‌، داروهاي‌ ضد قارچ‌، ضد باكتري‌ يا استروئيدي‌ موضعي‌ 
مكمل‌هاي‌ ويتاميني‌ در صورت‌ نياز

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
محدوديت‌ لازم‌ نيست.

رژيم‌ غذايي:
ممكن‌ است‌ لازم‌ باشد از غذاهاي‌ چاشني‌دار يا غذاهايي‌ كه‌ سفت‌، تيز يا خشك‌ هستند، اجتناب‌ شود.
از هر غذايي‌ كه‌ يك‌ واكنش‌ آلرژيك‌ برانگيزد، خودداري‌ كنيد.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان‌ علايم‌ استوماتيت‌ را داشته‌ باشند.
اگر پس‌ از شروع‌ درمان‌، علايم‌ بدتر شوند.
اگر دچار علايم‌ جديد و غير قابل‌ توجيه‌ شده‌ايد. داروهاي‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبي‌ داشته‌ باشند.التهاب‌ تيروييد (تيروييديت)
thyroiditis

شرح بيماري:
تيروييديت‌ عبارت‌ است‌ از التهاب‌ غده‌ تيروييد. غده‌ تيروييد يك‌ عضو توليد كننده‌ هورمون‌ در قاعده‌ گردن‌، كنار ناي‌ است‌. معمولاً افراد ميانسال‌ 50-30 ساله‌ از هر دو جنس‌ را مبتلا مي‌كند ولي‌ در زنان‌ شايع‌تر است‌. تيروييديت‌ هاشيموتو (تيروييديت‌ لنفوسيتيك‌ يا تيروييديت‌ خودايمن‌ نيز خوانده‌ مي‌شود) التهاب‌ مزمن‌ همراه‌ با ارتشاح‌ لنفوسيتي‌ است‌؛ تيروييديت‌ تحت‌ حاد (تيروييديت‌ گرانولوماتوز خوانده‌ مي‌شود) معمولاً به‌ دنبال‌ عفونت‌ ويروسي‌ رخ‌ مي‌دهد. انواع‌ نادرتر ديگري‌ نيز وجود دارند.

علايم‌ شايع:
بزرگي‌، درد و حساسيت‌ به‌ لمس‌ در غده‌ تيروييد 
تب‌ 
دردفك‌ يا گوش‌ (گاهي‌ اوقات)
پركاري‌ تيروييد (ضربان‌ قلب‌ سريع‌، عصبي‌ شدن‌، لرزش‌ و كاهش‌ وزن‌ سريع)

علل:
اختلال‌ دستگاه‌ ايمني‌ (به‌ ويژه‌ تيروييديت‌ هاشيموتو و پس‌ از زايمان)
ويروس‌هاي‌ مختلف‌ مثل‌ اوريون‌ و آنفلوانزا 
عفونت‌ باكتريايي‌ غده‌ تيروييد (نادر)

عوامل تشديد كننده بيماري:
بيماري‌ اخير مثل‌ سل‌ يا هر عفونتي‌ 
بارداري‌ 
سابقه‌ خانوادگي‌ بيماري‌ تيروييد 
سابقه‌ اختلالات‌ تيروييد

پيشگيري:
پيشگيري‌ خاصي‌ ندارد.

عواقب‌ مورد انتظار:
معمولاً با درمان‌ قابل‌ علاج‌ است‌. برخي‌ افراد خود به‌ خود بهبود مي‌يابند. پيگيري‌ منظم‌ پزشكي‌ بعد از علاج‌ مناسب‌ بيماري‌ توصيه‌ مي‌شود.

عوارض‌ احتمالي:
از دست‌ رفتن‌ هميشگي‌ كاركرد تيروييد كه‌ مستلزم‌ جايگزيني‌ هورمون‌ تيروييد در تمام‌ عمر است‌.

درمان
اصول‌ كلي:
آزمون‌هاي‌ تشخيصي‌ مي‌توانند شامل‌ بررسي‌هاي‌ آزمايشگاهي‌ خون‌، برداشت‌ و اسكن‌ راديونوكلئيد تيروييد و سونوگرافي‌ (نادر) باشند. 
دارو درماني‌ به‌ نوع‌ تيروييديت‌ بستگي‌ داد.
جراحي‌ براي‌ برداشتن‌ فشار وارد به‌ نواحي‌ مجاور گردن‌ يا تخليه‌ آبسه‌ (نادر)

داروها:
داروهاي‌ ضد تيروييد يا جايگزيني‌ هورمون‌ تيروييد بسته‌ به‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هورمون‌هاي‌ تيروييد شما 
مسدود كننده‌هاي‌ بتا آدرنرژيك‌ براي‌ سركوب‌ علايم‌ تيروييد پركار 
آنتي‌بيوتيك‌ها براي‌ مقابله‌ با عفونت‌ در صورت‌ لزوم‌ 
داروهاي‌ كورتيزوني‌ براي‌ كاهش‌ التهاب‌ (نادر)
آسپرين‌ بادوز بالا براي‌ كمك‌ به‌ كاهش‌ التهاب‌ 
مسكن‌ در صورت‌ نياز

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
به‌ محض‌ بهبودي‌ علايم‌، فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري طبيعي‌ خود را از سر بگيريد.

رژيم‌ غذايي:
رژيم‌ غذايي‌ خاصي‌ ندارد

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان‌ علايم‌ تيروييدي‌ را داشته‌ باشيد.
اگر در طول‌ درمان‌ موارد زير رخ‌ دهند: 
تب‌ و قرمزي‌ غده‌ تيروييد 
خستگي‌ 
اگر دچار علايم‌ جديد و غير قابل‌ توجيه‌ شده‌ايد.
داروهاي‌ مورداستفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبي‌ ايجاد كنند.التهاب‌ زبان‌ (گلوسيت)
tongue inflammation

شرح بيماري:
گلوسيت‌ عبارت‌ است‌ از التهاب‌ حاد يا مزمن‌ زبان‌ در اثر علل‌ مختلف‌. گاهي‌ مسري‌ است‌ ولي‌ سرطاني‌ نيست‌.

علايم‌ شايع:
هر يك‌ از موارد زير: 
زبان‌ متورم‌ با رنگ‌ قرمز روشن‌ 
زخم‌ متورم‌ با رنگ‌ قرمز روشن‌ 
مويي‌شكل‌ شدن‌ زبان‌، گاهي‌ همراه‌ با سطحي‌ سياه‌ 
قرمز شدن‌ نوك‌ و گوشه‌هاي‌ زبان

علل:
عفوني‌ از جمله‌ هرپس‌ 
سوختگي‌ 
آسيب‌ ناشي‌ از دندان‌هاي‌ ناصاف‌، عدم‌ تناسب‌ دندان‌هاي‌ مصنوعي‌، تنفس‌ دهاني‌ يا گازگرفتگي‌ مكرر در حين‌ تشنج‌ 
سوء مصرف‌ الكل‌، دخانيات‌، غذاي‌ گرم‌ يا چاشني‌ 
سلامت‌ نامناسب‌ دندان‌ 
آلرژي‌ به‌ خمير دندان‌، دهان‌ شور (به‌ ويژه‌ دهان‌ شور حاوي‌ پراكسيد)، شيريني‌، رنگ‌ يا مواد مورد استفاده‌ در كارهاي‌ دندان‌پزشكي‌ 
كمبود ويتامين‌هاي‌ ب‌ در اثر پلاگر، كم‌خوني‌ كمبود ويتامين‌ ب‌12 يا كم‌خوني‌ كمبود آهن‌ 
واكنش‌هاي‌ مضر نسبت‌ به‌ داروها

عوامل تشديد كننده بيماري:
تغذيه‌ نامناسب‌ به‌ ويژه‌ كمبود ويتامين‌ها 
سيگار كشيدن‌ 
مواجهه‌ شيميايي‌ يا محيطي‌ با موارد شيميايي‌ تحريك‌كننده‌ يا خورنده‌ 
الكليسم‌ 
اضطراب‌ يا افسردگي‌ 
ديابت‌ شيرين

پيشگيري:
بهداشت‌ دهان‌ خوبي‌ داشته‌ باشيد. دندان‌ها و زبان‌ را حداقل‌ 2 بار در روز مسواك‌ بزنيد و هر روز از نخ‌ دندان‌ استفاده‌ كنيد. مرتب‌ چكاب‌ دندانپزشكي‌ داشته‌ باشيد.
سيگار نكشيد.
با استفاده‌ از محافظ‌ سر در ورزش‌هاي‌ تماسي‌ يا دوچرخه‌ سواري‌، از آسيب‌ زبان‌ پيشگيري‌ كنيد.

عواقب‌ مورد انتظار:
با درمان‌ معمولاً ظرف‌ 2 هفته‌ علاج‌پذير است‌.

عوارض‌ احتمالي:
التهاب‌ زبان‌ در صورت‌ عدم‌ درمان‌ كافي‌ مي‌تواند مزمن‌ شود.

درمان‌
اصول‌ كلي:
آزمون‌هاي‌ تشخيصي‌ مي‌توانند شامل‌ بررسي‌هاي‌ آزمايشگاهي‌ خون‌ يا بيوپسي‌ براي‌ تشخيص‌ هر گونه‌ اختلال‌ زمينه‌اي‌ باشند.
درمان‌ متوجه‌ علت‌ زمينه‌اي‌ در كنار ابزارهاي‌ كمك‌ به‌ خود خواهد بود.
بررسي‌ كنيد كه‌ آيا بين‌ خوردن‌ غذاهاي‌ خاص‌ و التهاب‌ زبان‌ همراهي‌ وجود دارد يا خير. غذاهاي‌ تحريك‌كننده‌ مي‌توانند شامل‌ شكلات‌، مركبات‌، غذاهاي‌ اسيدي‌ (سركه‌، ترشي‌جات‌)، آجيل‌ شور يا چيپس‌ سيب‌ زميني‌ باشند.
روزانه‌ 3 بار يا بيشتر دهان‌ خود را با محلول‌ نمك‌ (نصف‌ قاشق‌ چايخوري‌ در 250 سي‌سي‌ آب‌ معادل‌ يك‌ بطري‌ نوشابه‌) بشوييد.
اگر التهاب‌ زبان‌، ناشي‌ از يك‌ دندان‌ يا دندان‌ مصنوعي‌ خراب‌ باشد، با دندانپزشك‌ خود مشورت‌ كنيد. تا زمان‌ رفع‌ علت‌، التهاب‌ بهبود نخواهد يافت.

داروها:
براي‌ درد خفيف‌ مي‌توانيد از داروهاي‌ بدون‌ نياز به‌ نسخه‌ مثل‌ دهان‌ شوهاي‌ بي‌حس‌كننده‌ يا استامينوفن‌ استفاده‌ كنيد.
ممكن‌ است‌ براي‌ عفونت‌ و درد، آنتي‌بيوتيك‌ها يا بي‌حس‌كننده‌هاي‌ موضعي‌ تجويز گردند.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
محدوديتي‌ وجود ندارد.

رژيم‌ غذايي:
غير از پرهيز از غذاهايي‌ كه‌ التهاب‌ را تشديد مي‌كنند، رژيم‌ غذايي‌ خاصي‌ ندارد. در طول‌ بهبودي‌ در حدامكان‌ از مايعات‌ فراوان‌ و رژيم‌ غذايي‌ كاملاً متعادل‌ استفاده‌ كنيد. براي‌ به‌ حداقل‌ رساندن‌ درد، مايعات‌ را با ني‌ بنوشيد. غذاهايي‌ كه‌ درد كمتري‌ ايجاد مي‌كنند، عبارتند از شير، ژلاتين‌ مايع‌، ماست‌، بستني‌ و فرني.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
ايجاد تب‌ 
عدم‌ بهبودي‌ علايم‌ ظرف‌ 3 روز علي‌رغم‌ درمان