 ديورتيكول‌ها عفوني‌ شوند، ممكن‌ است‌ شديداً خونريزي‌ كنند يا سوراخ‌ شده‌ و به‌ بروز پريتونيت‌ (عفونت‌ و التهاب‌ پرده‌ صفاق، پرده‌ پوشاننده‌ سطح‌ داخل‌ شكم‌ و احشاء)بيانجامند.

درمان‌
اصول‌ كلي:
اقدامات‌ تشخيصي‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ موارد زير باشند: عكسبرداري‌ به‌ كمك‌ اشعه‌ ايكس‌ و تنقيه‌ باريم‌، از قسمت‌ پاييني‌ لوله‌گوارش‌؛ سيگموييدوسكپي‌ (روش‌ براي‌ بررسي‌ راست‌ روده‌ و قسمت‌ پايني‌ روده‌ بزرگ‌ با يك‌ وسيله‌ كه‌ سر آن‌ منبع‌ نور قرار دارد).
اگر علامتي‌ وجود نداشته‌ باشد، درمان‌ معمولاً ضرورتي‌ ندارد. در موارد خفيف‌، تغيير در رژيم‌ غذايي‌ و استفاده‌ از نرم‌كننده‌ مدفوع‌ ممكن‌ است‌ كافي‌ باشد. در موارد شديدتر، ممكن‌ است‌ نياز به‌ استراحت‌ در رختخواب‌، دارو، و جراحي‌ باشد.
سعي‌ كنيد كه‌ هر روز سر يك‌ ساعت‌ معين‌ اجابت‌ مزاج‌ داشته‌ باشيد. حداقل‌ 10 دقيقه‌ صبر كنيد و زور نزنيد.
اجابت‌ مزاج‌ را روزانه‌ از نظر خونريزي‌ كنترل‌ كنيد. اگر اجابت‌ مزاج‌ سياه‌ است‌ نمونه‌اي‌ را براي‌ آزمايش‌ ببريد.
براي‌ رفع‌ درد و اسپاسم‌ خفيف‌، يك‌ صفحه‌ گرم‌كننده‌ را روي‌ شكم‌ قرار دهيد.
بستري‌ شدن‌ در بيمارستان‌ تنها به‌ هنگام‌ بروز عوارض‌ 
در صورت‌ عفوني‌ شدن‌ ديورتيكول‌ يا خونريزي‌ شديد از آن‌، عمل‌ جراحي‌ براي‌ برداشتن‌ قسمتي‌ از روده‌ بزرگ‌ انجام‌ خواهد شد.

داروها:
آنتي‌بيوتيك‌ در صورتي‌ كه‌ ديورتيكول‌ها عفوني‌ شده‌ باشند.
امكان‌ دارد مصرف‌ نرم‌كننده‌هاي‌ مدفوع‌ توصيه‌ شود.
در صورتي‌ كه‌ نتوانيد رژيم‌ غذايي‌ پرفيبر داشته‌ باشيد، داروهاي‌ مسهل‌ از نوع‌ حجيم‌كننده‌هاي‌ مدفوع‌ ممكن‌ است‌ تجويز شوند. توجه‌ داشته‌ باشيد كه‌ از مصرف‌ داروهاي‌ مسهل‌ مگر به‌ دستور پزشك‌ بايد خودداري‌ كرد.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
اگر تب‌ يا درد شديد داريد، در رختخواب‌ استراحت‌ كنيد. با روبه‌ بهبود گذاشتن‌ علايم‌، فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ عادي‌ خود را تدريجاً از سر گيريد.

رژيم‌ غذايي:
يك‌ رژيم‌ غذايي‌ متعادل‌ كه‌ فيبر زياد، نمك‌ كم‌، و چربي‌ كم‌ داشته‌ باشد.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان علايم‌ ديورتيكولوز يا ديورتيكوليت‌ را داريد.
اگر علي‌رغم‌ درمان‌، درد شديد ادامه‌ دارد.
اگر در اجابت‌ مزاج‌ خون‌ ظاهر شده‌ است‌.
اگر تب‌، استفراغ‌، يا تورم‌ شكمي‌ به‌ هنگام‌ درمان‌ رخ‌ دهند.درهم‌روي‌ روده‌
Intussusception

شرح بیماری: 
درهم‌روی‌ روده عبارت‌ است‌ از یک‌ نوع‌ انسداد روده‌ که‌ در آن‌ قسمتی‌ از روده‌ به‌ صورت‌ تلسکوپی‌ درون‌ قسمت‌ مجاور آن‌ فرو می‌رود. این‌ بیماری‌ در تمام‌ سنین‌ می‌تواند به‌ وجود آید، اما در شیرخواران‌ و کودکان‌ 2 ماه‌ تا 6 ساله‌ از همه‌ شایع‌تر است‌. پسران‌ بیشتر دچار آن‌ می‌شوند.

علایم‌ شایع‌:
مراحل‌ اولیه‌: 
درد شکمی‌ به‌ حال‌ دل‌پیچه‌. شیرخواران‌ با صدای‌ بلند گریه‌ می‌کنند، پاها را روی‌ شکمشان‌ می‌آورند، و به‌ هنگام‌ حمله‌، رنگ‌ پریده‌ شده‌، به‌شدت‌ عرق‌ می‌کنند.
استفراغ‌ مراحل‌ بعدی‌: 
خونریزی‌ گوارشی‌ از پایین‌. این‌ خونریزی‌ ممکن‌ است‌ به‌ شکل‌ یک‌ ماده‌ قرمز تیره‌ باشد که‌ شبیه‌ ژله‌ به‌ نظر می‌رسد. 
ضعف‌ و بی‌حالی‌ 
شوک‌ 
تورم‌ شکم‌ 
وجود یک‌ توده‌ قابل‌ لمس‌ در شکم‌ 

علل:‌ 
بنا به‌ علل‌ ناشناخته‌، یک‌ قسمت‌ از روده به‌ صورت‌ تلسکوپی‌ درون‌ قسمت‌ مجاور آن‌ فرو می‌رود. این‌ امر باعث‌ بسته‌ شدن‌ مسیر خونرسانی‌ به‌ روده‌ شده‌، تولید قانقاریا و پریتونیت (التهاب‌ پرده‌ صفاق‌) می‌کند. این‌ بیماری‌ ممکن‌ است‌ به‌ علت‌ یک‌ عفونت ویروسی‌ به‌ وجود بیاید، اما این‌ مسأله‌ به‌ اثبات‌ نرسیده‌ است‌.

عوامل تشدید کننده بیماری: 
سابقه‌ خانوادگی‌ درهم‌ روی‌ روده‌ 
فصول‌ مختلف‌ (به‌ دلایل‌ نامشخص‌). این‌ بیماری‌ در اواخر بهار، اوایل‌ تابستان‌ و وسط‌ زمستان‌ شایع‌تر از بقیه‌ سال‌ است‌.
سرطان خون، لنفوم، یا فیبروز کیستیک 
عفونت‌ تنفسی‌ فوقانی‌ اخیر 
عمل‌جراحی‌ اخیر (در 24-1 روز اخیر) 

پیشگیری‌: 
اگر علایم‌ ظاهر شدند، کودکتان‌ را به‌ دقت‌ تحت‌ نظر بگیرید. با مراجعه‌ به‌ پزشک‌ در همان‌ مراحل‌ اولیه‌، از بروز عوارض‌ پیشگیری‌ به‌ عمل‌ آورید. راه‌ خاص‌ دیگر برای‌ پیشگیری‌ وجود ندارد.

عواقب‌ مورد انتظار:
گاهی‌ بهبود خود به‌ خودی‌ در عرض‌ 24 ساعت‌. در غیر این‌ صورت‌، آن‌ را می‌توان‌ با تشخیص‌ زودهنگام‌ و جراحی‌ یا درمان‌ با باریم‌ معالجه‌ نمود. بدون‌ درمان‌، عوارض‌ درهم‌ روی‌ روده‌ ممکن‌ است‌ جان‌ بیمار را به‌ خطر بیاندازند. این‌ بیماری‌ گاهی‌ عود می‌کند.

عوارض‌ احتمالی‌:
کم‌آبی‌ بدن‌ و شوک‌ 
پارگی‌ روده‌ و پریتونیت (التهاب‌ پرده‌ صفاق) 
عفونت‌ پس‌ از عمل‌ جراحی‌ 

درمان‌ 
اصول‌ کلی‌: 
بررسی‌های‌ تشخیصی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ آزمایش‌ خون و عکس‌برداری‌ اشعه ایکس از شکم‌ و روده‌ها (با کمک‌ تنقیه‌ باریم‌) باشند. متخصص‌ رادیولوژی‌ با کمک‌ تنقیه‌ باریم‌ ممکن‌ است‌ بتواند درهم‌ روی‌ روده‌ را برطرف‌ کند.
جراحی‌ برای‌ تصحیح‌ این‌ مشکل‌ با بیرون‌ دادن‌ قسمت‌ فرو رفته‌. گاهی‌ ممکن‌ است‌ لازم‌ شود یک‌ قسمت‌ از روده‌ درآورده‌ شود.

داروها:
معمولاً دارویی‌ برای‌ این‌ اختلال‌ مورد نیاز نیست‌، مگر اینکه‌ عفونت‌ بروز کند. در این‌ صورت‌ ممکن‌ است‌ آنتی بیوتیک تجویز شود.
برای‌ این‌ بیماری‌ از درمان‌ها یا داروهای‌ خانگی‌، مثل‌ مسهل ها، استفاده‌ نکنید. این‌ داروها ممکن‌ است‌ خطرناک‌ باشند.

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری:
کودک‌ باید تا زمانی‌ که‌ انسداد برطرف‌ نشده‌ باشد در تخت‌ استراحت‌ کند. پس‌ از رفع‌ انسداد، کودک‌ می‌تواند تدریجاً فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری هایش‌ را از سر گیرد.

رژیم‌ غذایی‌:
هیچگاه‌ به‌ کودکی‌ که‌ علایم‌ انسداد روده‌ را دارد غذا ندهید. تا زمانی‌ که‌ انسداد برطرف‌ نشده‌ باشد، باید به‌ کودک‌ سرم‌ داد. پس‌ از بهبودی‌، رژیم‌ خاصی‌ مورد نیاز نیست‌.

درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟ 
اگر کودک‌ شما علایم‌ انسداد روده‌ را دارد. انسداد روده‌ ناگهان‌ از یک‌ بیماری‌ قابل‌ معالجه‌ به‌ یک‌ بیماری‌ تهدیدکننده‌ جان‌ کودک‌ تبدیل‌ می‌شود.دندان‌ در آوردن‌
Teething

شرح بيماري:
پديده‌ دندان‌ درآوردن‌ عبارت‌ است‌ از ظهور متوالي‌ دندان‌هاي‌ شيري‌ و دايمي‌. دندان‌هاي‌ جديد به‌طور مداوم‌ از 6 ماهگي‌ تا 3 سالگي‌ در مي‌آيند. كودك‌ بين‌ 12-6 سالگي‌ دندان‌هاي‌ شيري‌ خود را از دست‌ مي‌دهد و دندان‌هاي‌ دايمي‌ جاي‌ آنها را مي‌گيرد. به‌طور متوسط‌ اولين‌ مجموعه‌ دندان‌ها در مدت‌كوتاهي‌ بعد از دومين‌ سالروز تولد، كامل‌ مي‌گردد.

علايم‌ شايع‌:
توليد بيش‌ از حد بزاق‌، دندان‌ قروچه‌ و جويدن‌ هر چيزي‌ كه‌ بچه‌ بتواند بگيرد.
درد (اين‌ علامت‌ را نمي‌توان‌ ثابت‌ كرد ولي‌ احتمالاً ايجاد مي‌گردد).
لثه‌ها ممكن‌ است‌ قرمز و متورم‌ شوند.
تحريك‌پذيري‌ 
كج‌ خلقي‌؛ لجبازي‌ 
اشكال‌ در به‌ خواب‌ رفتن‌ 
گريه‌ بيش‌ از حدمعمول‌ 
دندان‌ در آوردن‌ هرگز نبايد علت‌ تب‌، استفراغ‌، اسهال‌، بي‌اشتهايي‌ طولاني‌، درد گوش‌، تشنج‌، سرفه‌ يا بثور محل‌ پوشك‌ در نظر گرفته‌ شود. اينها علايم‌ يك‌ بيماري‌ هستند.

علل:
تكامل‌ فيزيولوژيك‌ طبيعي‌.

عوامل تشديد كننده بيماري:
مشكلات‌ مربوط‌ به‌ دندان‌ در آوردن‌ با هيچ‌ يك‌ از عوامل‌ خطرزاي‌ شناخته‌ شده‌ ارتباط‌ ندارند.

پيشگيري:
مشكلات‌ مربوط‌ به‌ دندان‌ در آوردن‌ را نمي‌توان‌ پيشگيري‌ كرد ولي‌ مي‌توان‌ علايم‌ آن‌ را تسكين‌ داد. زمان‌ دندان‌ در آوردن‌ بسيار متغير است‌. البته‌ توالي‌ دندان‌ در آوردن‌ طبيعي‌ در كودكان‌ به‌ شرح‌ زير است‌: 
اولين‌ دندان‌ها (دندان‌هاي‌ پيش‌ تحتاني‌) در حدود 6 ماهگي‌، در دخترها زودتر از پسرها 
اولين‌ دندان‌ دايمي‌ در حدود 6 سالگي‌ 
دندان‌هاي‌ آسياي‌ كوچك‌ بين‌ 12-10 سالگي‌ دندان‌هاي‌ آسياي‌ بزرگ‌ در حدود 12 سالگي‌

عواقب‌ مورد انتظار:
ناراحتي‌ حاصل‌ از دندان‌ درآوردن‌ را مي‌توان‌ به‌طور نسبي‌ تسكين‌ داد.

عوارض‌ احتمالي:
دندان‌ درآوردن‌ ممكن‌ است‌ به‌ اشتباه‌ به‌ عنوان‌ يك‌ بيماري‌ تب‌زا تشخيص‌ داده‌ شود.

درمان
اصول‌ كلي:
لثه‌ كودك‌ را با انگشتان‌ خود مالش‌ دهيد؛ اين‌ امر بسيار آرامبخش‌ است‌.
يك‌ پارچه‌ شستشوي‌ زبر را منجمد كنيد و اجازه‌ دهيد كه‌ كودك‌ آن‌ را بجود.
به‌ كودك‌ يك‌ بيسكويت‌ مخصوص‌ دوران‌ دندان‌ درآوردن‌ و يا حلقه‌ پلاستيكي‌ مخصوص‌ دندان‌ درآوردن‌ بدهيد (مي‌توانيد آن‌ را سرد كنيد).
يا يك‌ سواب‌ كتان‌ و آب‌، دندان‌هاي‌ تازه‌ و لثه‌ را تميز كنيد يا اين‌ كه‌ با پيچيدن‌ يك‌ پارچه‌ شستشوي‌ نرم‌ دور انگشت‌ خود، دندان‌هاي‌ كودك‌ و لثه‌ او را تميز كنيد. قبل‌ از مسواك‌زدن‌ منظم‌، صبر كنيد تا كودك‌ 3-2 ساله‌ شود. در اين‌ سن‌، كودكان‌ مي‌خواهند با مسواك‌زدن‌ از والدين‌ خود تقليد كنند.
در 3-2 سالگي‌ مراجعه‌ منظم‌ به‌ دندانپزشك‌ را آغاز كنيد.
در 5 سالگي‌ به‌ كودك‌ توضيح‌ دهيد كه‌ افتادن‌ دندان‌ كودك‌ طبيعي‌ است‌. اين‌ امر مانع‌ مي‌شود كه‌ كودك‌ در هنگام‌ شروع‌ افتادن‌ دندان‌هايش‌ نگران‌ گردد.

داروها:
معمولاً براي‌ ناراحتي‌ حاصل‌ از دندان‌ درآوردن‌، دارو لازم‌ نيست‌. ممكن‌ است‌ استامينوفن‌ يا يك‌ كرم‌ يا پماد ماليدني‌ برروي‌ لثه‌ براي‌ تسكين‌ ناراحتي‌، توصيه‌ شود.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
محدوديتي‌ وجود ندارد.

رژيم‌ غذايي:
رژيم‌ غذايي‌ خاصي‌ ندارد.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر درجه‌ حرارت‌ كودك‌ بيش‌ از حدطبيعي‌ شود.
اگر علايم‌ عفونت‌ مثل‌ درد، چرك‌، تورم‌ بيش‌ از حد يا قرمزي‌ زياد لثه‌ در حين‌ دندان‌ درآوردن‌ ايجاد گردد.دندان‌ قروچه
Tooth Grinding

شرح بيماري:
دندان‌ قروچه‌ عبارت‌ است‌ از عادت‌ ساييدن‌ دندان‌ها. عنوان‌ قروچه‌ معمولاً در خواب‌ رخ‌ مي‌دهد ولي‌ ساييدن‌ يا كوبيدن‌ دندان‌ها در طول‌ روز نيز شايع‌ است‌. دندان‌ قروچه‌ مداوم‌ ممكن‌ است‌ باعث‌ خوردگي‌ لثه‌ها و استخوان‌هاي‌ حمايت‌كننده‌ از آنها در دهان‌ شود.

علايم‌ شايع:
انقباض‌ فراوان‌ عضلات‌ در يك‌ طرف‌ صورت‌ 
صداهاي‌ آزاردهنده‌ دندان‌ قروچه‌ در شب‌. اين‌ صداها ممكن‌ است‌ چنان‌ بلند باشند كه‌ ديگران‌ را از خواب‌ بيدار كنند.
آسيب‌ به‌ دندان‌ها، لثه‌ و استخوان‌ حمايت‌كننده‌ (در معاينه‌ دندان‌، واضح‌ است‌).
سردرد

علل:
اضطراب‌ 
تلاش‌ ناخودآگاه‌ براي‌ تصحيح‌ اشتباه‌ در "گاز زدن‌" (تماس‌ بين‌ دندان‌هاي‌ فوقاني‌ و تحتاني‌ در هنگام‌ بسته‌ بودن‌ فك‌ها).

عوامل تشديد كننده بيماري:
استرس‌، اضطراب‌ يا الكليسم‌

پيشگيري:
در صورت‌ امكان‌ از وضعيت‌هاي‌ استرس‌زا پرهيز كنيد.

عواقب‌ مورد انتظار:
معمولاً با درمان‌ ظرف‌ 6 ماه‌ قابل‌ علاج‌ است‌.

عوارض‌ احتمالي:
بدون‌ درمان‌ ممكن‌ است‌ دندان‌ها، استخوان‌ها و لثه‌ در اثر فشار ساييدگي‌، خورده‌ يا شكسته‌ شوند.

درمان‌
اصول‌ كلي:
شناسايي‌ مشكل‌ به‌ وسيله‌ بيمار و تلاش‌ آگاهانه‌ براي‌ ترك‌ عادت‌ 
مراقبت‌ دندانپزشك‌. دندانپزشك‌ شما ممكن‌ است‌ براي‌ پيشگيري‌ از دندان‌ قروچه‌ در هنگام‌ خواب‌، يك‌ پروتز محافظ‌ شب‌ بسازد و آن‌ را در دهان‌ شما كار بگذارد. يك‌ پروتز محافظ‌ شب‌ شامل‌ اسپلينت‌هاي‌ متحركي‌ است‌ كه‌ روي‌ دندان‌ها قرار مي‌گيرند تا فشار ناصحيح‌ گاز زدن‌ را بردارند.
آموزش‌ بازخورد زيستي‌ (فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ آرامش‌دهنده‌) يا مشاوره‌ براي‌ آموختن‌ روش‌هايي‌ جهت‌ كنار آمدن‌ مؤثرتر با استرس‌ ممكن‌ است‌ مورد نياز باشد.
اجتناب‌ از الكل‌

داروها:
معمولاً براي‌ اين‌ اختلال‌ دارو لازم‌ نيست‌. ممكن‌ است‌ در موارد خاصي‌، درمان‌ با يك‌ آرام‌بخش‌ يا خواب‌آور به‌ مدت‌ كوتاه‌ كمك‌كننده‌ باشد.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
محدوديتي‌ وجود ندارد.

رژيم‌ غذايي‌ رژيم‌ غذايي‌ خاصي‌ ندارد.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر در شب‌ دندان‌ قروچه‌ مي‌كنيد (در اين‌ حالت‌ مي‌توانيد به‌ دندانپزشك‌ خود نيز مراجعه‌ كنيد).
اگر شما دچار درد اطراف‌ گوش‌، گيجي‌ يا صداي‌ زنگ‌ در گوش‌ شويد.
اگر شما دچار درد يا تق‌تق‌ كردن‌ در فك‌ شويد.
اگر پروتز محافظ‌ شب‌ خود را گم‌ كنيد يا بشكنيد.درد عصب‌ سه‌ قلو (نورالژي‌ تري‌ ژمينال‌)
Trigeminal Neuralgia

شرح بيماري:
درد عصب‌ سه‌قلو عبارت‌ است‌ از يك‌ بيماري‌ عصبي‌ كه‌ باعث‌ دوره‌هاي‌ درد شديد صورت‌ مي‌گردد (عصبي‌ از مغز را درگير مي‌كند كه‌ حس‌ صورت‌، جمجمه‌، دندان‌ها، دهان‌ و بيني‌ را تأمين‌ مي‌كند).
بيشتر، افراد بالاي‌ 40 سال‌ و زنان‌ را 3 برابر مردان‌ مبتلا مي‌كند

علايم‌ شايع:
درد شديد صورت‌ كه‌ به‌صورت‌ "فرورونده‌" يا "سوزاننده‌" توصيف‌ مي‌گردد.
درد غالباً با لمس‌ يا ضربه‌ زدن‌ به‌صورت‌، مسواك‌ كردن‌ دندان‌ها، اصلاح‌ كردن‌، مواجهه‌ با باد يا جويدن‌، ايجاد مي‌شود. حملات‌ درد معمولاً 15-1 دقيقه‌ طول‌ مي‌كشند. حملات‌ ممكن‌ است‌ چندبار در روز رخ‌ دهند يا هفته‌ها يا ماه‌ها ظاهر نشوند. بين‌ حملات‌، ناراحتي‌ وجود ندارد يا مختصر است‌.

علل‌ فشار بر عصب‌ از طرف‌ عروق‌ خوني‌ مجاور (گاهي‌)
ناشناخته‌ (غالباً)
عوامل تشديد كننده بيماري:
اسكلروز (تصلب‌) متعدد 
روماتوييد آرتريت‌ 
نشانگان‌ شوگرن‌ (يك‌ اختلال‌ التهابي‌ و مزمن‌)

پيشگيري:
پيشگيري‌ خاصي‌ ندارد.

عواقب‌ مورد انتظار:
معمولاً با درمان‌ تسكين‌ علايم‌ امكان‌پذير است‌؛ گاهي‌ ممكن‌ است‌ جراحي‌ لازم‌ باشد.
بيمار ممكن‌ است‌ فواصل‌ بدون‌ درد را تجربه‌ كند (ماه‌ها تا سال‌ها) و سپس‌ درد درست‌ مثل‌ قبل‌ عود كند.

عوارض‌ احتمالي:
تداخل‌ با فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ طبيعي‌ در اثر دوره‌هاي‌ زياد و شديد درد

درمان
اصول‌ كلي:
درد بيشتر بيماران‌ با داروهاي‌ ضد تشنج‌ تسكين‌ مي‌يابد.
البته‌، ممكن‌ است‌ در برخي‌ بيماران‌ به‌ م