 بهبود نگذاردتغيير بافت‌ پوششي‌ گردن‌ رحم‌ 
Cervical Erosion

شرح بیماری:
تغيير بافت‌ پوششي‌ گردن‌ رحم‌ عبارت‌ است‌ از تغيير بافت‌ پوششي‌ گردن‌ رحم‌ به‌ نحوي‌ كه‌ بافت‌ پوششي‌ رحم‌ گسترش‌ يافته‌ و سر گردن‌ رحم‌ را مي‌پوشاند. اين‌ بافت‌ پوششي‌ كه‌ به‌ طور غيرطبيعي‌ در اين‌ ناحيه‌ قرار گرفته‌ به‌ احتمال‌ بيشتري‌ دچار التهاب‌ يا عفونت‌ مي‌شود. اين‌ يك‌ تغيير سرطاني‌ نيست‌.

علايم‌ شايع:
معمولاً بدون‌ علامت‌ 
گاهي‌ افزايش‌ ترشح‌ مخاطي‌ از راه‌ مهبل‌ 
گاهي‌ خونريزي‌ بدون‌ توجيه‌ از راه‌ مهبل‌

علل:
معمولاً ناشناخته‌ است‌، اما ممكن‌ است‌ همراه‌ با حاملگي‌، زايمان‌، يا مصرف‌ قرص‌هاي‌ ضدحاملگي‌ رخ‌ دهد.
بعضي‌ از خانم‌ها اصلاً از اول‌ تولد اين‌ حالت‌ را داشته‌اند بدون‌ اين‌ كه‌ علامتي‌ داشته‌ باشند.

عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر:
استرس‌ 
عفونت‌ مكرر در مهبل‌ 
چاقي‌

پيشگيري:
در حال‌ حاضر نمي‌توان‌ از آن‌ پيشگيري‌ به‌ عمل‌ آورد.

عواقب‌ مورد انتظار:
اين‌ اختلال‌ معمولاً با درمان‌ قابل‌ معالجه‌ است‌. بايد 3 ماه‌ صبر كرد تا گردن‌ رحم‌ كاملاً به‌ حالت‌ طبيعي‌ باز گردد. اين‌ اختلال‌ غالباً عود مي‌كند.

عوارض‌ احتمالي:
انتظار بروز عارضه‌ خاصي‌ نمي‌رود.

درمان
اصول‌ كلي:
انجام‌ يك‌ عمل‌ جراحي‌ كوچك‌ براي‌ سوزاندن‌ يا يخ‌زدن‌ گردن‌ رحم‌ (اگر پاپ‌ اسمير طبيعي‌ باشد).
جراجي‌ غالباً در مطب‌ پزشك‌ يا مركز جراحي‌ سرپايي‌ بدون‌ نياز به‌ بستري‌ و بدون‌ نياز به‌ بي‌حسي‌ انجام‌ مي‌گيرد.
اگر پاپ‌ اسمير طبيعي‌ نباشد، قسمتي‌ از بافت‌ گردن‌ رحم‌ به‌ شكل‌ مخروطي‌ برداشته‌ مي‌شود يا اصولاً كل‌ رحم‌ برداشته‌ مي‌شود.
از دوش‌ مهبل‌ استفاده‌ نكنيد مگر با تجويز پزشك‌ 
درمان‌ لازم‌ براي‌ هرگونه‌ عفونت‌ مهبل‌ را به‌ موقع‌ دريافت‌ كنيد.
در زمان‌ خونريزي‌ قاعدگي‌، به‌ جاي‌ تامپون‌ از بالشتك‌ مخصوص‌ استفاده‌ كنيد.

داروها:
امكان‌ دارد آنتي‌بيوتيك‌هاي‌ خوراكي‌ يا موضعي‌ (براي‌ استفاده‌ در گردن‌ رحم‌) تجويز شوند.

فعاليت‌ در زمان ابتلا به این بیماری:
پس‌ از درمان‌ مي‌توان‌ فعاليت‌ طبيعي‌ و روابط‌ جنسي‌ را بلافاصله‌ از سر گرفت‌ (مگر اين‌ كه‌ هيستركتومي‌ "برداشتن‌ رحم‌ " انجام‌ شده‌ باشد).

رژيم‌ غذايي:
رژيم‌ خاصي‌ توصيه‌ نمي‌شود

در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد:
اگر شما علايم‌ تغيير بافت‌ پوششي‌ گردن‌ رحم‌ را داريد. 
اگر هر كدام‌ از موارد زير پس‌ از درمان‌ رخ‌ دهد: 
زياد شدن‌ ترشح‌ 
درد به‌ هنگام‌ نزديكي‌ 
خونريزي‌ از راه‌ مهبل‌ در بين‌ دوره‌هاي‌ خونريزي‌ قاعدگي‌ 
اگر دچار علايم‌ جديد و غيرقابل كنترل شده ايد‌.
داروهاي‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبي‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشندتنگي‌ مادرزادي‌ پيلور (تنگي‌ هيپرتروفيك‌ پيلور)
Pyloric Stenosis Congenital

شرح بيماري:
تنگي‌ مادرزادي‌ پيلور (تنگي‌ هيپرتروفيك‌ پيلور) اختلالي‌ در شيرخواران‌ كه‌ در جريان‌ آن‌ عضلات‌ مدور دهانه‌ خروجي‌ معده‌ بزرگ‌ شده‌ و موجب‌ انسداد مي‌گردد. اين‌ عارضه‌ دريچه‌ پيلور (مجرايي‌ عضلاني‌ كه‌ غذا را از معده‌ به‌ سوي‌ روده‌ كوچك‌ عبور مي‌دهد) را درگير مي‌سازد. اين‌ اختلال‌ در فرزندان‌ اول‌ مذكر شايع‌تر بوده‌ و معمولاً در سن‌ 5-2 هفتگي‌ تولد شروع‌ مي‌گردد ولي‌ تا چهار ماهگي‌ نيز ممكن‌ است‌ بروز كند.

علايم‌ شايع:
استفراغ‌ راجعه‌ پس‌ از شير خوردن‌ كه‌ به‌ تدريج‌ شدت‌ آن‌ افزايش‌ مي‌يابد.
لمس‌ توده‌اي‌ عضلاني‌ به‌ اندازه‌ يك‌ زيتون‌ در قسمت‌ فوقاني‌ شكم‌ (گاهي‌)
نبود درد يا تب‌. شيرخوار پس‌ از استفراغ‌ ظاهراً سرحال‌ بوده‌ و فقط‌ گرسنه‌ به‌ نظر مي‌رسد.
يبوست‌ 
كاهش‌ وزن‌ و كم‌آبي‌ تدريجي‌

علل:
نوار عضلاني‌ گرداگرد دريچه‌ پيلور ضخيم‌ شده‌ و در نهايت‌ مجراي‌ خروجي‌ معده‌ را مسدود مي‌سازد.

عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر:
سابقه‌ خانوادگي‌ تنگي‌ پيلور

پيشگيري:
در حال‌ حاضر قابل‌ پيشگيري‌ نيست‌.

عواقب‌ مورد انتظار:
با جراحي‌ قابل‌ علاج‌ است‌. كودك‌ معمولاً پس‌ از جراحي‌ به‌ سرعت‌ بهبود مي‌يابد.

عوارض‌ احتمالي:
در صورت‌ عدم‌ درمان‌، با كاهش‌ وزن‌، كم‌ آبي‌، شوك‌ و در نهايت‌ مرگ‌ همراه‌ است‌.

درمان
اصولي‌ كلي:
معمولاً با معاينه‌ فيزيكي‌ مي‌توان‌ اين‌ اختلال‌ را تشخيص‌ داد ولي‌ براي‌ تأييد تشخيص‌ ممكن‌ است‌ بررسي‌ بلع‌ باريم‌ يا سونوگرافي‌ توصيه‌ شود.
درمان‌ با جراحي‌ و بريدن‌ عضله‌ ضخيم‌ شده‌ (پيلوروميوتومي‌) انجام‌ مي‌گيرد. پس‌ از جراحي‌: 
در محل‌ برش‌ جراحي‌ يك‌ لبه‌ سفت‌ ظاهر مي‌گردد. اين‌ نشانه‌ التيام‌ بوده‌ و نياز به‌ درماني‌ ندارد.
محل‌ برش‌ جراحي‌ را چند بار در روز با ملايمت‌ شستشو دهيد.
اگر شيرخوار ناراحت‌ به‌ نظر مي‌رسد از كمپرس‌ گرم‌ بر روي‌ محل‌ برش‌ جراحي‌ استفاده‌ كنيد.

داروها:
تا آماده‌ شدن‌ شيرخوار براي‌ جراحي‌ از مايعات‌ و الكتروليت‌هاي‌ وريدي‌ استفاده‌ مي‌شود. پس‌ از جراحي‌ معمولاً دارويي‌ نياز نيست‌.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
محدوديتي‌ وجود ندارد.

رژيم‌ غذايي‌:
تا زمان‌ جراحي‌ شيرخوار ممكن‌ است‌ شيرخشك‌هاي‌ رقيق‌ شده‌ با حجم‌ كم‌ را تحمل‌ كند. در صورت‌ عدم‌ تحمل‌، شيرخشك‌ از طريق‌ لوله‌ معده‌ به‌ شيرخوار خورانده‌ مي‌شود.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر كودك‌ شما دچار استفراغ‌ مكرر است‌.
بروز موارد زير پس‌ از جراحي‌: 
درد، تورم
قرمزي‌
خونريزي‌ يا ترشح‌ از محل‌ جراحي‌ 
افزايش‌ درجه‌ حرارت‌ شيرخوار تا 38/3 درجه‌ سانتيگرادتنگي‌ مري‌ يا ازوفاژيت‌ خورنده‌
es ophageal str icture or corrosive esophagitis

شرح بيماري:
تنگي‌ مري‌ يا ازوفاژيت‌ خورنده‌ عبارت‌ است‌ از تنگ‌ شدن‌ مري‌ به‌علت‌ التهاب‌.
تنگي‌ مري‌ باعث‌ مشكل‌ در بلع‌ مي‌شود.
ازوفاژيت‌ خورنده‌ عبارت‌ است‌ از تنگ‌ شدن‌ مري‌ به‌علت‌ آسيب‌ شيميايي

علايم‌ شايع:
كاهش‌ ناگهاني‌ يا تدريجي‌ در توانايي‌ بلع‌. در صورت‌ تدريجي‌ بودن‌ اين‌ حالت‌، مشكل‌ بلع‌ ابتدا در مورد غذاهاي‌ جامد رخ‌ مي‌دهد و سپس‌ مايعات‌ 
درد در دهان‌ و قفسه‌ سينه‌ پس‌ از خوردن‌ 
افزايش‌ بزاق‌ دهان‌ 
تند شدن‌ تنفس‌ 
استفراغ‌، كه‌ گاهي‌ مخاط‌ يا خون‌ در آن‌ وجود دارد. البته‌ سرطان‌ معده‌ هم‌ غالباً علايم‌ مشابهي‌ ايجاد مي‌كند.

علل:
تشكيل‌ بافت‌ جوشگاهي‌ در مري‌ به‌دنبال‌ التهاب‌ يا آسيب‌ ناشي‌ از: 
ترش‌ كردن‌ مزمن‌ يا فتق‌ معده‌ 
استفاده‌ طولاني‌مدت‌ از لوله‌هاي‌ مخصوص‌ تغذيه‌ 
بلع‌ اتفاقي‌ آب‌ قليا يا ساير مواد شيميايي‌ خورنده‌ توسط‌ كودك‌. اين‌ يك‌ اورژانس‌ است‌.
بلع‌ عمدي‌ آب‌ قليا يا ساير مواد شيميايي‌ خورنده‌ جهت‌ خودكشي‌ 
پرخوري‌ رواني‌ (معمولاً فرد پس‌ از پرخوري‌ خود را وادار به‌ استفراغ‌ مي‌كند) اشعه‌درماني‌ به‌ گلو، گردن‌ يا قفسه‌ سينه‌

عوامل تشديد كننده بيماري:
نگهداري‌ نامناسب‌ و بدون‌ احتياط‌ از مواد شيميايي‌ خورنده‌ مثل‌ آب‌ قليا، نفت‌ چراغ‌، مواد پاك‌كننده‌ يا سفيدكننده‌ قوي

پيشگيري:
تمام‌ مواد شيميايي‌ را خارج‌ از دسترس‌ كودكان‌ نگهداري‌ كنيد.
از استفاده‌ طولاني‌مدت‌ از لوله‌هاي‌ تغذيه‌ خودداري‌ كنيد.

عواقب‌ موردانتظار:
معمولاً با درمان‌ خوب‌ مي‌شود. با درمان‌ منظم‌ براي‌ گشاد كردن‌ تنگي‌، بلع‌ را مي‌توان‌ در حالت‌ طبيعي‌ نگاه‌ داشت‌.

عوارض‌ احتمالي:
سوءتغذيه‌ به‌علت‌ ناتواني‌ در خوردن‌ 
سوراخ‌شدن‌ مري‌. اين‌ حالت‌ ممكن‌ است‌ زندگي‌ را به‌ مخاطره‌ افكند.

درمان
اصول‌ كلي:
اقدامات‌ تشخيصي‌ مثل‌ آندوسكوپي‌ (ديدن‌ مري‌ با يك‌ لوله‌ كه‌ سر آن‌ منبع‌ نور قرار دارد).
براي‌ اطمينان‌ از اينكه‌ تنگي‌ خوش‌خيم‌ است‌ و در اثر سرطان‌ نيست‌، مقدار كمي‌ بافت‌ از محل‌ تنگي‌ برداشته‌ مي‌شود تا مورد بررسي‌ پاتولوژي‌ قرار گيرد. همچنين‌ امكان‌ دارد عكس‌برداري‌ از مري‌ به‌هنگام‌ بلع‌ باريم‌ توصيه‌ شود.
تنگي‌ مري‌ بايد مرتباً (حدوداً هر ماه‌ يك‌ بار) با وسايل‌ گشادكننده‌ بزرگ‌ و سنگين‌ گشاد شود. اگر اين‌ كار ادامه‌ داده‌ نشود، تنگي‌ دوباره‌ باز مي‌گردد و مشكل‌ ايجاد مي‌كند.
جراحي‌ براي‌ رفع‌ تنگي‌، در صورتي‌ كه‌ ساير اقدامات‌ با شكست‌ مواجه‌ شوند. اين‌ حالت‌ ندرتاً رخ‌ مي‌دهد.

داروها:
داروهاي‌ كورتيزوني‌ براي‌ كاهش‌ التهاب‌ و كم‌ كردن‌ احتمال‌ تشكيل‌ بافت‌ جوشگاهي‌ 
آنتي‌بيوتيك‌ براي‌ پيشگيري‌ از عفونت

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري عادي‌ خود را تدريجاً از سرگيريد.

رژيم‌ غذايي:
پس‌ از درمان‌، غذاهاي‌ نرم‌ يا مايعات‌ بخوريد تا زماني‌ كه‌ بلع‌ طبيعي‌ امكان‌پذير شود. از خوردن‌ غذاهاي‌ پرادويه‌ كه‌ مري‌ را آزرده‌ مي‌كنند خودداري‌ كنيد.
الكل‌ ننوشيد.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان علايم‌ تنگي‌ مري‌ يا ازوفاژيت‌ خورنده‌ را داريد.
اگر يكي‌ از موارد زير هنگام‌ درمان‌ رخ‌ دهد: 
درد قفسه‌ سينه‌ 
تب‌ 
ناتواني‌ در صحبت‌ كردن‌ 
احساس‌ وجود حباب‌هاي‌ هوا زير پوست‌ ناحيه‌ قفسه‌ سينه‌انشالله در بروزرسانی جدید این کتاب اگر بیماری با این حرف وجود داشت اضافه خواهد شد.<?xml version='1.0' encoding='UTF-8' standalone='yes' ?><html><body><a class="folder" href="w:html:276.htm:false:true">ج</a><a class="folder" href="w:html:281.htm:false:true">چ</a><a class="folder" href="w:html:283.htm:false:true">ح</a><a class="folder" href="w:html:289.htm:false:true">خ</a></body></html><?xml version='1.0' encoding='UTF-8' standalone='yes' ?><html><body><a class="text" href="w:text:277.txt">جدا شدن‌ جفت‌ قبل‌ از زايمان‌</a><a class="text" href="w:text:278.txt">جداشدگي‌ شبكيه‌</a><a class="text" href="w:text:279.txt">جسم‌ خارجي‌ در چشم‌</a><a class="text" href="w:text:280.txt">جمود مفصل‌ شانه‌</a></body></html>جدا شدن‌ جفت‌ قبل‌ از زايمان‌
Abruptio Placentea

شرح بيماري:
جدا شدن‌ جفت‌ قبل‌ از زايمان‌ عبارت‌ است‌ از جدا شدگي‌ جفت‌ از ديواره رحم‌ به‌ طور ناقص‌ در سه‌ ماهه آخر بارداري‌. لازم‌ به‌ يادآوري‌ است‌ كه‌ تمامي‌ مواد مغذي‌ و نيز اكسيژن‌ از راه‌ جفت‌ به‌ جنين‌ مي‌رسند.
اگر جفت‌ زودتر از موعد به‌ طور ناقص‌ از ديواره رحم‌، زندگي‌ جنين‌، در خطر مي‌افتد.
درمان‌ به‌ شدت‌ جداشدگي‌، وضعيت‌ جنين‌ و مدت‌ زماني‌ كه‌ از بارداري‌ گذشته‌ است‌، بستگي‌ دارد.

علايم‌ شايع:
جدا شدگي‌ جفت‌ از ديواره رحم‌ به‌ مقدار كم‌: 
خونريزي‌ 
درد مختصر يا تنها احساس‌ ناراحتي‌ 
جنين‌ سالم‌ مي‌ماند جداشدگي‌ جفت‌ از ديواره رحم‌ به‌ مقدار زياد: 
خونريزي‌ شديد 
درد شديد در پايين‌ شكم‌ يا پايين‌ كمر 
سفت‌ شدن‌ شكم‌ و احساس‌ درد در شكم‌ به‌ هنگام‌ لمس‌ شكم‌ 
شوك‌ (در اين‌ حالت‌ قلب‌ تندتر مي‌زند، تنفس‌ تندتر مي‌شود و به‌ بيمار حالت‌ منگي‌ يا گيج‌ زدن‌ دست‌ مي‌دهد) 
زجر جنين‌؛ به‌ طوري‌ كه‌ ضربان‌ قلب‌ جنين‌ قابل‌ شنيدن‌ نباشد.
انعقاد خون‌ در داخل‌ رگهاي‌ بدن‌ ـ به‌ هنگام‌ جدا شدن‌ جفت‌، برخي‌ مواد از آن‌ به‌ خون‌ مادر وارد مي‌شوند و باعث‌ انعقاد گسترده خون‌ در داخل‌ رگهاي‌ مادر مي‌شوند.
به‌ علت‌ مصرف‌ شدن‌ بيش‌ از حد مواد انعقادي‌ در داخل‌ رگهاي‌ بدن‌ مادر و ناكافي‌ بودن‌ آنها براي‌ بند آوردن‌ خونريزي‌، امكان‌ دارد خونريزي‌هايي‌ در نقاط‌ مختلف‌ بدن‌ ديده‌ شوند، مثلاً خونريزي‌ از بيني‌، خونريزي‌ در ادرار، خونريزي‌ از نواحي‌ زخم‌ شده‌، خونريزي‌ به‌ داخل‌ پوست‌، پديد آمدن‌ نقاط‌ گرد و قرمز رنگ‌ در پوست

علل:
هنوز علت‌ مشخصي‌ پيدا نشده‌ است‌.

عوامل‌ افزايش‌ دهنده خطر:
زياد بودن‌ فشار خون‌ 
سيگار كشيدن‌ 
سن‌ بالاتر از 35 سال‌ 
زياد بودن‌ تعداد بارداري‌هاي‌ قبلي‌ 
در يكي‌ از بارداري‌هاي‌ قبلي‌ همين‌ وضعيت‌ رخ‌ داده‌ باشد.
وارد آمدن‌ ضربه‌ مستقيم‌ به‌ رحم‌ 
وجود يك‌ بيماري‌ مزمن‌ مثل‌ ديابت‌ (مرض‌ قند)
مصرف‌ الكل‌ يا مواد مخدر (به‌ خصوص‌ كوكايين‌)
استفاده‌ از دماسنج‌هاي‌ مقعدي‌ يا وسيله مخصوص‌ تنقيه

پيشگيري:
اگر باردار هستيد، فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هايي‌ را انجام‌ دهيد كه‌ پيش‌ از بارداري‌ انجام‌ مي‌داديد و به‌ آن‌ عادت‌ داشتيد. فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري شما نبايد شديدتر از آن‌ حد باشد.
تا حد امكان‌ از عوامل‌ خطر اجتناب‌ ورزيد.
البته‌ با توجه‌ به‌ اينكه‌ علت‌ دقيق‌ اين‌ وضعيت‌ هنوز معلوم‌ نشده‌ است‌، هيچ‌ راه‌ تضمين‌ شده‌اي‌ براي‌ پيشگيري‌ از آن‌ وجود ندارد.

عواقب‌ مورد انتظار:
اگر جداشدگي‌ جفت‌ زياد شديد نباشد، و با انجام‌ اقدامات‌ فوري‌، پيش‌ آگهي‌ مادر و جنين‌ خوب‌ است‌.

عوارض‌ احتمالي:
شوك‌ يا خونريزي‌ به‌ حدي‌ كه‌ زندگي‌ مادر را به‌ مخاطره‌ اندازد.
مرگ‌ جنين‌ و مادر 
آسيب‌ به‌ مغز جنين‌ 17% ـ 10% از مادراني‌ كه‌ دچار جداشدگي‌ جفت‌ قبل‌ از زايمان‌ مي‌شوند، در يكي‌ از بارداري‌هاي‌ آينده‌ دچار اين‌ وضعيت‌ خواهند شد.

درمان‌
اصول‌ كلي:
جدا شدگي‌ جفت‌ قبل‌ از زايمان‌ يك‌ اورژانس‌ است‌، اما معمولاً زمان‌ براي‌ اخذ توصيه‌هاي‌ لازم‌ با تلفن‌ و ترتيب‌ دادن‌ انتقال‌ بدون‌ خطر به‌ بيمارستان‌ به‌ حد كافي‌ وجود دارد.
اگر جداشدگي‌ جفت‌ خفيف‌ باشد، امكان‌ دارد كه‌ بتوانيد پس‌ از معاينه‌ به‌ خانه‌ باز گرديد و در تخت‌ استراحت‌ نموده‌ و تحت‌ مراقبت‌ دقيق‌ قرار بگيريد.
به‌ غير از موارد خفيف‌، بستري‌ در بيمارستان‌ ضروري‌ است‌.
جراحي‌ براي‌ تولد نوزاد به‌ روش‌ سزارين‌ يا گاهي‌ اوقات‌ زايمان‌ طبيعي

داروها:
اگر زايمان‌ فوري‌ ضروري‌ باشد، براي‌ شروع‌ شدن‌ و تسريع‌ زايمان‌ از اكسي‌توسين‌ استفاده‌ مي‌شود.
تزريق‌ وريدي‌ مايعات‌ (سرم‌ درماني‌) ممكن‌ است‌ ضروري‌ باشد.
امكان‌ دارد كه‌ براي‌ جايگزين‌ كردن‌ خون‌ از دست‌ رفته‌ نيازي‌ به‌ تزريق‌ خون‌ باشد.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
اگر معلوم‌ شد كه‌ جداشدگي‌ خفيف‌ بوده‌ و شما مي‌توانيد در خانه‌ تحت‌ مراقبت‌ باشيد، تا زمان‌ قطع‌ خونريزي‌ و رفع‌ ساير علايم‌، در تخت‌ استراحت‌ نماييد.
فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ عادي‌ خود را تا زماني‌ كه‌ دستورالعمل‌ اختصاصي‌ جه