‌ هرپس‌ درمان‌ نشود.
عفونت‌ شديد و گسترش‌ در بيماران‌ اگزمايي‌ 
ندرتاً مننژيت‌ (عفونت‌ يا التهاب‌ پرده‌هاي‌ مغز) يا آنسفاليت‌ (عفونت‌ يا التهاب‌ خود مغز)

درمان‌
اصول‌ كلي:
ظاهر ضايعات‌ پوستي‌ معمولاً براي‌ تشخيص‌ كافي‌ است‌، اما در عين‌ حال‌ مي‌توان‌ مايع‌ موجود در تاول‌ را براي‌ تأييد تشخيص‌ مورد آزمايش‌ قرار داد.
مايعات‌ خنك‌ بنوشيد يا بستني‌ يخي‌ بجويد تا ناراحتي‌ كمتر شود.
در 24 ساعت‌ اول‌ پس‌ ظاهر شدن‌ ضايعات‌ پوستي‌، يك‌ تكه‌ يخ‌ را تا حدود يك‌ ساعت‌ روي‌ محل‌ قرار دهيد. اين‌ كار ممكن‌ است‌ باعث‌ تسريع‌ بهبودي‌ شود.
به‌ هيچ‌ وجه‌ چشم‌ دچار عفونت‌ هرپسي‌ را نماليد يا نخارانيد.
براي‌ پيشگيري‌ از شعله‌ور شدن‌ مجدد بيماري‌، زماني‌ كه‌ قرار است‌ مدت‌ زيادي‌ را در بيرون‌ از خانه‌ بگذارنيد، روي‌ لب‌هاي‌ خود پماد اكسيد روي‌ يا كرم‌ ضدآفتاب‌ بماليد.

داروها:
استامينوفن‌ براي‌ درد خفيف‌. از آسپيرين‌ استفاده‌ نكنيد، به‌ خصوص‌ در كودكان‌ و نوجوانان‌. مصرف‌ آسپيرين‌ در بعضي‌ از بيماري‌هاي‌ ويروسي‌ مي‌تواند موجب‌ نشانگان‌ راي‌ شود كه‌ نوعي‌ التهاب‌ مغز است‌.
سعي‌ نكنيد چشم‌ دچار عفونت‌ با ويروس‌ هرپس‌ را خود درماني‌ كنيد، به‌ خصوص‌ با پماد يا قطره‌ كورتيزوني‌. تركيبات‌ كورتيزوني‌ باعث‌ رشد بيشتر ويروس‌ هرپس‌ در قرنيه‌ مي‌شوند.
امكان‌ دارد داروي‌ موضعي‌ يا خوراكي‌ ضدويروس‌، و در مواردي‌ كه‌ عفونت‌ باكتريايي‌ ثانويه‌ ايجاد شده‌ باشد، پماد آنتي‌بيوتيكي‌ تجويز شود.
امكان‌ دارد مصرف‌ مداوم‌ داروهاي‌ خوراكي‌ براي‌ پيشگيري‌ از عود مكرر بيماري‌ توصيه‌ شود.

فعاليت در زمان ابتلا به این بیماری:
محدوديتي‌ براي‌ آن‌ وجود ندارد. تنها بايد از تماس‌ نزديك‌، به‌ خصوص‌ بوسيدن‌ خودداري‌ شود تا موقعي‌ كه‌ ضايعات‌ كاملاً بهبود يابند.
از تماس‌ با نوزادان‌ يا بيماراني‌ كه‌ داروهاي‌ سركوب‌كننده‌ ايمني‌ مصرف‌ مي‌كنند خوداري‌ كنيد (استعداد ابتلاي‌ آنها به‌ عفونت‌ زيادتر است‌).

رژيم‌ غذايي‌:
رژيم‌ خاصي‌ توصيه‌ نمي‌شود.

در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد:
اگر يكي‌ از موارد زير همراه‌ با تب‌خال‌ رخ‌ دهد: علايم‌ عفونت‌ باكتريايي‌ ثانويه‌، مثل‌ تب‌، وجود چرك‌ به‌ جاي‌ مايع‌ روشن‌ در داخل‌ تاول‌ها، سردرد، و درد عضلاني‌ 
ظاهر شدن‌ ضايعاتي‌ روي‌ پوست‌ ناحيه‌ تناسلي‌، شبيه‌ آنچه‌ در اطراف‌ دهان‌ زده‌ است‌.
اگر دچارعلايم‌ جديد و بدون‌ توجيه‌.
داروهاي‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبي‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشندترس‌ مرضي‌ (فوبیا)
Phobias

شرح بيماري:
ترس‌ مرضي‌ نوعي‌ اضطراب‌ به‌ صورت‌ ترس‌ مداوم‌ غيرمنطقي‌ يا بيش‌ از حد معمول‌ نسبت‌ به‌ يك‌ شيئي‌، موقعيت‌، فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري ، شرايط‌ يا حتي‌ يك‌ عملكرد بدني‌ (كه‌ هيچ‌ يك‌ از اين‌ها اساساً خطرناك‌ نبوده‌ يا تناسب‌ منطقي‌ با اضطراب‌ ندارند).
اكثر افراد دچار فويبا ترس‌ خود را نابجا نسبت‌ به‌ موقعيت‌ مي‌شناسند. فويبا به‌ انواع‌ زير تقسيم‌ مي‌شود: 
اجتماع‌ هراسي‌ (ترس‌ از قرارگرفتن‌ در موقعيت‌هاي‌ اجتماعي‌ نظير سخنراني‌ عمومي‌ يا استفاده‌ از حمام‌ عمومي‌)
جمع‌ هراسي‌ (ترس‌ از حضور در شلوغي‌ يا ترس‌ از مكان‌هاي‌ عمومي‌)
ترس‌ مرضي‌ ساده‌ (ترس‌ از يك‌ نوع‌ محرك‌ خاص‌ نظير حيوانات‌، حشرات‌، ارتفاع‌، سفرهوايي‌، مكان‌هاي‌ بسته‌ و غيره‌)
علايم‌ شايع‌ علايم‌ اضطرابي‌ زير هنگام‌ مواجهه‌ يا فكر كردن‌ در مورد محرك‌ ايجادكننده‌ ترس‌ مرضي‌ رخ‌ مي‌دهند: 
تپش‌ قلب‌ 
تعريق‌ 
لرزش‌ 
گُرگرفتگي‌ 
تهوع‌ 
افكار منفي‌ و تصورات‌ مضطرب‌كننده

علل:
علت‌ واقعي‌ اين‌ اختلال‌ ناشناخته‌ است‌. علت‌ احتمالي‌ آن‌ عبارتست‌ از يك‌ واكنش‌ يادگرفته‌ شده‌ (ساخته‌ شده‌ در ذهن‌) مثلاً ناشي‌ از تماس‌ با فرد ديگري‌ داراي‌ ترس‌ مشابه‌، يا داشتن‌ تجربه‌ يك‌ ترس‌ اوليه‌ كه‌ همراه‌ با يك‌ شيئي‌ يا موقعيت‌ خاص‌ بوده‌ است‌. ساير فرضيه‌هاي‌ موجود در اين‌ زمينه‌، ترس‌ مرضي‌ را داراي‌ يك‌ معني‌ سُمبليك‌ در نظر مي‌گيرند.

عوامل تشديد كننده بيماري:
سابقه‌ خانوادگي‌ اضطراب‌ 
اضطراب‌ ناشي‌ از جدايي‌ در كودكي‌ 
وجود ساير اختلالات‌ رواني‌ 
دارابودن‌ شخصيبت‌ كمال‌گرا

پيشگيري:
اقدام‌ خاصي‌ براي‌ پيشگيري‌ از ترس‌ مرضي‌ وجود ندارد. روش‌هايي‌ براي‌ پيشگيري‌ يا كنترل‌ واكنش‌ها وجود دارد.

عواقب‌ مورد انتظار:
ترس‌ ساده‌ ـ در برخي‌ موارد با بالارفتن‌ سن‌ خود به‌ خود متوقف‌ مي‌شود؛ برخي‌ موارد نيز چنانچه‌ از محرك‌ ترس‌ (مثلاً مار افعي‌) اجتناب‌ شود اختلال‌ قابل‌ توجهي‌ در زندگي‌ پديد نمي‌آيد؛ برخي‌ موارد با قرار گرفتن‌ فرد مبتلا در موقعيت‌هاي‌ ترس‌آور (نظير سفرهوايي‌) كاهش‌ مي‌يابند؛ ساير موارد نيز با درمان‌ قابل‌ علاج‌اند.
اجتماعي‌ هراسي‌ ـ ممكن‌ است‌ با درمان‌ برطرف‌ شود؛ داروها در اين‌ مورد معمولاً سودمندند.
جمع‌ هراسي‌ ـ افراد مبتلا بدون‌ درمان‌ روزبه‌روز بيشتر خانه‌نشين‌ مي‌شوند؛ اغلب‌ با اختلال‌ هراس‌ همراه‌ است‌.

عوارض‌ احتمالي:
در اثر اجتناب‌ از محرك‌هاي‌ ترس‌ مرضي‌ زندگي‌ روزمره‌ دچار محدوديت‌ مي‌شود. به‌ خصوص‌ جمع‌ هراسي‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري فرد را دچار محدوديت‌ كرده‌ و شديداً ناتوان‌كننده‌ است‌.

درمان
اصول‌ كلي:
اقدامات‌ تشخيصي‌ شامل‌ مشاهده‌ علايم‌ توسط‌ خود بيمار است‌.
بررسي‌ سابقه‌ طبي‌ و اجتماعي‌ و معاينه‌ فيزيكي‌ توسط‌ يك‌ پزشك‌ ضروري‌ است‌.
اگر شما احساس‌ كرديد كه‌ ترس‌ شما تداوم‌ دارد: 
افكار خود را از منفي‌ بودن‌ (مثلاً "سگ‌ گاز خواهد گرفت‌") به‌ سمت‌ افكار مثبت‌ و واقع‌گرايانه‌ (مثلاً "سگ‌ با بند بسته‌ شده‌ است‌") منحرف‌ سازيد.
به‌ يك‌ اقدام‌ كنترل‌كننده‌ بپردازيد ـ مثلاً شمارش‌ معكوس‌ از 1000، كتاب‌ خواندن‌، بلند حرف‌ زدن‌، تنفس‌ عميق‌ و شمردن‌ آنها 
افكار خود را به‌ سمت‌ افكار خوشايند منحرف‌ سازيد. از روش‌هاي‌ آسوده‌سازي‌ استفاده‌ كنيد.

داروها:
داروها گاهي‌ در درمان‌ ترس‌ مرضي‌ مؤثرند.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
محدوديتي‌ وجود ندارد.

رژيم‌ غذايي:
رژيم‌ خاصي‌ نياز نيست‌.
از مصرف‌ كافئين‌ خودداري‌ كنيد.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان داراي‌ علايم‌ ترس‌ مرضي‌ باشيد كه‌ با مراقبت‌هاي‌ خود كنترل‌ نشده‌ است‌.
بازگشت‌ علايم‌ ترس‌ مرضي‌ پس‌ از درمان‌صرع به تشنجي گفته مي شود كه در اثر تخليه و دشارژهاي الكتريكي در كل يا بخشي از مغز روي مي دهد.

انواع حمله هاي صرعي :
حمله هاي صرعي ممكن است تشنجي يا غير تشنجي باشند و بستگي به اين دارد كه اختلال عملكرد در كجاي مغز اتفاق افتاده و چه وسعتي از مغز را درگير ساخته است.
حمله هاي تشنجي صرعي ، آن حملاتي هستند كه وقتي بيشتر مردم كلمه صرع را مي شنوند بطور معمول به ذهنشان خطور مي كند در اين نوع از حمله صرعي شخص دچار تشنجاتي مي شود كه معمولاً از 2 تا 5 دقيقه طول كشيده و هوشياري بطور كامل از بين مي رود.(صرع بزرگ)
حمله هاي غير تشنجي صرعي ممكن است شامل موارد زير باشد:
خيره شدن نگاه فقط به مدت چند ثانيه، يك حركت غير ارادي دست يا پا و يا يك سري حركات اتوماتيك و تكراري كه در آن آگاهي شخص نسبت به محيط كاهش يافته يا از بين رفته باشد.
از آنجايي كه انواع اين حملات صرعي بسيار گوناگون مي باشد، لذا برخوردهاي متفاوتي را از سوي امدادگر طلب مي كنند و برخي هم هيچ اقدامي را لازم ندارند.
علائم مراحل مختلف صرع بزرگ:

مرحله پيش از حمله
آگاه شدن فرد از وقوع قريب الوقوع حمله به صورت ديدن خطوط زيكزاك ، استشمام بوي خاص ، سردرد، تهوع و علائم غير اختصاصي ديگر.

مرحله حمله
كشيدن آه كوتاه (در اثربسته شدن ناگهاني حنجره)
سفت شدن بدن و افتادن ناگهاني حركات شديد اندامها (مثل مرغ سربريده)
دفع بي اختيار ادرار يا مدفوع
خروج كف از دهان

مرحله بهبودي
بازگشت هوشياري در عرض چند دقيقه
عدم اطلاع از روند تشنجات
خستگي و خواب آلودگي و ضعف متعاقب حمله
فلج موقت بعضي  اندامها

اقدامات و كمكهاي اوليه:
حمله تشنجي ساده و بدون عارضه ناشي از صرع ، يك فوريت پزشكي به حساب نمي آيد و لو اينكه فوريت به نظر برسد. معمولاً اين حملات بعد از چند دقيقه بدون ايجاد هيچ حالت بيمار گونه اي ، بطور طبيعي قطع مي شوند و اغلب شخص قادر است كه بعد از اندك زماني استراحت ، فعاليت طبيعي خود را از سرگيرد و ممكن است نيازي به رسانيدن به مركز درماني نداشته باشد.
با اين حال ، چندين بيماري ديگر به غير از صرع مي توانند موجب حمله تشنجي شوند.
در موارد زير تشنج روي مي دهد و نياز به انجام اقدامات پزشكي فوري وجود دارد:
التهاب نسج مغز
حاملگي 
مسموميتها
مننژيت ( التهاب پرده هاي مغز)
حمله گرمايي
ضربه به سر
كاهش قند خون
تب بالا
كاهش املاح بدن

اقداماتي كه در حمله صرع مي بايست به انجام رسد:
به دنبال كارت يا پلاك پزشكي بيماريهاي خاص در گردن بيمار بگرديد.
بيمار را از خطرات ناشي از سقوط ناگهاني حفظ كنيد.
لباسهاي تنگ وي را شل نمائيد.
سر را در هنگام تشنجات محافظت كنيد.
براي بهبودي وضع تنفس ، بيمار را به پهلو بخوابانيد.
به بيمار به هوش آمده ، آرامش و اطمينان دهيد.
موارد فوق الذكر را براي درخواست آمبولانس در نظر بگيريد.

اقداماتي كه در حمله صرع نبايد انجام داد :
تلاش براي قرار دادن يك جسم سفت بين دندانها
دادن مايعات به بيمار ، در حين حمله يا بيهوشي
سعي در گرفتن زبان، در صرع زبان هيچگاه به داخل حلق برنمي گردد.
انجام تنفس مصنوعي- مگر اينكه ايست تنفسي متعاقب تشنجات يا افتادن در آب رخ دهد.
محكم نگه داشتن بيمار ،زيرا ممكن است موجب ايجاد آسيب به اندامهاي در حال تشنج گردد.تشنج‌ ناشي‌ از تب‌
Convulsion Febrile

شرح بيماري:
تشنج‌ ناشي‌ از تب‌ عبارت‌ است‌ از تشنجي‌ كه‌ به‌ دنبال‌ افزايش‌ ناگهاني‌ دماي‌ بدن‌ شيرخواران‌ و كودكان‌ به‌ وجود مي‌آيد. در اين‌ حالت‌ هوشياري‌ كودك‌ تغيير پيدا مي‌كند و انقباضات‌ ناگهاني‌ و غير قابل‌ كنترلي‌ در عضلات‌ وي‌ پديد مي‌آيد. اين‌ حالت‌ ممكن‌ است‌ تا 4% كودكان‌ تب‌دار را متأثر سازد.

علايم‌ شايع:
معمولاً قبل‌ از بروز تشنج‌، كودك‌ عفونت‌ همراه‌ با تب‌ 39 درجه‌ يا بالاتر داشته‌ است‌، اما گاهي‌ تشنج‌ مي‌تواند اولين‌ علامت‌ تب‌ باشد. علايم‌ عبارتند از: 
از دست‌ دادن‌ هوشياري‌ 
پرش‌ يا تكان‌ خوردن‌ بازوها، پاها، يا صورت‌ كه‌ 3-2 دقيقه‌ طول‌ مي‌كشد.
از دست‌ دادن‌ كنترل‌ ادرار يا مدفوع‌ (خيس‌ كردن‌ يا كثيف‌ كردن‌)
حالت‌ تحريك‌پذيري‌ پس‌ از به‌ دست‌ آوردن‌ هوشياري‌، و به‌ دنبال‌ آن‌ خواب‌ به‌ مدت‌ چند ساعت

علل:
بروز تب‌ بالا به‌ صورت‌ ناگهاني‌ به‌ هر دليل‌، همراه‌ با تحريك‌پذيري‌ بدون‌ دليل‌ دستگاه‌ عصبي‌ مركزي‌ در بعضي‌ از كودكان‌.

عوامل تشديد كننده بيماري:
عفونت‌هاي‌ مكرر 
سابقه‌ تشنج‌ ناشي‌ از تب‌ در خواهر يا بردار كودك

پيشگيري:
هر گاه‌ در كودكي‌ كه‌ سابقه‌ تشنج‌ ناشي‌ از تب‌ داشته‌ است‌، تب‌ آغاز شد، بلافاصله‌ اقداماتي‌ جهت‌ پايين‌ آوردن‌ تب‌ انجام‌ دهيد.

عواقب‌ مورد انتظار:
علي‌رغم‌ ظاهر ترسناك‌ آن‌، تشنجي‌ كه‌ تنها در اثر تب‌ در كودك‌ رخ‌ دهد معمولاً جدي‌ نيست‌. اما در عين‌ حال‌، بايد به‌ دنبال‌ ساير علل‌ تشنج‌ نيز گشت‌.
بروز اين‌ حمله‌هاي‌ تشنجي‌ باعث‌ عقب‌ماندگي‌ ذهني‌، تأخير در رشد و نمو، يا ناهنجاري‌هاي‌ رفتاري‌ نمي‌شود.
اگر اولين‌ حمله‌ تشنجي‌ ناشي‌ از تب‌ در شيرخوار زير 6 ماه‌ رخ‌ دهد، امكان‌ دارد انجام‌ بررسي‌ دستگاه‌ عصبي‌ و ساير بررسي‌ها ضروري‌ باشد.

عوارض‌ احتمالي‌:
آسيب‌ به‌ بدن‌ به‌ هنگام‌ حمله‌ تشنجي‌ 
آسيب‌ به‌ مغز در اثر حملات‌ تشنجي‌ مكرر 
در كودكاني‌ كه‌ دچار تشنج‌ ناشي‌ از تب‌ مي‌شوند، خطر بروز بيماري‌ صرع‌ در سال‌هاي‌ بعد از حد متوسط‌ بالاتر است‌.
خطر عود تشنج‌ ناشي‌ از تب‌ 33% است‌؛ عود تقريباً در تمام‌ موارد، در عرض‌ يك‌ سال‌ اتفاق‌ مي‌افتد.

درمان
اصول‌ كلي:
اگر تشنج‌ ناشي‌ از تب‌ به‌ طور مكرر رخ‌ دهد، بررسي‌هاي‌ آزمايشگاهي‌ خون‌ و مايع‌ نخاع‌، و نيز نوار مغز انجام‌ خواهند شد.
به‌ هنگام‌ تشنج‌، اشياء بالقوه‌ خطرناك‌ را از دور و بر بچه‌ دور كنيد. بچه‌ را به‌ پهلو بخوابانيد و مطمئن‌ شويد كه‌ راه‌ تنفس‌ بچه‌ باز است‌.
جزئيات‌ تشنج‌ را يادداشت‌ كنيد و به‌ پزشك‌ اطلاع‌ دهيد. اطلاعات‌ بايد شامل‌ موارد زير باشد: 
زمان‌ شروع‌ تشنج‌
مدت‌ زمان‌ سپري‌ شده‌ از زمان‌ بالا رفتن‌ تب‌ تا بروز تشنج‌
آيا حركت‌ دست‌ و پا در دو طرف‌ يكسان‌ بوده‌ يا اين‌ كه‌ يك‌ طرف‌ بيشتر از طرف‌ ديگر تكان‌ مي‌خورده‌ است‌؟ 
مدت‌ زمان‌ تشنج‌ 
آيا كودك‌ پس‌ از تشنج‌ خوابيده‌ است‌؟ چه‌ مدت‌؟ 
آيا تشنج‌ پس‌ از مدتي‌ دوباره‌ رخ‌ داده‌ است‌؟ 
پس‌ از تشنج‌، سعي‌ كنيد تب‌ را با آب‌ ولرم‌ پايين‌ بياوريد.

داروها:
امكان‌ دارد داروهاي‌ ضدتشنج‌، مثل‌ فنوباربيتال‌، براي‌ پيشگيري‌ از تشنج‌ تجويز شوند. گاهي‌ اين‌ نوع‌ داروها پس‌ از اولين‌ بروز تشنج‌ توصيه‌ مي‌شوند و گاهي‌ تنها زماني‌ كه‌ تشنج‌ بعداً دوباره‌ تكرار شود. داروهاي‌ ضدتشنج‌ تنها زماني‌ مؤثر هستند كه‌ در طي‌ سال‌هايي‌ كه‌ كودك‌ مستعد عود تشنج‌ ناشي‌ از تب‌ است‌ (تا 4 سالگي‌) به‌ طور روزانه‌ مصرف‌ شوند. البته‌ معمولاً اين‌ داروها براي‌ كودكان‌ پرخطر يا كودكاني‌ كه‌ تشنج‌ عارضه‌دار دارند توصيه‌ مي‌شوند.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
تا زمان‌ برطرف‌ شدن‌ تب‌ و بيماري‌ زمينه‌اي‌، كودك‌ بايد در رختخواب‌ به‌ آرامي‌ استراحت‌ كند. پس‌ از آن‌ نيز فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري بايد تدريجاً از سر گرفته‌ شود.

رژيم‌ غذايي:
به‌ هنگام‌ تشنج‌، كودك‌ نبايد چيزي‌ بخورد. پس‌ از پايان‌ تشنج‌، كودك‌ را تشويق‌ كنيد كه‌ مايعات‌ زيادتر بنوشد، مثلاً آب‌، چاي‌، نوشابه‌، و آب‌ ميوه‌.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر كودك‌ شما به‌ دنبال‌ تب‌ دچار تشنج‌ مي‌شود.
اگر بروز هرگونه‌ آسيبي‌ به‌ هنگام‌ تشنج‌ 
اگر بيماري‌ زمينه‌اي‌ كه‌ باعث‌ تب‌ شده‌ است‌، در عرض‌ 3 روز رو به