‌ 5-3 برابر شايعتر هستند.

پيشگيري:
هم‌ اكنون‌ نمي‌توان‌ از آن‌ پيشگيري‌ به‌ عمل‌ آورد، اما اجتناب‌ از مصرف‌ هورمون‌هاي‌ زنانه‌ ممكن‌ است‌ رشد فيبروييدها را كمتر كند.

عواقب‌ مورد انتظار:
اگر قبل‌ از يائسگي‌ جراحي‌ ضرورت‌ نيابد، معمولاً اين‌ تومورها پس‌ از يائسگي‌ بدون‌ درمان‌ كوچك‌ مي‌شوند.
در صورتي‌ كه‌ جراحي‌ ضرورت‌ داشته‌ باشد، بيمار بستري‌ مي‌شود. فيبروييدها در شرايط‌ زير عموماً جراحي‌ مي‌شوند: خونريزي‌ بيش‌ از اندازه‌، ايجاد علايمي‌ كه‌ در حامله‌ شدن‌ يا حاملگي‌ خلل‌ وارد مي‌آورند، يا سرطاني‌ شدن‌ (كه‌ خيلي‌ به‌ ندرت‌ رخ‌ مي‌دهد).
غالباً مي‌توان‌ فيبروييدها را بدون‌ درآوردن‌ كل‌ رحم‌ جراحي‌ نمود و تا زماني‌ كه‌ رحم‌ درآورده‌ نشده‌ باشد توانايي‌ حامله‌ شدن‌ وجود دارد.

عوارض‌ احتمالي:
خونريزي‌ شديد و كم‌خوني‌ 
عوارضي‌ كه‌ در زمان‌ حاملگي‌ مي‌توانند رخ‌ دهند عبارتند از: سقط‌ خودبه‌خودي‌ (معمولاً در نوع‌ زير مخاطي‌ فيبروييد)، زايمان‌ زودرس‌ (معمولاً در فيبروييدهاي‌ بزرگ‌)، و امكان‌ جدا شدن‌ جفت‌ وقتي‌ كه‌ جفت‌ روي‌ فيبروييد قرار گرفته‌ باشد. در مواردي‌ كه‌ فيبروييد بزرگ‌ است‌، رشد جنين‌ ممكن‌ است‌ به‌ خطر افتد زيرا خون‌ بيشتر به‌ سوي‌ فيبروييد جريان‌ مي‌يابد و كمتر به‌ جفت‌ مي‌رسد.
امكان‌ دارد فيبروييد پس‌ از جراحي‌ دوباره‌ عود كند.
سرطاني‌ شدن‌ فيبروييد (در كمتر از 5/0% موارد رخ‌ مي‌دهد). اين‌ عارضه‌ نادر معمولاً با رشد سريع‌ تومور خود را نشان‌ مي‌دهد.

درمان‌
اصول‌ كلي:
اقدامات‌ تشخيصي‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ موارد زير باشند: آزمايش‌ خون‌؛ سونوگرافي‌؛ لاپاروسكوپي‌ (بررسي‌ احشاي‌ داخل‌ حفره‌ شكم‌ با وسيله‌اي‌ كه‌ سر آن‌ منبع‌ نور قرار دارد از راه‌ سوراخي‌ بر روي‌ شكم‌)؛ يا هيستروسالپنگوگرام‌ (بررسي‌ رحم‌ و لوله‌هاي‌ رحمي‌ با تزريق‌ ماده‌اي‌ به‌ دورن‌ رحم‌ كه‌ در عكس‌برداري‌ با اشعه‌ ايكس‌ به‌ خوبي‌ ديده‌ مي‌شود).
در مورد درمان‌ برحسب‌ علايم‌ و نيز نتايج‌ اقدامات‌ تشخيصي‌ مختص‌ هر بيمار تصميم‌گيري‌ خواهد شد.
در مواردي‌ كه‌ علايم‌ خفيف‌ هستند، امكان‌ دارد نيازي‌ به‌ درمان‌ وجود نداشته‌ باشد و توصيه‌ شود كه‌ بيمار پس‌ از 12-6 ماه‌ مجدداً براي‌ معاينه‌ مراجه‌ كند.
در بعضي‌ از موارد، ممكن‌ است‌ توصيه‌ به‌ جراحي‌ شود و انواع‌ روش‌هاي‌ مختلف‌ جراحي‌ وجود دارد. اگر پزشكتان‌ جراحي‌ را توصيه‌ كرده‌ است‌، قبل‌ از تصميم‌گيري‌ در مورد آن‌ از تمام‌ جوانب‌ مربوطه‌ مطلع‌ شويد.
تاريخ‌ خونريزي‌ها و تعداد تامپون‌ها يا پدهاي‌ مصرف‌ شده‌ در روز را يادداشت‌ كنيد.

داروها:
استروژن‌ موجود در قرص‌هاي‌ ضدحاملگي‌ با دوز كم‌، چندان‌ خطر مهمي‌ ندارند. اما استروژن‌ با دوز زياد ممكن‌ است‌ باعث‌ بزرگ‌ شدن‌ فيبروييدها شود. اگر ضرورت‌ يابد، به‌ فكر استفاده‌ از ساير روش‌هاي‌ جلوگيري‌ باشيد، مثل‌ ديافراگم‌، آي‌يودي‌، كاندوم‌ يا كف‌ يا ژل‌ ضد حاملگي‌ 
امكان‌ دارد براي‌ به‌ حداقل‌ رساندن‌ خونريزي‌ رحمي‌ مصرف‌ پروژستين‌ها توصيه‌ شود.
براي‌ تخفيف‌ درد از داروهاي‌ ضد التهاب‌ غير استروييدي‌ استفاده‌ كنيد.
براي‌ كم‌خوني‌ ناشي‌ از خونريزي‌، مكمل‌ آهن‌ مصرف‌ كنيد.
امكان‌ دارد يك‌ هورمون‌ محرك‌ گنادوتروپين‌ها براي‌ شما تجويز شود.
اين‌ دارو باعث‌ بروز يائسگي‌ مصنوعي‌ و سريع‌ شده‌ و به‌ طوري‌ كه‌ خونريزي‌ متوقف‌ و اندازه‌ فيبروييد كوچك‌ مي‌شود. اين‌ نوع‌ دارو نبايد بيش‌ از 6 ماه‌ مورد استفاده‌ قرار گيرد.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
محدوديت‌ خاصي‌ براي‌ آن‌ وجود ندارد مگر جراحي‌ انجام‌ شده‌ باشد. در اين‌ صورت‌ بايد مدتي‌ در رختخواب‌ استراحت‌ شود، فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري ها تا حدودي‌ محدود شوند، و فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري جنسي‌ نيز تا تقريباً يك‌ ماه‌ متوقف‌ شود.

رژيم‌ غذايي:
رژيم‌ خاصي‌ توصيه‌ نمي‌شود.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان علايم‌ تومور فيبروييد را داريد.
اگر علايم‌ تومور فيبروييد شديدتر شوند.
اگر مجبور باشيد هر تامپون‌ يا پد را زودتر از يك‌ ساعت‌ عوض‌ كنيد.ديابت يا مرض قند ناتواني بدن در متابوليسم(سوخت و ساز) مناسب ، كربوهيدرات (قند) در طي اين بيماري پانكراس (لوزالمعده) در توليد كافي يك هورمون كه انسولين خوانده مي شود ناكارآمد است.
وظيفه انسولين كاهش قند خون و تحويل آن به سلولها مي باشد تا مورد استفاده قرار گيرد. وقتي قند اضافي در خون مي ماند و انسولين نيز كافي نباشد، سلولهاي بدن بايد روي چربي بعنوان منبع سوخت اصلي تكيه كنند.
از آنجايي كه قند خون سوخت عمده بدن به شمار مي آيد زمانيكه نتواند مورد استفاده قرار گيرد، ديابت رخ مي دهد. و با افزايش قند خون بعلت ميزان بسيار كم انسولين ، اغماي ديابتي ايجاد مي شود.
ضمن اينكه سلولهاي محروم از قند شروع به استفاده از چربي ها بعنوان سوخت مي كنند . استفاده از چربي توسط سلولها باعث توليد اسيدها و كتونها بعنوان پس مانده در خون مي شود.
افزايش كتونهاي خون موجب استنشاق بوي ميوه از تنفس مي گردد.
هنگامي كه يك فرد ديابتي انسولين بسيار زيادي مصرف كرده باشد، شوك انسولين روي داده وسطح قند خون به طور خطرناكي پايين مي افتد ، در اين حالت بيمار دچار ضعف ، اختلال حواس يا بيهوشي مي شود. هردوي اين حالتها مي توانند كشنده باشند، مگر اينكه اقداماتي سريع در جهت تصحيح آنها بعمل آيد.
نكته بسيار مهم: 
از آنجايي كه علائم و نشانه هاي افزايش و كاهش قند خون بسيار به هم نزديك و شبيه هستند ، لذا توصيه مي شود كه براي رسيدگي به اين نوع بيماران ،قند خون آنها افزايش يابد زيرا افزايش قند خون براي بيماران دچار كمي قند ، درمان محسوب شده و براي افرادي كه ديابت يا قند بالا دارند ، چندان تفاوت نمي كند.

افزايش قند خون
علائم و نشانه ها:
شروع تدريجي
سرگيجه
تشنگي مفرط
پوست برافروخته
ادرار فراوان
استفراغ و بوي ميوه از دهان
اغما و بيهوشي
تنفس مشكل

درمان:
اگر مشكوك به افت با افزايش قند خون هستيد به بيمار شربت قند بدهيد.
رساندن بيمار به مركز درماني

كاهش قند خون
علائم و نشانه ها:
شروع ناگهاني
عدم همكاري
بداخلاقي و عصبانيت
رنگ پريدگي
گرسنگي ناگهاني
تعريق
گيجي و منگي
اغما و بيهوشي

درمان:
سريعاً شربت قند بدهيد.
اصلاً به بيمار انسولين ندهيد.
اگر بيمار پس از 15 دقيقه همچنان بيهوش بود، او را به مركز درماني برسانيد.

اغماي ديابتي
علائم و نشانه ها: تب ،سرگيجه ،مردمكهاي در حال غروب ،تشنگي شديد ،بوي ميوه يا شيريني از دهان ،شكم درد شديد ،تنفس تند و عميق ،فشار خون كم يا طبيعي ،تهوع ،پوست قرمزو خشك و گرم ،نبض تند و ضعيف ،تكرر ادرار ،سيركند شروع بيماري.

اقدامات و كمكهاي اوليه:
ارزيابي وضعيت بيمار و علائم حياتي او
بازكردن راه هوايي و دادن اكسيژن
طاق باز خوابانيدن بيمار و بالا نگه داشتن جزئي سر
كنترل استفراغ
انتقال سريع بيمار

شوك انسولين
علائم و نشانه ها: 
سردرد ،تشنج ،سرگيجه ،غش ،عدم واكنش به محركها ،آبريزش از دهان ،گرسنگي ،لرزش دست ،نبض تند يا طبيعي ،گزگز و مورمور در انگشتان ،ضعف عمومي عضلاني ،پوست مرطوب و رنگ پريده- دو بيني ،سير سريع و ناگهاني بيماري.

اقدامات و كمكهاي اوليه:
در هر صورت اساس كمكهاي اوليه به اين بيمار بر پايه بالابردن قند خون است لذا كمي شكر بر روي زبان بيمار بماليد.
بلع شكر در افراد هوشيار قابل انجام است . بيمار را سريعاً به مركز درماني منتقل كنيد.تومورهاي‌ هيپوفيز
Pituitary Tumor

شرح بيماري:
تومورهاي‌ هيپوفيز رشد غيرطبيعي‌ در غده‌ هيپوفيز كه‌ باعث‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري بيش‌ از معمول‌ ساير غدد درون‌ريز مي‌گردد. تومورهاي‌ هيپوفيز ممكن‌ است‌ خوش‌خيم‌ و يا بدخيم‌ باشند، ولي‌ حتي‌ در صورت‌ بدخيم‌ بودن‌ نيز اين‌ تومورها به‌ندرت‌ به‌ ساير نواحي‌ بدن‌ گسترش‌ مي‌يابند. تومورهاي‌ هيپوفيز در هر دو جنس‌ و در همه‌ سنين‌ ديده‌ مي‌شوند، ولي‌ در سنين‌ 50-30 سال‌ شايعترند.

علايم‌ شايع:
تاري‌ ديد، دوبيني‌، منگي‌ يا افتادگي‌ پلك‌ ناشي‌ از فشار تومور بر روي‌ اعصاب‌ چشم‌ 
سردرد در ناحيه‌ پيشاني‌ 
تهوع‌ و استفراغ‌ 
تشنج‌ 
آبريزش‌ بيني‌ 
تشنگي‌ بيش‌ از معمول‌ 
تغييرات‌ در قاعدگي‌ 
افزايش‌ وزن‌ توجيه‌نشده‌ 
عقب‌افتادگي‌ رشد يا رشد بيش‌ از حد در كودكان‌ 
قند خون‌ پايين‌ 
فشار خون‌ پايين‌ 
از دست‌ رفتن‌ ديد محيطي‌ 
علايم‌ اختلالات‌ ساير غدد درون‌ريز

علل:
علت‌ اين‌ تومورها ناشناخته‌ است‌، ولي‌ برخي‌ انواع‌ آنها ممكن‌ است‌ ناشي‌ از يك‌ صفت‌ ژنتيكي‌ غالب‌ باشند.

عوامل تشديد كننده بيماري:
ناشناخته‌.

پيشگيري:
پيشگيري‌ خاصي‌ ندارند.

عواقب‌ موردانتظار:
اگر تومور به‌ خارج‌ از هيپوفيز گسترش‌ نيافته‌ باشد با جراحي‌ قابل‌ علاج‌ است‌. در صورت‌ گسترش‌ به‌ ساير نواحي‌ بدن‌ معمولاً عوارض‌ كشنده‌ مورد انتظار است‌.

عوارض‌ احتمالي:
عوارض‌ زير ممكن‌ است‌ پس‌ از جراحي‌ تخفيف‌يافته‌ و يا معكوس‌ گردند: كوري‌ 
از دست‌ رفتن‌ حس‌ بويايي‌ 
عدم‌ تعادل‌ هورموني‌ شديد

درمان‌
اصول‌ كلي:
بررسي‌هاي‌ تشخيصي‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ آزمايش‌هاي‌ مايع‌ مغزي‌ نخاعي‌ و خون‌، راديوگرافي‌ جمجمه‌، سي‌تي‌اسكن‌ يا ام‌آرآي‌ مغز، آنژيوگرافي‌ و بررسي‌هاي‌ بينايي‌ باشد.
درمان‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ جراحي‌ به‌منظور برداشت‌ تومور، اشعه‌درماني‌. هورمون‌درماني‌ و يا تركيبي‌ از اين‌ سه‌ درمان‌ باشد.
اين‌ بيماران‌ بايد از دستبند يا گردنبند هشداردهنده‌ طبي‌ كه‌ نشان‌دهنده‌ كمبودهاي‌ هورموني‌ آنها و راه‌ درماني‌ مناسب‌ آن‌ باشد، استفاده‌ كنند.

داروها:
مسكن‌ها 
داروهاي‌ هورموني‌ به‌عنوان‌ جايگزين‌ كمبودهاي‌ هورموني‌ براي‌ تمام‌ عمر كه‌ ممكن‌ است‌ مكرراً نياز به‌ تنظيم‌ مقدار مصرف‌ آنها باشد.
داروهاي‌ ضدسرطان

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
پس‌ از جراحي‌ به‌تدريج‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ طبيعي‌ خود را از سر بگيريد.

رژيم‌ غذايي:
رژيم‌ خاصي‌ نياز نيست‌.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ تان داراي‌ علايم‌ تومور هيپوفيز باشيد.
بروز موارد زير پس‌ از جراحي‌: 
خونريزي‌ از محل‌ جراحي‌ 
علايم‌ عفونت‌ عمومي‌، نظير تب‌، لرز، درد عضلاني‌ و سردرد 
ترشح‌ شفاف‌ از بيني‌ 
عود هريك‌ از علايم‌ترومبوز آمبولي‌ شرياني‌
Thrombosis and Embolus Arterial

شرح بيماري:
ترومبوز آمبولي‌ شرياني‌ عبارت‌ است‌ از تشكيل‌ لخته‌ خوني‌ در يك‌ شريان‌ (ترومبوز) كه‌ ممكن‌ است‌ به‌ اعضاي‌ دور دست‌ برود (آمبولي‌). شريان‌هاي‌ بزرگ‌ يا كوچك‌ را در هر نقطه‌ از بدن‌، به‌ ويژه‌ شريان‌هاي‌ گردن‌ يا شريان‌هايي‌ كه‌ به‌ مغز، روده‌، اندام‌هاي‌ فوقاني‌ يا كليه‌ مي‌روند، درگير مي‌كند.

علايم‌ شايع:
بسته‌ به‌ مكان‌ استقرار آمبولي‌، موارد زير رخ‌ مي‌دهند: 
مغز: كوري‌ موقت‌، مشكل‌ در تكلم‌، فلج‌ نسبي‌، كاهش‌ شنوايي‌، سردرد و گيجي‌ 
اندام‌ها: درد در اندام‌ فوقاني‌ يا ساق‌ بعد از ورزش‌ (با استراحت‌ فروكش‌ مي‌كند)؛ ضعف‌، كرختي‌، سوزن‌ سوزن‌ شدن‌ و احساس‌ سوزش‌؛ ضعف‌ يا فقدان‌ نبض‌ بعد از محل‌ انسداد جريان‌ خون‌. اين‌ علام‌ با استراحت‌ فروكش‌ مي‌كنند. 
روده‌: درد شكمي‌، تهوع‌، استفراغ‌ و شوك

علل:
لخته‌ها ممكن‌ است‌ در هر بيماري‌ كه‌ به‌ پوشش‌ يكنواخت‌ قلب‌ يا رگ‌ خوني‌ آسيب‌ بزند، تشكيل‌ شوند. با رشد لخته‌، قسمت‌هاي‌ كوچك‌ يا بزرگي‌ كنده‌ مي‌شوند و با جريان‌ خون‌ به‌ مغز، شكم‌، اندام‌ها يا ساير قسمت‌ها مي‌روند. بيماري‌هايي‌ كه‌ به‌ پوشش‌ عروقي‌ خوني‌ آسيب‌ مي‌زنند، عبارتند از: 
آترواسكلروز (تصلب‌ شرايين‌)
آسيب‌ به‌ يك‌ رگ‌ خوني‌ در اثر سانحه‌ يا جراحي‌ 
بيماري‌ دريچه‌اي‌ قلب‌ 
حمله‌ گرما 
فيبريلاسيون‌ دهليزي‌ (نوعي‌ ضربان‌ نامنظم‌ قلب‌)

عوامل تشديد كننده بيماري:
سن‌ بالاي‌ 60 سال‌ 
سيگار كشيدن‌ 
فشارخون‌ بالا 
ديابت‌ شيرين‌ 
سابقه‌ حملات‌ ايسكميك‌گذرا

پيشگيري:
در صورت‌ ابتلا به‌ فشارخون‌ بالا يا ديابت‌ شيرين‌، براي‌ كنترل‌ بيماري‌، به‌ برنامه‌ درمان‌ خود پايبند باشيد.
براي‌ ممانعت‌ از تشكيل‌ لخته‌هاي‌ خوني‌، به‌ مدت‌ كوتاهي‌ پس‌ از آسيب‌ يا جراحي‌، داروهاي‌ ضد انعقاد مصرف‌ كنيد.
براي‌ سالم‌ نگه‌ داشتن‌ عروق‌ خوني‌، مرتب‌ ورزش‌ كنيد.

عواقب‌ مورد انتظار:
به‌ اعضاي‌ آسيب‌ ديده‌، اندازه‌ رگ‌ خوني‌ آسيب‌ ديده‌ و اندازه‌ آمبولي‌ بستگي‌ دارد. لخته‌هاي‌ موجود در اندام‌ها را مي‌توان‌ با جراحي‌ برداشت‌ و باعث‌ تسكين‌ علايم‌ شد. لخته‌هايي‌ كه‌ به‌ مغز، كليه‌ و روده‌ها مي‌روند، ممكن‌ است‌ قبل‌ از اين‌ كه‌ بتوان‌ آنها را برداشت‌، باعث‌ مرگ‌ يا ناتواني‌ دايمي‌ گردند.

عوارض‌ احتمالي:
مرگ‌ بافت‌ يا آسيب‌ شديد به‌ سلول‌هايي‌ كه‌ در اثر يك‌ لخته‌ از اكسيژن‌ محروم‌ شده‌اند.

درمان
اصول‌ كلي:
آزمون‌هاي‌ تشخيصي‌ مي‌توانند شامل‌ ونوگرافي‌ يا آرتريوگرافي‌ (راديوگرافي‌ خوني‌ پس‌ از تزريق‌ ماده‌ حاجب‌) باشند.
درمان‌ زودهنگام‌، ضروري‌ و معمولاً نيازمند جراحي‌ (آمبولكتومي‌) است‌.
جراحي‌ براي‌ ترميم‌ يا جايگزيني‌ عروق‌ خوني‌ آسيب‌ديده‌ يا براي‌ برداشتن‌ يك‌ لخته‌ به‌ وسيله‌ مكش‌ يا باي‌پس‌

داروها:
ضد انعقادها براي‌ رقيق‌ كردن‌ خون‌ و كاهش‌ احتمال‌ ايجاد آمبولي‌ 
گشادكننده‌هاي‌ عروقي‌ براي‌ اتساع‌ عروق‌ خوني

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
تا برقراري‌ مجدد جريان‌ خون‌ به‌ وسيله‌ جراحي‌ يا درمان‌هاي‌ ديگر، استراحت‌ كامل‌ الزامي‌ است‌.

رژيم‌ غذايي:
در طول‌ بهبودي‌ رژيم‌ غذايي‌ خاصي‌ ندارد. البته‌ آترواسكلروز و ديابت‌ نيازمند كنترل‌ رژيم‌ غذايي‌ هستند.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان‌ علايم‌ ترومبوز يا آمبولي‌ شرياني‌ را داشته‌ باشيد. اين‌ يك‌ اورژانس‌ است‌! فوراً از پزشك‌ كمك‌ بخواهيد.
اگر علايم‌ بعد از جراحي‌ عود كنند.
اگر دچار علايم‌ جديد و غير قابل‌ توجيه‌ شده‌ايد. داروهاي‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ ج