زاد همراه‌ با تروما 
بيماري‌ رواني‌ 
صدمه‌ و آسيب‌ 
داروها (فنوتيازين‌ها، بوتيروفنون‌ها)
سابقه‌ خانوادگي‌ تورتيكولي‌ 
پركاري‌ تيروييد 
بيماري‌ها يا عفونت‌هاي‌ مغزي‌

پيشگيري:
پيشگيري‌ خاصي‌ ندارد. انواع‌ مرتبط‌ با استرس‌ را مي‌توان‌ با روش‌هاي‌ كاهش‌ استرس‌ از جمله‌ بازخورد زيستي‌ پيشگيري‌ كرد.

عواقب‌ مورد انتظار:
تورتيكولي‌ مادرزادي‌ را معمولاً مي‌توان‌ با فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ كشش‌دهنده‌ عضلات‌ يا جراحي‌ تصحيح‌ كرد.
ساير انواع‌ با درمان‌ بهبود خواهند يافت‌ يا بهتر خواهند شد. زمان‌ بهبودي‌ متغير است‌. بعضي‌ موارد چند سال‌ به‌ درمان‌ نياز دارند.

عوارض‌ احتمالي:
نوع‌ مادرزادي‌ بدون‌ درمان‌ دايمي‌ باعث‌ مي‌شود ظاهر سر و گردن‌، غيرطبيعي‌ و غيرجذاب‌ گردد.

درمان
اصول‌ كلي:
آزمون‌هاي‌ تشخيصي‌ مي‌توانند شامل‌ راديوگرافي‌، سي‌تي‌اسكن‌ يا ام‌.آر.آي‌ براي‌ كمك‌ به‌ رد ساير اختلالات‌ باشند.
تورتيكولي‌ مادرزادي‌ ابتدا با فيزيوتراپي‌ شامل‌ درمان‌ غيرفعال‌ روزانه‌ به‌ مدت‌ حداقل‌ يك‌ سال‌ درمان‌ مي‌گردد، سپس‌ در صورت‌ عدم‌ موفقيت‌ درمان‌، جراحي‌ براي‌ دراز كردن‌ عضلات‌ گردن‌ انجام‌ مي‌شود.
براي‌ ساير انواع‌ تورتيكولي‌ درمان‌هاي‌ دارويي‌ متفاوتي‌ در دسترس‌ هستند كه‌ ممكن‌ است‌ در كنار فيزيوتراپي‌ و ماساژ كمك‌كننده‌ باشند.
ممكن‌ است‌ بريس‌ يا كرست‌ گردن‌ پيشنهاد گردد.
درد ناشي‌ از اسپاسم‌ گردن‌ را با گرم‌ كردن‌ يا ماساژ تسكين‌ دهيد. از دوش‌ آب‌ گرم‌ يا كمپرس‌ داغ‌ و پمادهاي‌ گرم‌كننده‌ عمقي‌ يا لامپ‌هاي‌ گرمايي‌ استفاده‌ كنيد.
ممكن‌ است‌ درمان‌ با فراصوت‌ پيشنهاد گردد.
ممكن‌ است‌ اقدام‌ جراحي‌ براي‌ قطع‌ اعصاب‌ گردن‌ پيشنهاد شود.

داروها:
آنتي‌ كولينرژيك‌ها، بنزوديازپين‌ها، شل‌كننده‌هاي‌ عضلاني‌ يا ضدافسردگي‌هاي‌ سه‌حلقه‌اي‌، داروهايي‌ هستند كه‌ ممكن‌ است‌ تجويز گردند.
ممكن‌ است‌ تزريقات‌ متعدد سم‌ بوتولينوم‌ نوع‌ آ در عضلات‌ گردن‌ تجويز شود.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
به‌ محض‌ بهبود علايم‌ مي‌توان‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ طبيعي‌ را از سر گرفت‌.

رژيم‌ غذايي:
رژيم‌ غذايي‌ خاصي‌ ندارد.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر نوزاد شما علايم‌ تورتيكولي‌ را داشته‌ باشد.
اگر شما دچار درد يا اسپاسم‌ گردن‌ به‌ مدت‌ بيش‌ از يك‌ هفته‌ شويد.توكسوپلاسموز
Toxoplasmosis

شرح بيماري:
توكسوپلاسموز عبارت‌ است‌ از يك‌ عفونت‌ تك‌ياخته‌اي‌ كه‌ در انسان‌ها و بسياري‌ از گونه‌هاي‌ پستانداران‌ و پرندگان‌ ايجاد مي‌شود. چند نوع‌ در انسان‌ها رخ‌ مي‌دهد: توكسوپلاسموز مادرزادي‌ (از مادر دچار عفونت‌ به‌ كودك‌ متولد نشده‌اش‌ منتقل‌ مي‌گردد)؛ توكسوپلاسموز چشمي‌ (رتينوكوروئيديت‌ نيز خوانده‌ مي‌شود كه‌ معمولاً حاصل‌ توكسوپلاسموز مادرزادي‌ است‌ ولي‌ علايم‌ ممكن‌ است‌ در 40-20 سالگي‌ ايجاد شوند)؛ توكسوپلاسموز حاد در فرد سالم‌؛ توكسوپلاسموز حاد در فرد دچار نقص‌ ايمني‌ (افراد مبتلا به‌ ايدز يا سرطان‌ يا افرادي‌ كه‌ داروهاي‌ سركوبگر ايمني‌ مصرف‌ مي‌كنند)

علايم‌ شايع:
معمولاً بدون‌ علامت‌ (90%-80% بيماران‌)
تب‌ 
تورم‌ غدد لنفاوي‌ 
خستگي‌ 
درد عضلاني‌ 
گلودرد 
رتينيت‌ (التهاب‌ شبكيه‌)
بثور (گاهي‌)

علل:
تك‌ياخته‌، توكسوپلاسما گوندي‌ كه‌ معمولاً به‌ يكي‌ از روش‌هاي‌ زير منتقل‌ مي‌گردد: 
خوردن‌ گوشت‌هاي‌ كم‌پخته‌ شده‌ حيوانات‌ دچار عفونت‌ 
گربه‌هاي‌ حامل‌ ميكروب‌ مي‌توانند آن‌ را از مدفوع‌ خود دفع‌ كنند؛ انسان‌هايي‌ كه‌ با بي‌دقتي‌ به‌ فضله‌ گربه‌ دست‌ مي‌زنند (يا پس‌ از دست‌ زدن‌ به‌ آن‌، دست‌ خود را نمي‌شويند)، ممكن‌ است‌ دچار عفونت‌ گردند. بچه‌هاي‌ كوچكي‌ كه‌ خاك‌ دچار عفونت‌ (آلوده‌ با مدفوع‌ سگ‌ يا گربه‌) را مي‌خورند، ممكن‌ است‌ دچار عفونت‌ شوند.
انتقال‌ خون‌ 
زن‌ بارداري‌ كه‌ دچار عفونت‌ مي‌گردد، مي‌تواند آن‌ را به‌ كودك‌ به‌ دنيا نيامده‌اش‌ منتقل‌ كند (غالباً با اثرات‌ شديد).

عوامل تشديد كننده بيماري:
سركوب‌ ايمني‌ در اثر بيماري‌ يا داروها 
تماس‌ با گربه‌ها 
تماده‌ كردن‌ نامناسب‌ غذا

پيشگيري:
از خوردن‌ گوشت‌هاي‌ خام‌ يا كم‌پخته‌ شده‌ يا تخم‌مرغ‌هاي‌ نپخته‌ يا نوشيدن‌ شير غيرپاستوريزه‌، خودداري‌ كنيد.
از روش‌هاي‌ مناسب‌ براي‌ آماده‌ كردن‌ و نگهداري‌ محصولات‌ گوشتي‌ استفاده‌ كنيد. پس‌ از دست‌ زدن‌ به‌ گوشت‌هاي‌ خام‌، دست‌ها را با دقت‌ بشوييد.
زن‌ باردار در اوايل‌ بارداري‌ بايد تحت‌ آزمون‌هاي‌ آزمايشگاهي‌ خون‌ قرار بگيرد تا معلوم‌ شود داراي‌ آنتي‌بادي‌ بر ضد توكسوپلاسموز است‌ يا خير. بايد در هفته‌هاي‌ 18-16 بارداري‌ نيز دوباره‌ آزمايش‌ شود تا معلوم‌ شود عفونت‌ را كسب‌ كرده‌ است‌ يا خير و در صورت‌ مثبت‌ بودن‌، ممكن‌ است‌ سقط‌ درماني‌ مدنظر قرار گيرد.
افراد دچار نقص‌ ايمني‌ و زنان‌ باردار بايد از تماس‌ با مدفوع‌ گربه‌ خودداري‌ كنند.
محوطه‌ بازي‌ كودكان‌ از جمله‌ جعبه‌هاي‌ شني‌ را از مدفوع‌ سگ‌ و گربه‌ محفوظ‌ داريد.

عواقب‌ مورد انتظار:
اكثر افراد دچار عفونت‌، علايمي‌ ندارند و افراد دچار علايم‌ خفيف‌ بدون‌ هيچ‌گونه‌ عارضه‌ متعاقبي‌ خود به‌ خود بهبود مي‌يابند.

عوارض‌ احتمالي:
براي‌ زنان‌ باردار ـ وقتي‌ عفونت‌ در اوايل‌ بارداري‌ رخ‌ دهد: سقط‌، تولد مرده‌، اختلالات‌ مزمن‌ مختلف‌ (تشنج‌) و نقايص‌ تولد (كوري‌، كري‌) در نوزاد (ممكن‌ است‌ برخي‌ از آنها سال‌ها ظاهر نشوند). عفونت‌ اواسط‌ و اواخر بارداري‌ معمولاً اثرات‌ بدي‌ ندارد.
براي‌ بيماران‌ دچار نقص‌ ايمني‌ ـ آسيب‌ ريه‌ و قلب‌، التهاب‌ مغز، عود 
براي‌ بيماراني‌ كه‌ دچار نقص‌ ايمني‌ نيستند ـ به‌ ندرت‌ ممكن‌ است‌ التهاب‌ ريه‌ يا مغز ايجاد گردد. كودكان‌ كم‌سن‌تر (زير 5 سال‌) ممكن‌ است‌ دچار التهاب‌ چشم‌ شوند.

درمان‌
اصول‌ كلي:
تشخيص‌ شامل‌ شرح‌ حال‌ طبي‌، معاينه‌ فيزيكي‌ و بررسي‌هاي‌ آزمايشگاهي‌ خون‌ براي‌ تشخيص‌ عفونت‌ است‌.
معمولاً براي‌ فرد سالم‌، غيرباردار و بدون‌ علامت‌ درمان‌ لازم‌ نيست‌. براي‌ كودك‌ زير 5 سال‌ داروهايي‌ تجويز مي‌گردد تا از عوارض‌ چشمي‌ پيشگيري‌ شود.
زن‌ باردار ـ پزشك‌ شما در مورد درمان‌هاي‌ موجود، خطرات‌ و عواقب‌ مورد انتظار بحث‌ خواهد كرد.
بيمار دچار نقص‌ ايمني‌ ـ درمان‌ با دارو صورت‌ مي‌گيرد.
نوزادان‌ دچار عفونت‌ با دارو درمان‌ مي‌شوند (چه‌ با علامت‌ چه‌ بدون‌ علامت‌ زيرا ميكروب‌ها مي‌توانند پس‌ از تولد تكثير يابند).
در صورت‌ تجويز دارو براي‌ شما، پزشك‌ شما آزمون‌هاي‌ خوني‌ فراواني‌ را براي‌ پايش‌ عوارض‌ جانبي‌ انجام‌ خواهد داد.

داروها:
پيريمتامين‌، سولفاديازين‌ يا تري‌سولفاپيريميدين‌ها به‌ مدت‌ 4-3 هفته‌ و اسيد فوليك‌ براي‌ كاهش‌ عوارض‌ جانبي‌ پيريمتامين‌ غالباً تجويز مي‌شوند.
كورتيكواستروئيدها، در صورت‌ لزوم‌، براي‌ التهاب‌ 
ساير داروها هم‌اكنون‌ در حال‌ ارزيابي‌ هستند.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
سطح‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري باتوجه‌ به‌ شدت‌ علايم‌ تعيين‌ خواهد شد.

رژيم‌ غذايي:
رژيم‌ غذايي‌ خاصي‌ ندارد.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا كودكتان‌ علايم‌ توكسوپلاسموز را داشته‌ باشيد.
اگر پس‌ از تشخيص‌ و درمان‌ علايم‌ بدتر شوند يا بهبود نيابند.
اگر شما دچار علايم‌ جديد و غير قابل‌ توجيه‌ شده‌ايد. داروهاي‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبي‌ داشته‌ باشند.تومور طناب‌ نخاعي‌
Spinal Cord Tumor

شرح بيماري:
تومور طناب‌ نخاعي‌ عبارت‌ است‌ از رشدي‌ غيرطبيعي‌ كه‌ طناب‌ نخاعي‌ با ريشه‌هاي‌ عصبي‌ آن‌ را تحت‌ فشار قرار مي‌دهد. اين‌ رشد ممكن‌ است‌ خوش‌خيم‌ يا بدخيم‌ باشد ولي‌ يك‌ تومور غيربدخيم‌ در صورتي‌ كه‌ به‌ طور مناسبي‌ درمان‌ نشود، ممكن‌ است‌ به‌ اندازه‌ يك‌ تومور بدخيم‌، ناتوان‌كننده‌ باشد

علايم‌ شايع:
ضعف‌ پيشرونده‌ كرختي‌ و تحليل‌ عضلاتي‌ كه‌ عصب‌ آنها از ناحيه‌ آسيب‌ ديده‌ طناب‌ نخاعي‌ منشأ مي‌گيرد.
مشكل‌ شدن‌ ادرار كردن‌ و حركات‌ روده‌، بي‌اختياري‌ 
درد مزمن‌ پشت‌

علل:
تومورهايي‌ كه‌ از خود طناب‌ نخاعي‌ منشأ مي‌گيرند (تومورهاي‌ اوليه‌) به‌ ويژه‌ در كودكان‌ و افراد مسن‌، نادر هستند و علت‌ آنها ناشناخته‌ است‌.
تومور طناب‌ نخاعي‌ معمولاً ناشي‌ از سرطاني‌ است‌ كه‌ از بخشي‌ ديگر از بدن‌، مثل‌ ريه‌، پستان‌، لوله‌ گوارش‌، پروستات‌، كليه‌، تيروييد يا دستگاه‌ لنفاوي‌ گسترش‌ يافته‌ است‌.

عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر:
سرطان‌ در هر قسمتي‌ از بدن‌ كه‌ در بالا ذكر شد.

پيشگيري‌:
از آنجا كه‌ تومورهاي‌ طناب‌ نخاعي‌ بيشتر از گسترش‌ سرطان‌ ناشي‌ مي‌شوند، مراقب‌ علايم‌ اوليه‌ سرطان‌ در ساير اعضا باشيد.
سيگار نكشيد.
براي‌ كاهش‌ احتمال‌ سرطان‌ دستگاه‌ گوارش‌ يك‌ رژيم‌ غذايي‌ پرفيبر ميل‌ كنيد.
مراقبت‌ بزرگي‌ غده‌ تيروييد باشيد.
در مورد مردان‌ بالاي‌ 45 سال‌، همراه‌ با معاينه‌ فيزيكي‌ سالانه‌، معاينه‌ پروستات‌ را نيز درخواست‌ كنيد. 
در مورد زنان‌، معاينه‌ پستان‌ توسط‌ خود شخص‌ را انجام‌ دهيد.

عواقب‌ مورد انتظار:
موفقيت‌ درمان‌ وابسته‌ به‌ نوع‌، اندازه‌ و محل‌ رشد تومور است‌.
جراحي‌ براي‌ برداشتن‌ استخوان‌ اطراف‌ طناب‌ مي‌تواند فشار وارد بر اعصاب‌ نخاعي‌ و مسيرهاي‌ عصبي‌ را برطرف‌ كند. اين‌ عمل‌ معمولاً درد و ساير علائم‌ را سريعاً تسكين‌ مي‌دهد ولي‌ ممكن‌ است‌ به‌ كاركردهاي‌ حركتي‌ آسيب‌ بزند. فيزيوتراپي‌ و نوتواني‌ ممكن‌ است‌ كاركرد از دست‌ رفته‌ را برگرداند.

عوارض‌ احتمالي:
فلج‌ كامل‌ ناشي‌ از انسداد عروق‌ خوني‌ تغذيه‌ كننده‌ سلول‌هاي‌ طناب‌ نخاعي‌.

درمان
اصول‌ كلي:
آزمون‌هاي‌ تشخيصي‌ مي‌توانند شامل‌ بررسي‌هاي‌ آزمايشگاهي‌ خون‌ و مايع‌ نخاعي‌، راديوگرافي‌ ستون‌ فقرات‌، بيوپسي‌ (برداشتن‌ مقدار كمي‌ از بافت‌ يا مايع‌ براي‌ برررسي‌ آزمايشگاهي‌ كه‌ به‌ تشخيص‌ 0كمك‌ كند)، ام‌.آر.آي‌ يا سي‌تي‌اسكن‌، اسكن‌ راديونوكلئيد استخوان‌ و ميلوگرام‌ (يك‌ راديوگرافي‌ ويژه‌ از مجراي‌ نخاع‌ و طناب‌ نخاعي‌ كه‌ مستلزم‌ سوراخ‌ كردن‌ نخاع‌ و تزريق‌ يك‌ ماده‌ حاجب‌ قابل‌ مشاهده‌ در فيلم‌هاي‌ راديوگرافي‌ است‌) باشند.
درمان‌ به‌ نتايج‌ همه‌ بررسي‌هاي‌ تشخيصي‌ بستگي‌ دارد و ممكن‌ است‌ شامل‌ جراحي‌ براي‌ برداشت‌ تومورها و استخوان‌ اطراف‌ كه‌ طناب‌ نخاعي‌ را تحت‌ فشار قرار مي‌دهند، پرتودرماني‌ و شيمي‌درماني‌ باشد.

داروها:
مسكن‌ها 
داروهاي‌ كورتيزوني‌ براي‌ كاهش‌ تورم‌ اطراف‌ تومور و فشار وارد بر طناب‌ نخاعي‌ 
داروهاي‌ ضد سرطان‌ در صورت‌ بدخيم‌ بودن‌ تومور

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
سطح‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري به‌ وضعيت‌ فيزيكي‌ شما بستگي‌ دارد. در حدي‌ كه‌ انرژي‌ و توانايي‌ حركتي‌ شما اجازه‌ مي‌دهد، فعال‌ باشيد.

رژيم‌ غذايي‌:
از يك‌ رژيم‌ غذايي‌ طبيعي‌ و كاملاً متعادل‌ استفاده‌ كنيد. ويتامين‌ و مكمل‌هاي‌ معدني‌ تنها در صورتي‌ لازم‌ هستند كه‌ شواهد كمبود آنها را داشته‌ باشيد يا نتوانيد به‌ طور طبيعي‌ بخوريد.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا اعضاي‌ خانواده‌تان‌ هر يك‌ از علايم‌ تومور طناب‌ نخاعي‌ را داشته‌ باشيد.تومور ويلمز  
Wilms Tumor

شرح بيماري:
تومور ويلمز عبارت‌ است‌ از يك‌ تومور بدخيم‌ و مختلط‌ (حاوي‌ چند نوع‌ سلول‌) كليه‌ كه‌ به‌ طور اوليه‌ در كودكان‌ (90% موارد تنها يك‌ كليه‌ را درگير مي‌كند) رخ‌ مي‌دهد. معمولاً كودكان‌ زير 7 سال‌ را مبتلا مي‌كند و حداكثر بروز آن‌ بين‌ 4-3 سالگي‌ است‌. در موارد نادري‌ تا بزرگسالي‌ ظهور نمي‌كند.

علايم‌ شايع:
بزرگي‌ شكم‌. به‌ آساني‌ مي‌توان‌ يك‌ تومور بزرگ‌، سفت‌ و صاف‌ را در جدار شكم‌ لمس‌ كرد.
فشار خون‌ بالا 
خون‌ در ادرار (ادرار ممكن‌ است‌ كدر به‌ نظر برسد).
درد شكم‌ (گاهي‌)
استفراغ‌ مكرر 
تب‌ 
كاهش‌ وزن‌

علل:
ناشناخته‌

عوامل‌ افزايش‌دهنده‌ خطر:
عوامل‌ ژنتيك‌. تومور ويلمز در كودكان‌ دچار ساير اختلالات‌ مادرزادي‌ شايع‌تر است‌.

پيشگيري:
در حال‌ حاضر قابل‌ پيشگيري‌ نيست‌.

عواقب‌ مورد انتظار:
با درمان‌ آن‌ دورنماي‌ آن‌ بهتر از بيشتر تومورهاي‌ بدخيم‌ كودكان‌ است‌. در بيشتر موارد، تومور ويلمز با جراحي‌، پرتو درماني‌ و داروهاي‌ ضدسرطان‌ قابل‌ علاج‌ است‌. اگر تومور قبل‌ از گسترش‌ يافتن‌، تشخيص‌ داده‌ شود، ميزان‌ بقاي‌ 5 ساله‌، 90% خواهد بود.

عوارض‌ احتمالي:
نارسايي‌ كليه‌ 
گسترش‌ تومور به‌ ريه‌ها، استخوان‌ها، كبد يا مغز در صورت‌ عدم‌ درمان‌ 
واكنش‌ مضر از جمله‌ ريزش‌ مو در اثر پرتو درماني‌ و داروهاي‌ ضد سرطان‌

درمان‌
اصول‌ كلي:
آزمون‌هاي‌ تشخيصي‌ مي‌توانند شامل‌ سونوگرافي‌، اوروگرافي‌، آرتريوگرافي‌، سونوگرافي‌ از وريد اجوف‌، پيلوگرافي‌ پس‌گرا، سي‌تي‌اسكن‌ و راديوگرافي‌ باشند.
جراحي‌ براي‌ برداشتن‌ تومور و كلية‌ مبتلا و در صورت‌ گسترش‌ تومور بافت‌ مجاور 
پرتو درماني‌ و داروهاي‌ ضد سرطان‌

داروها:
داروهاي‌ ضدسرطان‌ 
داروهاي‌ ضدتهوع‌ 
مسكن‌ها 
آنتي‌ بيوتيك‌ها در صورت‌ رخ‌ دادن‌ عفونت‌ در طول‌ درمان‌ با داروهاي‌ ضد سرطان‌ 
ملين‌ها براي‌ پيشگيري‌ از يبوست‌ به‌ دنبال‌ جراحي

فعاليت در زمان ابتلا به این بیماری:
محدوديتي‌ وجود ندارد. كودك‌ مي‌تواند در حد توان‌ خود فعال‌ باشد.

رژيم‌ غذايي:
رژيم‌ غذايي‌ خاصي‌ ندارد.

در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد:
اگر كودك‌ شما علايم‌ تومور ويلمز را داشته‌ باشد.
اگر در طول‌ درمان‌ موارد زير رخ‌ دهند:
استفراغ‌، درد شكم‌ يا يبوست‌
تنگي‌ نفس‌
تورم‌ پا يا مچ‌ پا 
اگر شما دچار علايم‌ جديد و غير قابل‌ توجيه‌ شده‌ايد.
داروهاي‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبي‌ ايجاد كنند.
خارش‌ زمستاني‌ (اگزماي‌ خشك‌)تومور مثانه‌
Bladder Tumor

شرح بيماري:
تومور مثا