ام‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري دچار درد مي‌شوند.

علايم‌ شايع:
درد يا حساسيت‌ به‌ لمس‌ در ناحيه‌ مبتلا؛ شدت‌ درد بسته‌ به‌ وسعت‌ آسيب‌ فرق‌ مي‌كند.
تورم‌ مفصل‌ مبتلا 
قرمزي‌ يا كبودي‌ ناحيه‌ آسيب‌، يا به‌ سرعت‌ و يا چند ساعت‌ پس‌ از آسيب‌ 
كاهش‌ قابليت‌ حركت‌ طبيعي‌ در مفصل‌ آسيب‌ ديده

علل:
كشيدگي‌ها معمولاً با آسيب‌هاي‌ ناشي‌ از استفاده‌ بيش‌ از حد همراه‌ هستند. پيچ‌خوردگي‌ها معمولاً ثانويه‌ به‌ تروما (سقوط‌، پيچ‌ خوردن‌ يا حوادث‌ اتومبيل‌) رخ‌ مي‌دهند. مچ‌ پا به‌ خاطر ضعف‌ ناشي‌ از ساختمان‌ تشريحي‌ خود، موقعيت‌ رو باز آن‌ و استرس‌ كه‌ در ورزش‌ و فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ تفريحي‌ تحمل‌ مي‌كند، بيشتر آسيب‌ مي‌بيند. گاهي‌ افتراق‌ پيچ‌خوردگي‌ از كشيدگي‌ مشكل‌ است‌

عوامل تشديد كننده بيماري:
چاقي‌ 
تروما 
ورزش‌ بيش‌ از حد 
گرفتن‌ وضعيت‌هاي‌ نامناسب‌ 
كفش‌هاي‌ نامناسب‌ و پاشنه‌ بلند 
فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ پرخطر مثل‌ اسكيت‌سواري‌ و ورزش‌هاي‌ تماسي‌، اسكيت‌ روي‌ يخ‌، كوهنوردي‌، اسكي‌ و صخره‌نوردي‌

پيشگيري:
سطح‌ مناسبي‌ از تناسب‌ فيزيكي‌ را حفظ‌ كنيد. از آسيب‌ پرهيز كنيد: 
پيش‌ از فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ توان‌فرسا مفاصل‌ ضعيف‌ را با بانداژهاي‌ حمايت‌كننده‌ ببنديد.
قبل‌ و بعد از ورزش‌، حركات‌ كششي‌ عضلات‌ را انجام‌ دهيد.
براي‌ پيشگيري‌ از عود با ورزش‌ عضلات‌ ضعيف‌ را تقويت‌ كنيد.

عواقب‌ مورد انتظار:
با درمان‌ مناسب‌ و استراحت‌، 8-6 هفته‌ بهبودي‌ طول‌ مي‌كشد. بسته‌ به‌ شدت‌ آسيب‌ ممكن‌ است‌ بيشتر طول‌ بكشد.

عوارض‌ احتمالي:
اگر پيچ‌خوردگي‌ شديد باشد، زمان‌ كافي‌ براي‌ بهبود به‌ آن‌ داده‌ نشود يا مفصلي‌ مكرراً دچار پيچ‌خوردگي‌ گردد، ضعف‌ پايدار حاصل‌ مي‌شود.
آرتريت‌

درمان‌
اصول‌ كلي:
آزمون‌هاي‌ تشخيص‌ مي‌توانند شامل‌ راديوگرافي‌، سي‌تي‌اسكن‌ يا ام‌.آر.آي‌ از ناحيه‌ آسيب‌ ديده‌ باشند. 
درمان‌ "ايكب‌" (استراحت‌، يخ‌، كمپرس‌، بالا بردن‌)
در 24 ساعت‌ اول‌ روي‌ مفصل‌ آسيب‌ ديده‌ يخ‌ بگذاريد. يخ‌ را در يك‌ كيسه‌ پلاستيكي‌ گذاشته‌، با يك‌ پارچه‌ نازك‌ آن‌ را از پوست‌ جدا كنيد. با دست‌ خود يا يك‌ بانداژ كشي‌ آن‌ را روي‌ مفصل‌ نگه‌ داريد.
بسته‌ به‌ توانايي‌ خود در تحمل‌ سرما به‌ طور مداوم‌ يا متناوب‌ كيسه‌ يخ‌ را روي‌ مفصل‌ تا 2 ساعت‌ نگه‌ داريد.
درمان‌ با يخ‌ را با فواصل‌ 2 ساعته‌ به‌ مدت‌ 24 ساعت‌ ادامه‌ دهيد.
پس‌ از 24 ساعت‌، مي‌توانيد درمان‌ با يخ‌ را ادامه‌ دهيد يا به‌ گرم‌ كردن‌ تبديل‌ كنيد.
براي‌ گرم‌ كردن‌، مفصل‌ را در آب‌ داغ‌ قرار دهيد يا هر 2 ساعت‌ يا هر وقت‌ كه‌ ممكن‌ باشد، به‌ مدت‌ 15 دقيقه‌ از گرما استفاده‌ كنيد. در 24 ساعت‌ اول‌ گرم‌ كردن‌ را انجام‌ ندهيد زيرا ممكن‌ است‌ باعث‌ افزايش‌ خونريزي‌ و تورم‌ و طولاني‌ شدن‌ زمان‌ بهبودي‌ گردد.
كمپرس‌ با يك‌ بانداژ كشي‌.
هر وقت‌ كه‌ ممكن‌ باشد، مفصل‌ را بالا ببريد (به‌ ويژه‌ هنگام‌ خوابيدن‌) تا تورم‌ كاهش‌ يابد.
ممكن‌ است‌ براي‌ ترميم‌ رباط‌هايي‌ كه‌ به‌ شدت‌ دچار پارگي‌ شده‌اند، جراحي‌ لازم‌ باشد.
ممكن‌ است‌ براي‌ پيچ‌خوردگي‌هاي‌ شديد يا پس‌ از جراحي‌، آتل‌ لازم‌ باشد. پس‌ از برداشت‌ آتل‌ بايد تا مدتي‌ از بانداژهاي‌ حمايت‌ كننده‌ استفاده‌ كنيد.
ياد بگيريد كه‌ در صورت‌ لزوم‌ از چوب‌ زير بغل‌ استفاده‌ كنيد.

داروها:
مي‌توانيد از مسكن‌هاي‌ بدون‌ نياز به‌ نسخه‌ مثل‌ استامينوفن‌ يا ايبوپروفن‌ استفاده‌ كنيد. در صورت‌ شديد بودن‌ پيچ‌خوردگي‌ ممكن‌ است‌ مسكن‌ قوي‌تري‌ تجويز گردد. از آسپيرين‌ استفاده‌ نكنيد زيرا ممكن‌ است‌ باعث‌ افزايش‌ احتمال‌ خونريزي‌ شود.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
بگذاريد مفصل‌ 2-1 روز استراحت‌ كند. سپس‌ تمرين‌ دادن‌ ملايم‌ مفصل‌ را آغاز كنيد به‌ طوري‌ كه‌ وزني‌ بر آن‌ نيندازيد.
ممكن‌ است‌ براي‌ به‌ دست‌ آوردن‌ مجدد قدرت‌ و استفاده‌ طبيعي‌ از مفصل‌، فيزيوتراپي‌ پيشنهاد گردد.

رژيم‌ غذايي:
رژيم‌ غذايي‌ خاصي‌ ندارد.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان‌ دچار پيچ‌خوردگي‌ مفصل‌ شده‌ باشد به‌طوري‌ كه‌ مفصل‌ نتواند وزن‌ را تحمل‌ كرده‌، يا به‌طور طبيعي‌ حركت‌ كند.
اگر درد غيرقابل‌ تحمل‌ شود.
اگر علي‌رغم‌ درمان‌، تورم‌ يا كبودي‌ افزايش‌ يابد.بیماری‌ پارکینسون 
Parkinson's Disease

شرح بیماری 
بیماری‌ پارکینسون‌ یک‌ بیماری‌ دستگاه‌ عصبی‌ مرکزی در بزرگسالان‌ مسن‌تر که‌ مشخصه‌ آن‌ سفتی‌ عضلانی‌ پیشرونده‌ تدریجی‌، لرزش‌ و از دست‌ رفتن‌ مهارت‌های‌ حرکتی‌ است‌.
این‌ اختلال‌ هنگام‌ رخ‌ می‌دهد که‌ نواحی‌ خاصی‌ از مغز توانایی‌ خود در تولید دوپامین (یکی‌ از ناقلین‌ عصبی‌ در مغز) را از دست‌ می‌دهند.

علایم‌ شایع‌:
لرزش‌، به‌ خصوص‌ در حالت‌ عدم‌ حرکت‌ اندام‌ 
سفتی‌ عضلانی‌ و کندی‌ حرکت‌ در کل‌ بدن‌ 
راه‌ رفتن‌ نامتناسب‌ به‌ حالتی‌ که‌ پاها به‌ زمین‌ کشیده‌ می‌شوند و فاصله‌ پاها از هم‌ بیشتر از حالت‌ طبیعی‌ است‌.
قامت‌ خمیده‌ 
از بین‌ رفتن‌ حالت‌ چهره‌ 
تغییرات‌ صدا؛ صدا ضعیف‌ و بم‌ می‌شود.
اختلال‌ بلع‌، آبریزش‌ دهان‌ 
توانایی‌ ذهنی‌ تا مراحل‌ پیشرفته‌ بدون‌ تغییر می‌ماند و در مراحل‌ پیشرفته‌ به‌ آهستگی‌ کاهش‌ می‌یابد.
افسردگی‌، عصبی‌ بودن‌ 

علل‌:
علت‌ این‌ اختلال‌ در اغلب‌ موارد ناشناخته‌ است‌. بعضی‌ موارد آن‌ ناشی‌ از داروهایی‌ نظیر فنوتیازین‌ها؛ آسیب‌ مغزی‌؛ تومورها؛ آنسفالیت‌ پس‌ از آنفلوانزا؛ عفونت‌ با ویروس‌های‌ دارای‌ رشد آهسته‌؛ یا مسمومیت‌ با مونواکسیدکربن‌ (احتمالاً) می‌باشد.

عوامل تشدید کننده بیماری:
ناشناخته‌ 

پیشگیری‌:
پیشگیری‌ خاصی‌ ندارد.

عواقب‌ مورد انتظار:
این‌ بیماری‌ در حال‌ حاضر غیرقابل‌ علاج‌ محسوب‌ می‌گردد. ولی‌، علایم‌ آن‌ با درمان‌ قابل‌ تسکین‌ یا کنترل‌ است‌. این‌ بیماری‌ طول‌ عمر را چندان‌ کاهش‌ نمی‌دهد.
تحقیقات‌ علمی‌ علل‌ و درمان‌ این‌ بیماری‌ ادامه‌ دارد و این‌ امید وجود دارد که‌ درمان‌های‌ مؤثر و نهایتاً علاج‌بخش‌ برای‌ آن‌ ارایه‌ گردند.
تحقیقاتی‌ که‌ به‌ بررسی‌ پیوند بافت‌ جنینی‌ برای‌ درمان‌ این‌ اختلال‌ پرداخته‌اند نویدبخش‌ درمان‌ مؤثری‌ در آینده‌ بوده‌اند. با این‌ درمان‌ به‌ نظر می‌رسد سلول‌های‌ جدید تولیدکننده‌ دوپامین‌ در مغز با پیوند بافتی‌ جنینی‌ تشکیل‌ گردند.

عوارض‌ احتمالی‌:
زوال‌ عقل‌ 
پنومونی‌ (ذات‌الریه)
یبوست‌ شدید 
احتباس‌ ادرار ناشی‌ از داروهای‌ تجویز شده‌ برای‌ درمان‌ این‌ اختلال‌ 
افتادن‌ و بروز شکستگی‌ استخوانی‌ 
ناتوانی‌ 

درمان‌ 
اصول‌ کلی:‌ 
هیچ‌ آزمون‌ تشخیصی‌ برای‌ اثبات‌ بیماری‌ پارکینسون‌ وجود ندارد. تشخیص‌ بیماری‌ معمولاً مبتنی‌ بر معاینه‌ فیزیکی‌ است‌. بررسی‌های‌ طبی‌ برای‌ رد سایر اختلالات‌ ممکن‌ است‌ توصیه‌ گردد.
اصول‌ کلی‌ مراقبت‌ این‌ بیماران‌ عبارتند از درمان‌ فیزیکی‌، امیدوارکردن‌ و اطمینان‌ دادن‌ به‌ بیماران‌، و درمان‌ بیماری‌های‌ همراه‌ (نظیر افسردگی) 
روان‌ درمانی‌ یا مشاوره‌ جهت‌ کمک‌ به‌ کاهش‌ افسردگی‌ 
کار درمانی‌ و گفتار درمانی‌ ممکن‌ است‌ توصیه‌ گردد.
استفاده‌ مکرر از حمام‌ گرم‌ و ماساژ دادن‌ جهت‌ پیشگیری‌ از ایجاد سفتی‌ عضلانی‌ استفاده‌ از ریش‌ تراش‌ برقی‌ جهت‌ اصلاح‌ 
استفاده‌ از کفش‌های‌ بدون‌ بند، نظیر کفش‌های‌ راحتی‌، کفش‌های‌ زیپ‌دار یا کفش‌های‌ چسبی‌ 
محیط‌ منزل‌ را طوری‌ طراحی‌ کنید که‌ از افتادن‌ و آسیب‌دیدگی‌ جلوگیری‌ شود.
محدودیت‌های‌ تدریجی‌ بیماری‌ ممکن‌ است‌ باعث‌ عاجز شدن‌ بیمار گردد. برای‌ یافتن‌ راه‌هایی‌ جهت‌ حفظ‌ عملکرد و کارآیی‌ خود از مشاوره‌ تخصصی‌ و اعضای‌ خانواده‌ کمک‌ بگیرد.


داروها:
داروهای‌ آنتی‌کولینرژیک‌؛ آنتی‌هیستامین‌ها؛ داروهای‌ ضدلرزش‌، نظیر آمانتادین‌؛ یا داروهای‌ ضدپارکینسون‌ از قبیل‌ بروموکریپتین‌، لوودوپا و کاربی‌دوپا.
سلژیلین برای‌ به‌ حداکثر رسیدن‌ اثربخشی‌ لوودوپا و کاربی‌ دوپا تجویز می‌شود.
همه‌ این‌ داروها لرزش‌ و سفتی‌ عضلانی‌ را کاهش‌ می‌دهند ولی‌ اغلب‌ عوارض‌ جانبی‌ قابل‌ توجهی‌ نیز دارند.

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری:
در حد امکان‌ به‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ خود ادامه‌ دهید و به‌ دفعات‌ استراحت‌ کنید. اختلاف‌ زیادی‌ بین‌ توانایی‌ جسمی‌ بیماران‌ دچار این‌ بیماری‌ وجود دارد.
محدودیت‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری تنها در بیماران‌ دچار سفتی‌ عضلانی‌ وجود دارد.
درمان‌ فیزیکی‌ کمک‌کننده‌ است‌.

رژیم‌ غذایی‌:
رژیم‌ خاصی‌ نیاز نیست‌، در موارد وجود اختلال‌ بلع‌ ممکن‌ است‌ مصرف‌ غذاهای‌ نرم‌ لازم‌ باشد. برای‌ پیشگیری‌ از یبوست‌ به‌ رژیم‌ غذایی‌ خود فیبر غذایی یا مواد حجم‌افزا(نظیر میوه و سبزیجات) اضافه‌ کنید.

درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟ 
اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌تان دارای‌ علایم‌ بیماری‌ پارکینسون‌ بوده‌ یا علایم‌ شما در طی‌ درمان‌ تشدید شده‌ است‌.
اگر دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه به‌ خصوص‌ اختلال‌ در ادرار کردن‌، گیجی‌ یا تاری‌ دید. داروهای‌ تجویزی‌ ممکن‌ است‌ با عوارض‌ جانبی‌ همراه‌ باشند.بيماري‌ پاژه‌ استخوان‌
Paget's Disease(of bone)

شرح بيماري: 
بيماري‌ پاژه‌ استخوان‌ (استئيت‌ دفورمانس‌) يك‌ بيماري‌ استخواني‌ با پيشرفت‌ تدريجي‌ كه‌ مشخصه‌ آن‌ عبارتست‌ از تخريب‌ استخواني‌ و بازسازي‌ استخواني‌ بيش‌ از حدطبيعي
استخوان بازسازي‌ شده‌ شكننده‌ وضعيف‌ است‌. پاژه‌ يك‌ بيماري‌ سرطاني‌ نيست‌.
اين‌ بيماري‌ معمولاً استخوان‌هاي‌ جمجمه‌، ستون‌ فقرات‌، ساق‌ پا، و لگن را مبتلا مي‌سازد. اين‌ اختلال‌ در هر دو جنس‌ ديده‌ مي‌شود ولي‌ در مردان‌ بالاي‌ 40 سال‌ شايع‌تر است‌.

علايم‌ شايع‌:
مراحل‌ اوليه‌ 
درد استخواني‌ خفيف‌ يا بدون‌ درد مراحل‌ پيشرفته‌ 
بيمار به‌ طور مزمن‌ دچار درد (به‌ خصوص‌ هنگام‌ شب‌)، بزرگ‌ شدگي‌ و تغيير شكل‌ استخوان‌ مبتلا، احساس‌ درد با لمس‌ ناحيه‌ درگير، و گرمي‌ پوست‌ روي‌ استخوان‌ مبتلا مي‌باشد.
اختلال‌ حركت‌ عضو مبتلا 
انحناي‌ ستون‌ فقرات‌ كه‌ اعصاب‌ حسي‌ را تحت‌ فشار قرار مي‌دهد. 
بروز شكستگي‌ با ضربه‌ خفيف‌ و التيام‌ آهسته‌ شكستگي‌ با شكل‌ غيرطبيعي‌ 

علل‌:
اگرچه‌ يك‌ ويروس‌ در بروز اين‌ اختلال‌ ممكن‌ است‌ دخيل‌ باشد، علت‌ دقيق‌ آن‌ ناشناخته‌ است‌.

عوامل تشديد كننده بيماري: 
سابقه‌ خانوادگي‌ بيماري‌ پاژه‌ 

پيشگيري‌: 
پيشگيري‌ خاصي‌ ندارد.

عواقب‌ مورد انتظار: 
اين‌ بيماري‌ در حال‌ حاضر غيرقابل‌ علاج‌ محسوب‌ مي‌گردد. ولي‌، علايم‌ آن‌ قابل‌ تسكين‌ يا كنترل‌ است‌. اين‌ بيماري‌ داراي‌ يك‌ سير فروكش‌ و شعله‌وري‌ مكرر است‌ كه‌ به‌ طور پيشرونده‌ تشديد مي‌يابد. گاهي‌ مفاصل‌ مجاور ناحيه‌ درگير نيز مبتلا مي‌شوند.
اين‌ بيماري‌ طول‌ عمر را كاهش‌ مي‌دهد ولي‌ اكثر بيماران‌ حداقل‌ 15-10 سال‌ پس‌ از بروز بيماري‌ زنده‌ مي‌مانند.
تحقيقات‌ علمي‌ درباره‌ علل‌ و درمان‌ اين‌ اختلال‌ ادامه‌ دارد و اين‌ اميد وجود دارد كه‌ درمان‌هايي‌ مؤثر و نهايتاً علاج‌بخش‌ ارايه‌ گردد.

عوارض‌ احتمالي‌:
اختلال‌ بينايي‌ يا شنوايي‌ در اثر فشار آوردن‌ ناحيه‌ درگير جمجمه‌ بر مغز 
فشار خون‌ بالا 
سنگ‌ كليه‌ 
نقرس 
سرطان‌ استخوان‌ 
نارسايي‌ احتقاني‌ قلب‌ در اثر افزيش‌ فشار بر قلب‌ ناشي‌ از افزايش‌ قابل‌ ملاحظه‌ جريان‌ خون‌ در استخوان‌هاي‌ مبتلا 
تشخيص‌ بيماري‌ پاژه‌ ممكن‌ است‌ با پركاري‌ غده‌ پاراتيروييد يا گسترش‌ سرطان‌ با منشأ پروستات‌، پستان‌ يا مغز استخوان اشتباه‌ شود.

درمان‌ 
اصول‌ كلي‌:
بررسي‌هاي‌ تشخيص‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ راديوگرافي‌ استخوان‌ مبتلا، آزمايش‌ خون‌ و ادرار براي‌ تعيين‌ سطح‌ فسفاتاز قليايي‌ سرم‌ و كلسيم ادرار و احتمالاً سي‌تي‌ اسكن‌ يا ام‌آرآي‌، و آزمون‌هاي‌ شنوايي‌ و بينايي‌ در صورت‌ درگيري‌ استخوان‌ جمجمه‌ باشد.
بيشتر بيماران‌ مبتلا به‌ اين‌ اختلال‌ به‌ درماني‌ غير از مسكن‌ به‌ طور گاه‌گاهي‌ نياز نخواهند داشت‌.
گرم‌ كردن‌ ناحيه‌ مبتلا با كمپرس‌ گرم‌، گذاشتن‌ در آب‌ داغ‌ يا با استفاده‌ از لامپ‌هاي‌ گرمايي‌ براي‌ تخفيف‌ درد توصيه‌ مي‌شود.
اگر تشك‌ خواب‌ شما سفت‌ نيست‌، يك‌ تخته‌ چند با ضخامت‌ 2سانتي‌متر زير تشك‌ خود قرار دهيد.
شرايط‌ منزل‌ را طوري‌ طراحي‌ كنيد كه‌ تا حد امكان‌ از پيشامد حوادث‌ ناخواسته‌ براي‌ شما جلوگيري‌ شود. از انداختن‌ قاليچه‌ خودداري‌ كرده‌ و از سطوح‌ لغزنده‌ دوري‌ كنيد. در نزديك‌ وان‌ حمام‌ نرده‌هايي‌ نصب‌ كنيد تا با گرفتن‌ دست‌ به‌ آنها در حين‌ حمام‌ كردن‌ از ليزخوردن‌ جلوگيري‌ شود.
جراحي‌ استخوان‌ گاهي‌ براي‌ اصلاح‌ بدشكلي‌ استخوان‌ يا درمان‌ آرتريت‌ ثانويه‌ لازم‌ مي‌شود.
در صورت‌ بروز كاهش‌ شنوايي‌ ممكن‌ است‌ از سمعك‌ استفاده‌ شود.
به‌ ندرت‌ آتل‌گيري‌ در مورد نواحي‌ شديداً درگير جهت‌ جلوگيري‌ از شكستگي‌ آنها ممكن‌ است‌ لازم‌ گردد.

داروها: 
هورمون‌هاي‌ زنانه‌ و مردانه‌، فلوريد، مسكن‌، كلسي‌تونين‌ تزريقي‌، اتيدرونات يا داروهاي‌ سيتوتوكسيك ممكن‌ است‌ تجويز شود همه‌ اين‌ درمان‌ها به‌ تخفيف‌ درد كمك‌ مي‌كنند ولي‌ هيچ‌ يك‌ علاج‌بخش‌ نيستند.
براي‌ تخفيف‌ درد آسپيرين‌ يا ساير داروهاي‌ ضدالتهابي‌ غيراستروييدي‌ از امتحان‌ كنيد.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
در طي‌ مراحل‌ حاد بيماري‌ در بستر استراحت‌ كنيد. براي‌ جلوگيري‌ از بروز زخم‌ بستر (زخم‌ فشاري‌) به‌ طور مكرر حركت‌ كرده‌ يا جابه‌جا شويد. در طي‌ دوره‌ فروكش‌ بيماري‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ طبيعي‌ خود را از سر بگيريد.
از وارد آوردن‌ فشار بيش‌ از حد برروي‌ استخوان‌هاي‌ مبتلا خودداري‌ كنيد.

رژيم‌ غذايي:‌ 
رژيم‌ خاصي‌ نياز 