دين‌ تغييرات‌ قابل‌ توجهي‌ را در رفتار كودكان‌ خود پس‌ از استفاده‌ از اين‌ رژيم‌ها گزارش‌ كرده‌اند. شايد دليل‌ آن‌ اين‌ باشد كه‌ با تهيه‌ غذاهاي‌ مخصوص‌ براي‌ كودك‌، وي‌ احساس‌ مي‌كند كه‌ توجه‌ بيشتري‌ به‌ او مي‌شود. در مورد هرگونه‌ رژيم‌ غذايي‌ مخصوصي‌ كه‌ براي‌ كودك‌ خود در نظر داريد با پزشك‌ خود مشورت‌ كنيد.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر احساس‌ مي‌كنيد كودكتان‌ علايم‌ اختلال‌ كم‌ توجهي‌ ، بيش‌ فعالي‌ را دارد.
اگر پس‌ از شروع‌ درمان‌ علايم‌ بدتر شوند.
اگر دچار علايم‌ جديد وغيرقابل كنترل شده ايد. داروهاي‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبي‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.اختلال هراس

شرح بيماري:
اختلال هراس نوعي اضطراب شديد خودبه خودي كه حملات آن عودكننده و غيرقابل پيش بيني است بيشتر اين حملات 10-2 دقيقه طول مي كشد ولي برخي حملات ممكن است بيش از 2-1 ساعت نيز به طول انجامد. اين نوع اضطراب با علايم حمله اي بروز مي كند (اغلب در حين خواب )، در حالي كه در اضطراب مزمن (اضطراب عمومي )، اضطراب حالت پايدار دارد.
علايم شايع:
علايم جسمي : 
تپش قلب ؛ تُندي ضربان قلب ؛ درد سينه 
كوتاهي نفس ؛ احساس خفگي ؛ تنفس عميق و سريع ؛ ضعف يا حالت سستي ؛ غش كردن(گاهي )؛ تعريق و لرزيدن 
كرختي و گزگز اطراف دهان ، دست ها و پاها گرفتگي يا انقباضات عضلاني در دست ها و پاها 
احساس "پرپرزدن پروانه ها" در معده 
علايم رواني : 
ترس شديد از ديوانه شدن (از دست دادن مشاعر)؛ ترس از مردن ؛ احساس وحشت 
احساس بي واقعيتي ، قطع ارتباط با افراد يا اشياء 

علل:
دستگاه هشدار دهنده مغز به نظر مي رسد تحت تأثير تعامل پيچيده عوامل زيست شناختي ، ژنتيكي ، بيماري ها، داروها، و سابقه شخصي حوادث ناگوار باشد.
اختلالات مختلفي مي توانند محرك بروز حملات هراس باشند (از قبيل اختلالات ريتم قلبي ، آنژين صدري ، اختلالات تنفسي ، آسم ، بيماري هاي انسدادي ريه ، اختلالات غددي ، اختلالات تشنجي ، داروهاي محرك ، محروميت از برخي داروهايي كه بدن به آنها وابستگي پيدا كرده است)

عوامل افزايش دهنده خطر:
استرس ؛ احساس گناه ، خستگي يا كار زياد ؛ بيماري ؛ سوءمصرف الكل يا داروها 
سابقه ساير اختلالات رواني ؛ سابقه خانوادگي اختلال هراس 

پيشگيري:
اقدام خاصي براي پيشگيري از حمله اوليه وجود ندارد؛ درمان به پيشگيري از حملات بعدي كمك مي كند.

عواقب مورد انتظار:
در بسياري از بيماران اين اختلال به صورت حملات اندك در طي دوره محدود كه فروكش طولاني مدت بيماري را به دنبال دارد بروز مي كند. در مورد ساير بيماران ، روان درماني يا تجويز داروها ممكن است مؤثر باشد.

عوارض احتمالي:
اضطراب يا افسردگي مزمن 
اختلالات ترس ، از قبيل موقعيت هراس (ترس هنگام تنها بودن يا قرار گرفتن در مكان هاي عمومي)
وابستگي دارويي 

درمان 
اصول كلي:
بررسي سوابق پزشكي و معاينه توسط پزشك 
بررسي هاي آزمايشگاهي در صورت لزوم براي رد كردن ساير اختلالات 
در مورد احساسات خود با يك دوست يا يكي از اعضاي خانواده صحبت كنيد. اين اقدام گاهي اضطراب شما را كاهش مي دهد.
افكار و احساسات اضطرابي خود را به طور روزانه در يك دفتر ثبت نماييد. با بررسي اطلاعات ثبت شده علل اضطراب خود و راه حل هاي احتمالي آن را ارزيابي كنيد.
روش هاي آسوده سازي را فرا بگيريد. براي برخي افراد، تجويز دارو مؤثر است .
تا حد امكان استرس را در زندگي خود كاهش دهيد.
براي رفع علايم مربوط به تنفس عميق و سريع ، يك كيسه كاغذي كوچك را جلوي دهان و بيني خود بگيريد و به مدت چند دقيقه درون آن تنفس كنيد.

داروها: 
پزشك ممكن است براي بيمار داروهاي ضدافسردگي ، بنزوديازپين يا داروهاي مسدودكننده گيرنده بتا تجويز كنند. داروي تجويز شده ممكن است پس از 12-6 ماه درمان به آهستگي كاهش داده شده يا به طور موقت قطع گردد تا مشخص شود آيا حملات هراس عود مي كند يا خير. اگر حملات عود نكند دارو را مي توان براي هميشه قطع كرد.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
به طور منظم ورزش كنيد.
شب به اندازه كافي استراحت كنيد.

رژيم غذايي:
مصرف كافئين به هر شكل (قهوه ، چاي ، نوشيدني هاي غيرالكلي) را قطع كنيد. با قطع مصرف اين نوشيدني ها ممكن است دچار علايم محروميت نظير سردرد يا خستگي شويد، ولي اين علايم در عرض چند روز برطرف مي شوند.

در اين شرايط به پزشك خود مراجعه نماييد:
اگر شما يا يكي از اعضاي خانواده تان داراي علايم اختلال هراس باشيد كه با درمان هاي معمولي انجام شده توسط خودتان برطرف نشده باشد.
عدم موفقيت برنامه درماني پس از 8 هفته درمان 
اگر دچار علايم جديد و غيرقابل توجيه شده ايد.اختلالات‌ آب‌ و الكتروليت‌
Fluid And Electrolyte Disorders

شرح بيماري:
ختلالات‌ آب‌ و الكتروليت‌ عبارت‌ است‌ از وجود يك‌ عدم‌ تعادل‌ در آب‌ و نمك‌هايي‌ (الكتروليت‌هايي‌) كه‌ براي‌ كار طبيعي‌ بدن‌ لازم‌ هستند. نمك‌هاي‌ ضروري‌ براي‌ كار بدن‌ عبارتند از: سديم‌، پتاسيم‌، كلسيم‌، بي‌كربنات‌ و فسفات‌. تمام‌ قسمت‌هاي‌ بدن‌ در مايعي‌ كه‌ حاوي‌ نسبت‌هاي‌ دقيقي‌ از آب‌ و نمك‌هاي‌ طبيعي‌ است‌ شناور هستند. مايعات‌ بدن‌ همواره‌ در يك‌ حالت‌ ثبات‌ دروني‌ قرار دارند به‌ نحوي‌ كه‌ خصوصيات‌ فيزيكي‌ و شيميايي‌ آنها از تعادل‌ خاصي‌ برخوردارند.

علايم‌ شايع:
بستگي‌ به‌ اين‌ دارد كه‌ آب‌ يا نمك‌ها كم‌ و زياد شده‌ باشند. علايم‌ زير ممكن‌ است‌ نشان‌ دهنده‌ هر كدام‌ از اين‌ حالت‌ها باشند: 
خشكي‌ دهان‌ 
پوست‌ چروكيده‌ 
افزايش‌، كاهش‌ يا به‌ كلي‌ فقدان‌ ادرار 
خستگي‌ 
پاها، دست‌ها، صورت‌ يا شكم‌ ورم‌ كرده‌ و پف‌ كرده‌ 
احتقان‌ و ورم‌ ريوي‌ 
ضعف‌ و گيجي‌ 
نامنظم‌ بودن‌ ضربان‌ قلب‌

علل:
مايعات‌ و نمك‌ها ممكن‌ است‌ به‌ طرق‌ زير از دست‌ روند: 
استفراغ‌ 
اسهال‌ 
تعريق‌ زياد 
بعضي‌ داروها، مثل‌ ادرارآورها (ديورتيك)
گذاشتن‌ يك‌ لوله‌ در معده‌ از راه‌ بيني‌ به‌ هنگام‌ بستري‌ شدن‌ در بيمارستان‌ مايعات‌ و نمك‌ها ممكن‌ است‌ به‌ طرق‌ زير در بدن‌ جمع‌ شوند: 
نارسايي‌ حاد يا مزمن‌ كليه‌ 
ديابت‌ بيمزه‌ 
بيماري‌ غدد فوق‌ كليوي‌ 
بيماري‌ مزمن‌ ريه‌ 
مصرف‌ داروهاي‌ كورتيزوني‌، هورمون‌هاي‌ زنانه‌، يا بي‌كربنات‌ سديم‌

عوامل‌ افزايش‌دهنده‌ بيماري :
تب‌
اسهال‌ ويا استفراغ‌ 
بيماري‌ كليه‌ 
ديابت‌ شيرين‌ 
بيماري‌ قلب‌ 
رژيم‌ غذايي‌ نامعمول‌ يا افراطي‌ 
بي‌اشتهايي‌ يا پرخوري‌ رواني‌ 
وابستگي‌ به‌ الكل‌ 
مصرف‌ داروهاي‌ ادرارآور (ديورتيك‌)
شيرخواران‌، كودكان‌ كم‌ سن‌ و سال‌، و افراد بالاي‌ 60 سال‌. در اين‌ گروه‌هاي‌ سني‌ به‌ هنگام‌ بيماري‌ مايعات‌ سريع‌تر از دست‌ مي‌روند.

پيشگيري:
در صورت‌ بروز استفراغ‌ يا اسهال‌، هر 30 دقيقه‌ مقادير كمي‌ از مايعات‌ رقيق‌ مثل‌ آب‌ ميوه‌، سودا، چاي‌، يا آب‌ ژلاتين‌ بنوشيد. نوشيدن‌ مايع‌ جايگزين‌ مايعات‌ از دست‌ رفته‌ مي‌تواند كمك‌ كننده‌ باشد. براي‌ درست‌ كردن‌ اين‌ مايع‌، حدود نيم‌ ليتر آب‌، يك‌ قاشق‌ چايخوري‌ شكر و نصف‌ قاشق‌ چايخوري‌ نمك‌ را به‌ خوبي‌ هم‌ بزنيد تا شكر و نمك‌ كاملاً حل‌ شوند.
البته‌ مي‌توان‌ از محلول‌هاي‌ جايگزين‌ كه‌ در بازار موجود هستند نيز استفاده‌ نمود.
به‌ هنگام‌ بروز بيماري‌هاي‌ جدي‌، تعادل‌ مايعات‌ (ورودي‌ و خروجي‌) را ثبت‌ كنيد.

عواقب‌ مورد انتظار:
با درمان‌ معمولاً در عرض‌ 48-24 ساعت‌ (بسته‌ به‌ علت‌ زمينه‌ساز) خوب‌ مي‌شود.

عوارض‌ احتمالي:
نامنظمي‌هاي‌ ضربان‌ قلب‌ 
ايست‌ قلبي‌ و مرگ

درمان
اصول‌ كلي:
اقدامات‌ تشخيصي‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ موارد زير باشند: آزمايش‌ ادرار، مدفوع‌، خون‌ و الكتروليت‌ها، خصوصاً سديم‌، كلر و پتاسيم‌؛ گاهي‌ هم‌ بررسي‌هاي‌ راديواكتيو در مورد كل‌ آب‌ بدن‌ انجام‌ مي‌گيرند.
به‌ هنگام‌ بروز بيماري‌هاي‌ جدي‌، تعادل‌ مايعات‌ (ورودي‌ و خروجي‌) را در منزل‌ ثبت‌ كنيد. به‌ اين‌ ترتيب‌ كه‌ ميزان‌ مايعات‌ نوشيده‌ شده‌ و ميزان‌ ادرار روزانه‌ مشخص‌ شود.
روزانه‌ خود را وزن‌ كنيد. هرگونه‌ افزايش‌ يا كاهش‌ ناگهاني‌ وزن‌ ممكن‌ است‌ نشان‌ دهنده‌ تغييرات‌ مايعات‌ بدن‌ باشد.
بستري‌ شدن‌ در بيمارستان‌ براي‌ دريافت‌ مايعات‌ از راه‌ رگ‌ (سرم‌) و درمان‌ در موارد جدي‌ عدم‌ تعادل‌ آب‌ و الكتروليت‌، و نيز براي‌ درمان‌ علت‌ زمينه‌ساز

داروها:
براي‌ از دست‌ رفتن‌ مايعات‌:
نوشيدني‌هاي‌ خانگي‌ حاوي‌ نمك‌
سرم‌ به‌ هنگام‌ بستري‌ شدن‌ در بيمارستان‌ 
براي‌ تجمع‌ مايع‌ و نمك‌، داروي‌ ادرارآور و مكمل‌ پتاسيم‌ ممكن‌ است‌ تجويز شود.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
تا زمان‌ بازگشت‌ قدرت‌ جسمي‌تان‌ در رختخواب‌ استراحت‌ كنيد.

رژيم‌ غذايي:
در موارد جدي‌ اختلال‌ آب‌ و الكتروليت‌، امكان‌ دارد بيمار از خوردن‌ جامدات‌ منع‌ شود تا اختلال‌ آب‌ و الكتروليت‌ رفع‌ گردد.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ تان علايم‌ اختلال‌ آب‌ و الكتروليت‌ يا كم‌آبي‌ را داريد.
اگر وزن‌ شما در عرض‌ يك‌ روز نزديك‌ 2 كيلوگرم‌ يا بيشتر پايين‌ يا بالا رود.اختلالات‌ سازگاري‌
ADjustment Disorders

شرح بيماري:
اختلالات‌ سازگاري‌ عبارت‌ است‌ از علايم‌ احساسي‌ يا رفتاري‌ بيش‌ از اندازه‌ در پاسخ‌ به‌ يك‌ موقعيت‌ استرس‌زا در زندگي‌. در اين‌ حالت‌ فرد قادر نيست‌ آن‌ طور كه‌ انتظار مي‌رود با تغييرات‌ پيش‌ آمده‌ در زندگي‌ سازگاري‌ حاصل‌ كند، كه‌ اين‌ امر به‌ نوبه‌ خود باعث‌ خلل‌ وارد آمدن‌ به‌ كاركردهاي‌ فرد در زندگي‌ روزانه‌ مي‌شود

علايم‌ شايع:
حتماً بايد يك‌ عامل‌ استرس‌زا قابل‌ شناسايي‌ وجود داشته‌ باشد. اين‌ عامل‌ استرس‌زا ممكن‌ است‌ خيلي‌ جزئي‌ به‌ نظر آيد، مثلاً مقدار كمي‌ ضرر مالي‌، يا حتي‌ مثبت‌ باشد، مثلاً ارتقاي‌ شغلي‌.
علايم‌ يا تغييرات‌ رفتاري‌ در عرض‌ 3 ماه‌ از ظهور عامل‌ استرس‌زا به‌ وجود مي‌آيند و حداكثر تا 6 ماه‌ پس‌ از رفع‌ عامل‌ استرس‌زا ادامه‌ مي‌يابند.
اختلال‌ رواني‌ ديگري‌ وجود ندارد (مثلاً افسردگي‌ اساسي‌، اختلال‌ اضطرابي‌، اختلال‌ شخصيت‌ و غيره‌)
علايم‌ و شدت‌ آنها در افراد مختلف‌ عيناً شبيه‌ هم‌ نيستند (نوجوانان‌ و سالمندان‌ معمولاً علايم‌ شديدتري‌ دارند). در كل‌، اين‌ علايم‌ عبارتند از مشكلات‌ خواب‌، بي‌قراري‌، تحريك‌پذيري‌، از دست‌ دادن‌ تمركز، خستگي‌، از جا پريدن‌، عصبي‌ بودن‌، افسردگي‌، اضطراب‌، گوشه‌گيري‌ و خودداري‌. همچنين‌ امكان‌ دارد احساساتي‌ مثل‌ ترس‌، خشم‌، گناه‌ و شرمساري‌، و انكار عامل‌ يا واقع‌ استرس‌زا وجود داشته‌ باشند (فرد طوري‌ رفتار مي‌كند كه‌ انگار هيچ‌ اتفاقي‌ نيافتاده‌ است‌).

عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر:
ميزان‌ نامطلوب‌ بودن‌ تغييراتي‌ كه‌ عامل‌ استرس‌زا به‌ وجود آمده‌ است‌.
اين‌ كه‌ آيا واقعه‌ استرس‌زا به‌ طور ناگهاني‌ رخ‌ داده‌ يا قبلاً انتظار آن‌ مي‌رفته‌ است‌.
اهميت‌ منحصر به‌ فرد واقعه‌ استرس‌زا در زندگي‌ فرد 
نبود حمايت‌ مناسب‌ از فرد (مثلاً از طرف‌ خانواده‌، دوستان‌، و نيز ارتباطات‌ مذهبي‌، فرهنگي‌ و اجتماعي‌)
ميزان‌ آسيب‌پذيري‌ فرد به‌ تجربيات‌ استرس‌زا در زندگي

پيشگيري:
راه‌ خاصي‌ براي‌ پيشگيري‌ از آن‌ وجود ندارد

عواقب‌ مورد انتظار:
معمولاً با موفقيت‌ در سازگاري‌ با تغييرات‌ زندگي‌ يا پايان‌ واقعه‌ استرس‌زا مشكل‌ خودبه‌خود حل‌ مي‌شود. در مواردي‌ كه‌ فرد نتواند خود به‌ تخفيف‌ علايم‌ كمك‌ كند، درمان‌ كمك‌كننده‌ خواهد بود. اختلال‌ سازگاري‌ اصولاً شايع‌ بوده‌ اما معمولاً موقتي‌ است‌.

عوارض‌ احتمالي:
مشكل‌ در حفظ‌ روابط‌ يا شغل‌ 
به‌ دراز كشيدن‌ اين‌ گونه‌ مشكلات‌ در نوجوانان‌ 
روي‌ آوردن‌ به‌ الكل‌ يا مواد مخدر براي‌ غلبه‌ بر علايم‌ و احساسات‌ نامطلوب‌ 
اضطراب‌ و افسردگي‌ مزمن

درمان
اصول‌ كلي:
مراقبت‌ از خود، روان‌ درماني‌، و در بعضي‌ از موارد، استفاده‌ از دارو. انتخاب‌ درماني‌ بر مبناي‌ شدت‌ اختلال‌ سازگاري‌ و تأثيري‌ كه‌ بر زندگي‌ فرد گذاشته‌ است‌ خواهد بود.
خانواده‌ و دوستان‌ فرد مي‌توانند به‌ وي‌ در سازگاري‌ با واقعه‌ كمك‌ كنند. همچنين‌ فرد با كمك‌ آنها مي‌تواند در زندگي‌ خود تغييراتي‌ را به‌ وجود آورد كه‌ در آينده‌ بتواند سازگاري‌ بهتري‌ با وقايع‌ زندگي‌ داشته‌ باشد.
خود فرد هم‌ مي‌تواند روش‌ سازگاري‌ با واقعه‌ استرس‌زا را فرا گيرد، عوامل‌ استرس‌زا و احساسات‌ خود را در مورد آنها به‌ طور روزانه‌ يادداشت‌ كند، با دوست‌ خود در مورد تجربياتش‌ صحبت‌ كند، به‌ يك‌ گروه‌ حمايتي‌ بپيوندد، و سلامت‌ جسمي‌ خود را فراموش‌ نكند (رژيم‌ غذايي‌، ورزش‌، و خواب‌ مناسب‌)
روش‌هاي‌ روان‌ درماني‌ مختلفي‌ براي‌ كمك‌ به‌ فائق‌ آمدن‌ به‌ اختلال‌ سازگاري‌ موجود هستند و اثربخشي‌ آنها به‌ اثبات‌ رسيده‌ است‌. هر كدام‌ از اين‌ روش‌ها كه‌ مورد استفاده‌ قرار گيرد غالباً براي‌ مدت‌ كوتاهي‌ مورد نياز خواهد بود. در بعضي‌ از موارد ممكن‌ است‌ خانواده‌ درماني‌ توصيه‌ شود (از جمله‌ مشاوره‌ زناشويي‌).

داروها:
با توجه‌ به‌ اين‌ كه‌ اختلالات‌ سازگاري‌ معمولاً كوتاه‌مدت‌ هستند، معمولاً نيازي‌ به‌ دارو وجود ندارد. اما امكان‌ دارد براي‌ بي‌خوابي‌ يا ساير علايم‌ خاص‌، بسته‌ به‌ شدت‌ آنها، دارو تجويز شود.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري:
محدوديتي‌ براي‌ آن‌ وجود ندارد. حتي‌ توصيه‌ به‌ داشتن‌ يك‌ برنامه‌ ورزشي‌ منظم‌ مي‌شود. فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري بدني‌ به‌ كم‌ كردن‌ اضطراب‌ و استرس‌ كمك‌ مي‌كند.

رژيم‌ غذايي:
براي‌ حفظ‌ سلامتي‌ در حد مطلوب‌، يك‌ رژيم‌ غذايي‌ متعادل‌ داشته‌ باشيد.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده تان‌ علايم‌ اختلال‌ سازگاري‌ را داريد.
اگر علي‌رغم‌ شروع‌ درمان‌، علايم‌ بدتر شوند.
اگر دچار علايم‌ جديد و غيرقابل كنترل شده ايد. داروهاي‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبي‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشنداختلالات‌ شخصيت‌
Personality Disorders

شرح بيماري:
اختلالات‌ شخصيت‌ گروهي‌ از حالات‌ رواني‌ كه‌ بيماري‌ نبوده‌، بلكه‌ شيوه‌هاي‌ رفتاري‌ هستند. خصوصيات‌ اين‌ اختلالات‌ عبارتند از الگوهاي‌ رفتا